17.429

न खलु राज्ञो मूर्धातस्य शक्रस्य देवानामिन्द्रस्यैकासने निषण्णयोः कश्चिद्विशेषो वा अभिप्रायो वा नानाकरणं वा यदुत आरोहपरिणाहौ वर्णपुष्कलता स्वरगुप्त्या स्वरगुप्तेः नान्यत्र शक्रस्य देवानामिन्द्रस्यानिमिषतेन

na khalu rājño mūrdhātasya śakrasya devānāmindrasyaikāsane niṣaṇṇayoḥ kaścidviśeṣo vā abhiprāyo vā nānākaraṇaṃ vā yaduta ārohapariṇāhau varṇapuṣkalatā svaraguptyā svaragupteḥ nānyatra śakrasya devānāmindrasyānimiṣatena

17.430

राज्ञो मूर्धातस्य देवेषु त्रायस्त्रिंशेषु तिष्ठतः षट्त्रिंशाश्चक्राश्च्युताः

rājño mūrdhātasya deveṣu trāyastriṃśeṣu tiṣṭhataḥ ṣaṭtriṃśāścakrāścyutāḥ

17.431

तत्र च तेषां देवानां देवासुरसंग्रामं भवति

tatra ca teṣāṃ devānāṃ devāsurasaṃgrāmaṃ bhavati

17.432

तत्र यद्यसुराः पराजयन्ते पश्चादसुरपुर्यां द्वाराणि बध्नन्ति

tatra yadyasurāḥ parājayante paścādasurapuryāṃ dvārāṇi badhnanti

17.433

देवानामपि पञ्च रक्षाः पराजयन्ते

devānāmapi pañca rakṣāḥ parājayante

17.434

ते ऽपि देवपुर्यां द्वाराणि बध्नन्ति

te 'pi devapuryāṃ dvārāṇi badhnanti

17.435

तेषामेवं देवासुराणां परस्परतः संभ्रम उत्पन्नः

teṣāmevaṃ devāsurāṇāṃ parasparataḥ saṃbhrama utpannaḥ

17.436

यतो राज्ञा मूर्धातेन त्रायस्त्रिंशानामुक्तं किमेतद्भवन्तो ऽतीव संभ्रमजाता देवैस् त्रायस्त्रिंशैरुक्तम् एतैरसुरैरस्माकं पञ्च रक्षा भग्नाः यतो ऽस्माभिर्द्वाराणि बद्धानि

yato rājñā mūrdhātena trāyastriṃśānāmuktaṃ kimetadbhavanto 'tīva saṃbhramajātā devais trāyastriṃśairuktam etairasurairasmākaṃ pañca rakṣā bhagnāḥ yato 'smābhirdvārāṇi baddhāni

17.437

यतो मूर्धातेन राज्ञा उक्तम् आत्मपुरुषाः आनयन्तु भवन्तो धनुः

yato mūrdhātena rājñā uktam ātmapuruṣāḥ ānayantu bhavanto dhanuḥ

17.438

यतस्तस्य धनुरानीतम्

yatastasya dhanurānītam

17.439

तेन पश्चाद्धनुर्गृह्य गुणशब्दः कृतः

tena paścāddhanurgṛhya guṇaśabdaḥ kṛtaḥ

17.440

तस्य च धनुषो गुणशब्दः कृतः

tasya ca dhanuṣo guṇaśabdaḥ kṛtaḥ

17.441

असुरैः श्रुतः

asuraiḥ śrutaḥ

17.442

तं श्रुत्वा असुराः कथयन्ति कस्यैष गुणशब्दस् तैः श्रुतं राज्ञो मूर्धातस्यैष गुणशब्दः

taṃ śrutvā asurāḥ kathayanti kasyaiṣa guṇaśabdas taiḥ śrutaṃ rājño mūrdhātasyaiṣa guṇaśabdaḥ

17.443

ते तं शब्दं श्रुत्वा विस्मयमापन्नाः

te taṃ śabdaṃ śrutvā vismayamāpannāḥ

17.444

पश्चाद्राजा मूर्धातो निर्गतस्तस्मादेव नगरात् तेषां देवानामसुरैर् भग्नकानां स्वं च कायं संनह्य

paścādrājā mūrdhāto nirgatastasmādeva nagarāt teṣāṃ devānāmasurair bhagnakānāṃ svaṃ ca kāyaṃ saṃnahya

17.445

धर्मता च पुनरेषां देवासुराणाम् युध्यतां रथा वैहायसेन तिष्ठन्ति

dharmatā ca punareṣāṃ devāsurāṇām yudhyatāṃ rathā vaihāyasena tiṣṭhanti

17.446

तेषामन्योन्यं न कस्यचिदधिको वा हीनो वा

teṣāmanyonyaṃ na kasyacidadhiko vā hīno vā

17.447

राज्ञो मूर्धातस्य सर्वेषामप्यसुराणां वैहायसमभ्युद्गम्योपरिस्थितः

rājño mūrdhātasya sarveṣāmapyasurāṇāṃ vaihāyasamabhyudgamyoparisthitaḥ

17.448

पश्चात् ते ऽसुराः कथयन्ति क एषो ऽस्माकमुपरिविहायसमभ्युद्गतो यतस्तैः श्रुतं मनुष्यराजा एष मूर्धातो नाम

paścāt te 'surāḥ kathayanti ka eṣo 'smākamuparivihāyasamabhyudgato yatastaiḥ śrutaṃ manuṣyarājā eṣa mūrdhāto nāma

Divyāvadāna