17.230

स राजा कथयति किमेते मनुष्याः कुर्वन्ति तैरमात्यैरभिहितम् देव वस्त्राणि वापयन्ति वस्त्रैः प्रयोजनम्

sa rājā kathayati kimete manuṣyāḥ kurvanti tairamātyairabhihitam deva vastrāṇi vāpayanti vastraiḥ prayojanam

17.231

यतो राजा संलक्षयति मम राज्ये मनुष्या वस्त्राणि वापयिष्यन्ते वस्त्राण्येव देवो वर्षतु

yato rājā saṃlakṣayati mama rājye manuṣyā vastrāṇi vāpayiṣyante vastrāṇyeva devo varṣatu

17.232

सहचित्तोत्पादादेव राज्ञो मान्धातस्य वस्त्राण्येव देवो वृष्टः

sahacittotpādādeva rājño māndhātasya vastrāṇyeva devo vṛṣṭaḥ

17.233

स राजा कथयति कस्यैतानि पुण्यानि ते कथयन्ति देवस्य चास्माकं च

sa rājā kathayati kasyaitāni puṇyāni te kathayanti devasya cāsmākaṃ ca

17.234

यतः स राजा संलक्षयति मनुष्या मम पुण्यानां प्रभावं न जानन्ति

yataḥ sa rājā saṃlakṣayati manuṣyā mama puṇyānāṃ prabhāvaṃ na jānanti

17.235

अथ राज्ञो मान्धातस्यैतदभवत्

atha rājño māndhātasyaitadabhavat

17.236

अस्ति मे जम्बुद्वीप ऋद्धश्च स्फीतश्च क्षेमश्च सुभिक्षश्च आकीर्णबहुजनमनुष्यश्च

asti me jambudvīpa ṛddhaśca sphītaśca kṣemaśca subhikṣaśca ākīrṇabahujanamanuṣyaśca

17.237

सन्ति मे सप्त रत्नानि तद्यथा चक्ररत्नं हस्तिरत्नमश्वरत्नं मणिरत्नं गृहपतिरत्नं स्त्रीरत्नं परिणायकरत्नमेव सप्तमम्

santi me sapta ratnāni tadyathā cakraratnaṃ hastiratnamaśvaratnaṃ maṇiratnaṃ gṛhapatiratnaṃ strīratnaṃ pariṇāyakaratnameva saptamam

17.238

पूर्णं च मे सहस्रं पुत्राणां शूराणां वीराणां वराङ्गरूपिणां परसैन्यप्रमर्दकानाम्

pūrṇaṃ ca me sahasraṃ putrāṇāṃ śūrāṇāṃ vīrāṇāṃ varāṅgarūpiṇāṃ parasainyapramardakānām

17.239

अहो बत मे ऽन्तःपुरे सप्ताहं हिरण्यवर्षं पतेत् एककार्षापणो ऽपि बहिर् न निपतेत्

aho bata me 'ntaḥpure saptāhaṃ hiraṇyavarṣaṃ patet ekakārṣāpaṇo 'pi bahir na nipatet

17.240

सहचित्तोत्पादादेव राज्ञो मान्धातस्यान्तःपुरे सप्ताहं हिरण्यवर्षं वृष्टम्

sahacittotpādādeva rājño māndhātasyāntaḥpure saptāhaṃ hiraṇyavarṣaṃ vṛṣṭam

17.241

एककार्षापणो ऽपि बहिर् न निपतितो यथापि तन्महर्द्धिकस्य सत्त्वस्य महानुभावस्य कृतपुण्यस्य कृतकुशलस्य स्वकं पुण्यफलं प्रत्यनुभवतः

ekakārṣāpaṇo 'pi bahir na nipatito yathāpi tanmaharddhikasya sattvasya mahānubhāvasya kṛtapuṇyasya kṛtakuśalasya svakaṃ puṇyaphalaṃ pratyanubhavataḥ

17.242

यतः स राजा कथयति कस्यैतानि पुण्यानि ते कथयन्ति देवस्य चास्माकं च

yataḥ sa rājā kathayati kasyaitāni puṇyāni te kathayanti devasya cāsmākaṃ ca

17.243

यतो स राजा कथयति क्षुण्णा भवन्तो यदि युष्माभिः पूर्वमेवाभिहितमभविष्यद्देवस्य पुण्यानीति मया सकलं जम्बुद्वीपं रत्नैरभिवृष्टमभविष्यत्

yato sa rājā kathayati kṣuṇṇā bhavanto yadi yuṣmābhiḥ pūrvamevābhihitamabhaviṣyaddevasya puṇyānīti mayā sakalaṃ jambudvīpaṃ ratnairabhivṛṣṭamabhaviṣyat

17.244

अपि तु यो युष्माकं रत्नैरर्थी स यावदीप्सितानि रत्नानि गृह्णातु

api tu yo yuṣmākaṃ ratnairarthī sa yāvadīpsitāni ratnāni gṛhṇātu

17.245

तस्य तत्र मूर्धातस्य राज्ञो महाराज्यं कारयतः षट् चक्राश्च्युताः

tasya tatra mūrdhātasya rājño mahārājyaṃ kārayataḥ ṣaṭ cakrāścyutāḥ

17.246

राज्ञो मूर्धातस्य दिवौकसो यक्षः पुरोजवः

rājño mūrdhātasya divaukaso yakṣaḥ purojavaḥ

17.247

स राज्ञा मूर्धातेनोक्तो ऽस्ति किंचिदन्यद्वीपे नाज्ञापितम् यद्वयमाज्ञापयेम यतः पश्चाद्दिवौकसेनाभिहितो ऽस्ति देव पूर्वविदेहो नाम द्वीपः ऋद्धश्च स्फीतश्च क्षेमश्च सुभिक्षश्च आकीर्णबहुजनमनुष्यः

sa rājñā mūrdhātenokto 'sti kiṃcidanyadvīpe nājñāpitam yadvayamājñāpayema yataḥ paścāddivaukasenābhihito 'sti deva pūrvavideho nāma dvīpaḥ ṛddhaśca sphītaśca kṣemaśca subhikṣaśca ākīrṇabahujanamanuṣyaḥ

17.248

स्वयं नु देवो गत्वा तमप्याज्ञापयेत्

svayaṃ nu devo gatvā tamapyājñāpayet

17.249

अथ राज्ञो मूर्धातस्यैतदभवत् अस्ति मे जम्बुद्वीप ऋद्धश्च स्फीतश्च क्षेमश्च सुभिक्षश्च आकीर्णबहुजनमनुष्यश्च

atha rājño mūrdhātasyaitadabhavat asti me jambudvīpa ṛddhaśca sphītaśca kṣemaśca subhikṣaśca ākīrṇabahujanamanuṣyaśca

Divyāvadāna