17.210

चिन्तका इमे तुलका उपपरीक्षका इति मन्त्रजा मन्त्रजा इति संज्ञा

cintakā ime tulakā upaparīkṣakā iti mantrajā mantrajā iti saṃjñā

17.211

तैरारब्धानि कर्षणकर्माणि कर्तुम्

tairārabdhāni karṣaṇakarmāṇi kartum

17.212

यतः स राजा पश्यति जनपदाननुसंसार्याकृष्यान् कर्मान्तान् कुर्वतः

yataḥ sa rājā paśyati janapadānanusaṃsāryākṛṣyān karmāntān kurvataḥ

17.213

यतो राज्ञा अभिहितं किमेते मनुष्याः कुर्वन्ति ततस्तैरमात्यै राजा अभिहित एते देव मनुष्याः सस्यादीनि कृषन्ति तत ओषधयो भविष्यन्ति

yato rājñā abhihitaṃ kimete manuṣyāḥ kurvanti tatastairamātyai rājā abhihita ete deva manuṣyāḥ sasyādīni kṛṣanti tata oṣadhayo bhaviṣyanti

17.214

यतश्च स राजा कथयति मम राज्ये मनुष्याः कृषिष्यन्ति ततस्तेनोक्तम् सप्ताविंशतिबीजजातीनां देवो वर्षतु

yataśca sa rājā kathayati mama rājye manuṣyāḥ kṛṣiṣyanti tatastenoktam saptāviṃśatibījajātīnāṃ devo varṣatu

17.215

सहचित्तोत्पादादेव राज्ञो मूर्धातस्य सप्ताविंशतिबीजजातिर्देवो वृष्टः

sahacittotpādādeva rājño mūrdhātasya saptāviṃśatibījajātirdevo vṛṣṭaḥ

17.216

राज्ञा मूर्धातेन जनपदाः पृष्टाः कस्यैतानि पुण्यानि तैरभिहितम् देवस्य चास्माकं च

rājñā mūrdhātena janapadāḥ pṛṣṭāḥ kasyaitāni puṇyāni tairabhihitam devasya cāsmākaṃ ca

17.217

यतस्ते मनुष्याः कर्पासवाटानारब्धा मापयितुम् भूयो ऽपि च राज्ञा मूर्धातेन जनपदाननुसंसार्य तेन पृष्टाः

yataste manuṣyāḥ karpāsavāṭānārabdhā māpayitum bhūyo 'pi ca rājñā mūrdhātena janapadānanusaṃsārya tena pṛṣṭāḥ

17.218

ततो राज्ञा अभिहितम् किमेते मनुष्याः कुर्वन्ति तैरमात्यैरभिहितम् देव मनुष्याः कर्पासवाटान् मापयन्ति

tato rājñā abhihitam kimete manuṣyāḥ kurvanti tairamātyairabhihitam deva manuṣyāḥ karpāsavāṭān māpayanti

17.219

पश्चात् राज्ञा अभिहितम् कस्यार्थे तैरमात्यैरभिहितम् देव वस्त्राणामर्थे

paścāt rājñā abhihitam kasyārthe tairamātyairabhihitam deva vastrāṇāmarthe

17.220

ततो राज्ञा तेनोक्तम् मम राज्ये मनुष्याः कर्पासवाटान् मापयिष्यन्तीति कर्पासमेव देवो वर्षतु

tato rājñā tenoktam mama rājye manuṣyāḥ karpāsavāṭān māpayiṣyantīti karpāsameva devo varṣatu

17.221

सहचित्तोत्पादादेव राज्ञो मूर्धातस्य कर्पासानेव देवो वृष्टः

sahacittotpādādeva rājño mūrdhātasya karpāsāneva devo vṛṣṭaḥ

17.222

स च राजा जनपदान् पृच्छति

sa ca rājā janapadān pṛcchati

17.223

कस्यैतानि पुण्यानि ते कथयन्ति देवस्य चास्माकं च

kasyaitāni puṇyāni te kathayanti devasya cāsmākaṃ ca

17.224

पश्चात् तेन जनेन तत्कर्पासं कर्तितुमारब्धम्

paścāt tena janena tatkarpāsaṃ kartitumārabdham

17.225

स राजा कथयति किमेते मनुष्याः कुर्वन्ति तैरमात्यैरभिहितं देव सूत्रेण प्रयोजनम्

sa rājā kathayati kimete manuṣyāḥ kurvanti tairamātyairabhihitaṃ deva sūtreṇa prayojanam

17.226

ततो राज्ञा अभिहितम् मम राज्ये मनुष्याः कर्तिष्यन्ति सूत्रमेव देवो वर्षतु

tato rājñā abhihitam mama rājye manuṣyāḥ kartiṣyanti sūtrameva devo varṣatu

17.227

सहचित्तोत्पादादेव राज्ञो मान्धातस्य सूत्रमेव देवो वृष्टः

sahacittotpādādeva rājño māndhātasya sūtrameva devo vṛṣṭaḥ

17.228

स च राजा कथयति कस्यैतानि पुण्यानि यतस्ते कथयन्ति देवस्य चास्माकं च

sa ca rājā kathayati kasyaitāni puṇyāni yataste kathayanti devasya cāsmākaṃ ca

17.229

यतस्तैरनुपूर्वेण वस्त्राण्यारब्धानि वापयितुम्

yatastairanupūrveṇa vastrāṇyārabdhāni vāpayitum

Divyāvadāna