14.13

नरकेषूपपन्न इति पश्यति

narakeṣūpapanna iti paśyati

14.14

नोपपन्नः

nopapannaḥ

14.15

मनुष्याणां सभागतायामुपपन्न इति पश्यति

manuṣyāṇāṃ sabhāgatāyāmupapanna iti paśyati

14.16

नोपपन्नः

nopapannaḥ

14.17

चातुर्महाराजकायिकान् देवांस्त्रायस्त्रिंशांश्चावलोकयितुमारब्धः

cāturmahārājakāyikān devāṃstrāyastriṃśāṃścāvalokayitumārabdhaḥ

14.18

तत्रापि नाद्राक्षीत्

tatrāpi nādrākṣīt

14.19

अथ शक्रो देवानामिन्द्रः कुतूहलजातो येन भगवांस्तेनोपसंक्रान्तः

atha śakro devānāmindraḥ kutūhalajāto yena bhagavāṃstenopasaṃkrāntaḥ

14.20

उपसंक्रम्य भगवतः पादौ शिरसा वन्दित्वा एकान्ते निषण्णः

upasaṃkramya bhagavataḥ pādau śirasā vanditvā ekānte niṣaṇṇaḥ

14.21

एकान्तनिषण्णः शक्रो देवानामिन्द्रो भगवन्तमिदमवोचत् इहाहं भदन्त अद्राक्षमन्यतमं देवपुत्रं च्यवनधर्माणं पृथिव्यामावर्तमानं करुणकरुणं च परिदेवमानम् हा मन्दाकिनि हा पुष्किरिणि हा वापि हा चैत्ररथ हा पारुष्यक हा नन्दनवन हा मिश्रकावन हा पारियात्रक हा पाण्डुकम्बलशिला हा देवसभा हा सुदर्शन इति

ekāntaniṣaṇṇaḥ śakro devānāmindro bhagavantamidamavocat ihāhaṃ bhadanta adrākṣamanyatamaṃ devaputraṃ cyavanadharmāṇaṃ pṛthivyāmāvartamānaṃ karuṇakaruṇaṃ ca paridevamānam hā mandākini hā puṣkiriṇi hā vāpi hā caitraratha hā pāruṣyaka hā nandanavana hā miśrakāvana hā pāriyātraka hā pāṇḍukambalaśilā hā devasabhā hā sudarśana iti

14.22

तमेनमेवं वदामि कस्मात् त्वं मार्ष अत्यर्थं शोचसि परिदेवसे क्रन्दसि उरसि ताडयसि संमोहमापद्यस इति स एवमाह एषो ऽहं कौशिक दिव्यं सुखमपहाय इतः सप्तमे दिवसे राजगृहे नगरे सूकरिकायाः कुक्षौ उपपत्स्यामि

tamenamevaṃ vadāmi kasmāt tvaṃ mārṣa atyarthaṃ śocasi paridevase krandasi urasi tāḍayasi saṃmohamāpadyasa iti sa evamāha eṣo 'haṃ kauśika divyaṃ sukhamapahāya itaḥ saptame divase rājagṛhe nagare sūkarikāyāḥ kukṣau upapatsyāmi

14.23

तत्र मया बहूनि वर्षाणि उच्चारप्रस्रावः परिभोक्तव्यं भविष्यति

tatra mayā bahūni varṣāṇi uccāraprasrāvaḥ paribhoktavyaṃ bhaviṣyati

14.24

तमेनमेवं वदामि एहि त्वं मार्ष बुद्धं शरणं गच्छ द्विपदानामग्र्यम् धर्मं शरणं गच्छ विरागाणामग्र्यम् संघं शरणं गच्छ गणानामग्र्यमिति

tamenamevaṃ vadāmi ehi tvaṃ mārṣa buddhaṃ śaraṇaṃ gaccha dvipadānāmagryam dharmaṃ śaraṇaṃ gaccha virāgāṇāmagryam saṃghaṃ śaraṇaṃ gaccha gaṇānāmagryamiti

14.25

स एवमाह एषो ऽहं कौशिक बुद्धं शरणं गच्छामि द्विपदानामग्र्यम् धर्मं शरणं गच्छामि विरागाणामग्र्यम् संघं शरणं गच्छामि गणानामग्र्यम्

sa evamāha eṣo 'haṃ kauśika buddhaṃ śaraṇaṃ gacchāmi dvipadānāmagryam dharmaṃ śaraṇaṃ gacchāmi virāgāṇāmagryam saṃghaṃ śaraṇaṃ gacchāmi gaṇānāmagryam

14.26

इत्युक्त्वा स देवपुत्रः कालगतः

ityuktvā sa devaputraḥ kālagataḥ

14.27

कुत्रासौ भदन्त देवपुत्र उपपन्नो भगवानाह तुषिता नाम कौशिक देवाः सर्वकामसमृद्धयः

kutrāsau bhadanta devaputra upapanno bhagavānāha tuṣitā nāma kauśika devāḥ sarvakāmasamṛddhayaḥ

14.28

तत्रासौ मोदते देवो गत्वेह शरणत्रयम्

tatrāsau modate devo gatveha śaraṇatrayam

14.29

अथ शक्रो देवानामिन्द्र आत्तमनास्तस्यां वेलायामिमां गाथां भाषते

atha śakro devānāmindra āttamanāstasyāṃ velāyāmimāṃ gāthāṃ bhāṣate

14.29.2

ये बुद्धं शरणम् यान्ति न ते गच्छन्ति दुर्गतिम्

ye buddhaṃ śaraṇam yānti na te gacchanti durgatim

14.29.3

प्रहाय मानुषान् कायान् दिव्यान् कायानुपासते

prahāya mānuṣān kāyān divyān kāyānupāsate

14.30

ये धर्मं शरणम् यान्ति न ते गच्छन्ति दुर्गतिम्

ye dharmaṃ śaraṇam yānti na te gacchanti durgatim

Divyāvadāna