18.497

यो ऽसौ दीपावतीयको जनकायः यासौ दारिका एषैव सा यशोधरा

yo 'sau dīpāvatīyako janakāyaḥ yāsau dārikā eṣaiva sā yaśodharā

18.498

यो ऽसौ सुमतिर् अहमेव तस्मिन् समये बोधिसत्त्वचर्यायां वर्तामि

yo 'sau sumatir ahameva tasmin samaye bodhisattvacaryāyāṃ vartāmi

18.499

यो ऽसौ मतिः एष एव स धर्मरुचिः

yo 'sau matiḥ eṣa eva sa dharmaruciḥ

18.500

एतद्द्वितीये ऽसंख्येये अस्य च धर्मरुचेर्मम च दर्शनम् यदहं संधाय कथयामि चिरस्य धर्मरुचे सुचिरस्य धर्मरुचे

etaddvitīye 'saṃkhyeye asya ca dharmarucermama ca darśanam yadahaṃ saṃdhāya kathayāmi cirasya dharmaruce sucirasya dharmaruce

18.501

तस्मादप्यर्वाक् तृतीये ऽसंख्येये क्रकुच्छन्दो नाम सम्यक्सम्बुद्धो लोक उत्पन्नो विद्याचरणसम्पन्नः सुगतो लोकविदनुत्तरः पुरुषदम्यसारथिः शास्ता देवमनुष्याणां बुद्धो भगवान्

tasmādapyarvāk tṛtīye 'saṃkhyeye krakucchando nāma samyaksambuddho loka utpanno vidyācaraṇasampannaḥ sugato lokavidanuttaraḥ puruṣadamyasārathiḥ śāstā devamanuṣyāṇāṃ buddho bhagavān

18.502

तस्यां च राजधान्यामन्यतरो महाश्रेष्ठी प्रतिवसति

tasyāṃ ca rājadhānyāmanyataro mahāśreṣṭhī prativasati

18.503

तेन च सदृशात् कुलात् कलत्रमानीतम्

tena ca sadṛśāt kulāt kalatramānītam

18.504

स च कलत्रसहायः क्रीडति रमते परिचारयति

sa ca kalatrasahāyaḥ krīḍati ramate paricārayati

18.505

तस्य क्रीडतो रममाणस्य परिचारयतः पुत्रो जातः

tasya krīḍato ramamāṇasya paricārayataḥ putro jātaḥ

18.506

स च गृहपतिः श्राद्धः

sa ca gṛhapatiḥ śrāddhaḥ

18.507

तस्य चार्हन् भिक्षुः कुलाववादको ऽस्ति

tasya cārhan bhikṣuḥ kulāvavādako 'sti

18.508

स च गृहपतिस्तां पत्नीमेवमाह जातो ऽस्माकम् ऋणधरो धनहरः

sa ca gṛhapatistāṃ patnīmevamāha jāto 'smākam ṛṇadharo dhanaharaḥ

18.509

गच्छाम्यहमिदानीं भद्रे वणिग्धर्माणां देशान्तरं भाण्डमादाय

gacchāmyahamidānīṃ bhadre vaṇigdharmāṇāṃ deśāntaraṃ bhāṇḍamādāya

18.510

स च वणिग्लोकेनावृतो दूरतरं गतो भाण्डमादाय

sa ca vaṇiglokenāvṛto dūrataraṃ gato bhāṇḍamādāya

18.511

यतो ऽस्य न भूयश्चिरमप्यागच्छति

yato 'sya na bhūyaściramapyāgacchati

18.512

स च दारकः कालान्तरेण महान् संवृत्तो ऽभिरूपो दर्शनीयः प्रासादिकः

sa ca dārakaḥ kālāntareṇa mahān saṃvṛtto 'bhirūpo darśanīyaḥ prāsādikaḥ

18.513

ततो ऽसौ मातरं पृच्छत्य् अम्ब किमस्माकं कुलार्थागतं कर्म सा कथयति वत्स पिता तव आपणं वाहयन्नासीत्

tato 'sau mātaraṃ pṛcchaty amba kimasmākaṃ kulārthāgataṃ karma sā kathayati vatsa pitā tava āpaṇaṃ vāhayannāsīt

18.514

ततः स दारक आपणमारब्धो वाहयितुम्

tataḥ sa dāraka āpaṇamārabdho vāhayitum

18.515

सा च माता अस्य क्लेशैर्बाध्यमाना चिन्तयितुं प्रवृत्ता क उपायः स्यात् यदहं क्लेशान् विनोदयेयं न च मे कश्चिज्जानीयात् तया संचिन्त्यैवमध्यवसितम् एवमेव पुत्रकामहेतोस्तथा परिचरामि यथा अनेनैव मे सार्धं रोगविनोदकं भवति नैव स्वजनस्य शङ्का भविष्यति

sā ca mātā asya kleśairbādhyamānā cintayituṃ pravṛttā ka upāyaḥ syāt yadahaṃ kleśān vinodayeyaṃ na ca me kaścijjānīyāt tayā saṃcintyaivamadhyavasitam evameva putrakāmahetostathā paricarāmi yathā anenaiva me sārdhaṃ rogavinodakaṃ bhavati naiva svajanasya śaṅkā bhaviṣyati

18.516

ततस्तया वृद्धयुवती आहूय भोजयित्वा द्विस् त्रिः पश्चान्नवेन पटेनाच्छादिता

tatastayā vṛddhayuvatī āhūya bhojayitvā dvis triḥ paścānnavena paṭenācchāditā

Divyāvadāna