13.104

निष्कासयाम एनमिति

niṣkāsayāma enamiti

13.105

स तैः प्रभूतान् प्रहारान् दत्त्वा शिरसि च मल्लकं भङ्क्त्वा निष्कासितः

sa taiḥ prabhūtān prahārān dattvā śirasi ca mallakaṃ bhaṅktvā niṣkāsitaḥ

13.106

अत्रान्तरे यावच्छ्रावस्तेयो वणिजो बोधस्य गृहपतेर्वयस्यः पण्यमादाय शिशुमारगिरिमनुप्राप्तः

atrāntare yāvacchrāvasteyo vaṇijo bodhasya gṛhapatervayasyaḥ paṇyamādāya śiśumāragirimanuprāptaḥ

13.107

तेन स्वागतो मल्लकेन हस्तगतेन पीठीं गतो मुखबिम्बकेन प्रत्यभिज्ञात उक्तश्च पुत्र त्वं बोधगृहपतेः पुत्र इति स कथयति तात अहं तस्य पुत्रो दुरागत इति

tena svāgato mallakena hastagatena pīṭhīṃ gato mukhabimbakena pratyabhijñāta uktaśca putra tvaṃ bodhagṛhapateḥ putra iti sa kathayati tāta ahaṃ tasya putro durāgata iti

13.108

स मुहूर्तं तूष्णीं स्थित्वा अश्रुपर्याकुलेक्षणः कथयति पुत्र तौ तव मातापितरौ कालगतौ ते ज्ञातयः स आह तेषामपि केचित् कालगताः केचिदिहैव तिष्ठन्तो वाचमपि न प्रयच्छन्ति

sa muhūrtaṃ tūṣṇīṃ sthitvā aśruparyākulekṣaṇaḥ kathayati putra tau tava mātāpitarau kālagatau te jñātayaḥ sa āha teṣāmapi kecit kālagatāḥ kecidihaiva tiṣṭhanto vācamapi na prayacchanti

13.109

ते दासीदासकर्मकरपौरुषेयाः तेषामपि केचित् कालगताः केचिन्निष्पलायिताः केचिदिहैवान्यानाश्रित्यावस्थिता वाचमपि न प्रयच्छन्ति

te dāsīdāsakarmakarapauruṣeyāḥ teṣāmapi kecit kālagatāḥ kecinniṣpalāyitāḥ kecidihaivānyānāśrityāvasthitā vācamapi na prayacchanti

13.110

यदवशिष्टं धनं तदपि किंचिदग्निना दग्धम्

yadavaśiṣṭaṃ dhanaṃ tadapi kiṃcidagninā dagdham

13.111

ये वणिक्पौरुषेयाः पण्यं गृहीत्वा धनार्थिनो देशान्तरं महासमुद्रं चावतीर्णाः तत्रापि केषांचित् पण्यमपण्यीभूतम् केचित् तत्रैवानयेन व्यसनमापन्नाः केषांचित् कान्तारमध्यगतानां तस्करैर्द्रव्यमपहृतं केषांचिन्नगरसमीपमनुप्राप्तानां शौल्किकशौल्किकैर्द्रव्यं विचारयद्भिः सारो गृहीतः केषांचित् पत्तनमनुप्राप्तानां राज्ञो विनियुक्तैर्दोषमुत्पाद्य सर्वस्वमपहृतम्

ye vaṇikpauruṣeyāḥ paṇyaṃ gṛhītvā dhanārthino deśāntaraṃ mahāsamudraṃ cāvatīrṇāḥ tatrāpi keṣāṃcit paṇyamapaṇyībhūtam kecit tatraivānayena vyasanamāpannāḥ keṣāṃcit kāntāramadhyagatānāṃ taskarairdravyamapahṛtaṃ keṣāṃcinnagarasamīpamanuprāptānāṃ śaulkikaśaulkikairdravyaṃ vicārayadbhiḥ sāro gṛhītaḥ keṣāṃcit pattanamanuprāptānāṃ rājño viniyuktairdoṣamutpādya sarvasvamapahṛtam

13.112

केचित् तस्य प्राणवियोगं श्रुत्वा तत्रैवावस्थिताः

kecit tasya prāṇaviyogaṃ śrutvā tatraivāvasthitāḥ

13.113

स दीर्घमुष्णं च निश्वस्य कथयति पुत्र श्रावस्तीं किं न गच्छसि तात किं तत्रगतस्य भविष्यति पुत्र तत्रानाथपिण्डदो गृहपतिः तस्य पुत्रेण तव भगिनी परिणीता

sa dīrghamuṣṇaṃ ca niśvasya kathayati putra śrāvastīṃ kiṃ na gacchasi tāta kiṃ tatragatasya bhaviṣyati putra tatrānāthapiṇḍado gṛhapatiḥ tasya putreṇa tava bhaginī pariṇītā

13.114

सा तव योगोद्वहनं करिष्यतीति

sā tava yogodvahanaṃ kariṣyatīti

13.115

स कथयति तात यद्येवं गच्छामीति

sa kathayati tāta yadyevaṃ gacchāmīti

13.116

तेन तस्य द्वौ कार्षापणौ दत्तौ उक्तश्च पुत्र आभ्यां तावदात्मानं संधारय यावदहं पण्यं विसर्जयामि

tena tasya dvau kārṣāpaṇau dattau uktaśca putra ābhyāṃ tāvadātmānaṃ saṃdhāraya yāvadahaṃ paṇyaṃ visarjayāmi

13.117

मया सार्धं गमिष्यसि

mayā sārdhaṃ gamiṣyasi

13.118

तेन तौ कार्षापणौ खुस्तवस्त्रान्ते बद्ध्वा स्थापितौ कर्मविपाकेन विस्मृतौ

tena tau kārṣāpaṇau khustavastrānte baddhvā sthāpitau karmavipākena vismṛtau

13.119

तथैवासौ कुतश्चित् किंचिदारागयति किंचिन्नारागयति

tathaivāsau kutaścit kiṃcidārāgayati kiṃcinnārāgayati

13.120

क्षुधया पीड्यमानो ऽवस्थितः

kṣudhayā pīḍyamāno 'vasthitaḥ

13.121

यावदसौ वणिक् पण्यं विसर्जयित्वा प्रतिपण्यमादाय स्वागतं विस्मृत्य सम्प्रस्थितः

yāvadasau vaṇik paṇyaṃ visarjayitvā pratipaṇyamādāya svāgataṃ vismṛtya samprasthitaḥ

13.122

स्वागतो ऽपि तेन सार्धं सम्प्रस्थितः

svāgato 'pi tena sārdhaṃ samprasthitaḥ

13.123

यावत् ते सार्थकाः कलिं कर्तुमारब्धाः बलीवर्दा योद्धुमारब्धाः

yāvat te sārthakāḥ kaliṃ kartumārabdhāḥ balīvardā yoddhumārabdhāḥ

Divyāvadāna