12.167

यस्य तावद्वयं शिष्यप्रतिशिष्यकयापि न तुल्याः स युष्माभिरुत्तरे मनुष्यधर्मे ऋद्धिप्रातिहार्येणाहूतः

yasya tāvadvayaṃ śiṣyapratiśiṣyakayāpi na tulyāḥ sa yuṣmābhiruttare manuṣyadharme ṛddhiprātihāryeṇāhūtaḥ

12.168

न शोभनं भवद्भिः कृतम् यच्छ्रमणो गौतमो ऋद्धिप्रातिहार्येणाहूतः

na śobhanaṃ bhavadbhiḥ kṛtam yacchramaṇo gautamo ṛddhiprātihāryeṇāhūtaḥ

12.169

एवमहं जाने यथा महर्द्धिकः श्रमणो गौतमो महानुभाव इति

evamahaṃ jāne yathā maharddhikaḥ śramaṇo gautamo mahānubhāva iti

12.170

रक्ताक्षेणाभिहितं त्वं तावच्छ्रमणस्य गौतमस्य पक्षं वदसि

raktākṣeṇābhihitaṃ tvaṃ tāvacchramaṇasya gautamasya pakṣaṃ vadasi

12.171

त्वया तावन्न गन्तव्यम्

tvayā tāvanna gantavyam

12.172

सुभद्रेणाभिहितम् नैव गमिष्यामीति

subhadreṇābhihitam naiva gamiṣyāmīti

12.173

अथ राज्ञः प्रसेनजितः कौशलस्य कालो नाम्ना भ्राता अभिरूपो दर्शनीयः प्रासादिकः श्राद्धो भद्रः कल्याणाशयः

atha rājñaḥ prasenajitaḥ kauśalasya kālo nāmnā bhrātā abhirūpo darśanīyaḥ prāsādikaḥ śrāddho bhadraḥ kalyāṇāśayaḥ

12.174

स राज्ञः प्रसेनजितः कौशलस्य निवेशनद्वारेणाभिनिष्क्रामति

sa rājñaḥ prasenajitaḥ kauśalasya niveśanadvāreṇābhiniṣkrāmati

12.175

अन्यतमया चावरुद्धिकया प्रासादतलगतया राजकुमारं दृष्ट्वा स्रग्दामं क्षिप्तम्

anyatamayā cāvaruddhikayā prāsādatalagatayā rājakumāraṃ dṛṣṭvā sragdāmaṃ kṣiptam

12.176

तत् तस्योपरि निपतितम्

tat tasyopari nipatitam

12.177

मित्रारिमध्यमो लोकः

mitrārimadhyamo lokaḥ

12.178

तै राज्ञे निवेदितं यत्खलु देव जानीथाः कालेन देवस्यान्तःपुरं प्रार्थितम्

tai rājñe niveditaṃ yatkhalu deva jānīthāḥ kālena devasyāntaḥpuraṃ prārthitam

12.179

राजा प्रसेनजित् कौशलश्चण्डो रभसः कर्कशः

rājā prasenajit kauśalaścaṇḍo rabhasaḥ karkaśaḥ

12.180

तेनापरीक्ष्य पौरुषेयाणामाज्ञा दत्ता गच्छन्तु भवन्तः

tenāparīkṣya pauruṣeyāṇāmājñā dattā gacchantu bhavantaḥ

12.181

शीघ्रं कालस्य हस्तपादांश् छिन्दन्तु

śīghraṃ kālasya hastapādāṃś chindantu

12.182

एवं देवेति पौरुषेयै राज्ञः प्रसेनजितः कौशलस्य प्रतिश्रुत्य कालस्य वीथीमध्ये हस्तपादाश्छिन्नाः

evaṃ deveti pauruṣeyai rājñaḥ prasenajitaḥ kauśalasya pratiśrutya kālasya vīthīmadhye hastapādāśchinnāḥ

12.183

स आर्तस्वरं क्रन्दते दुःखां तीव्रां खरां कटुकाममनापां वेदनां वेदयते

sa ārtasvaraṃ krandate duḥkhāṃ tīvrāṃ kharāṃ kaṭukāmamanāpāṃ vedanāṃ vedayate

12.184

कालं राजकुमारं दृष्ट्वा महाजनकायो विक्रोष्टुमारब्धः

kālaṃ rājakumāraṃ dṛṣṭvā mahājanakāyo vikroṣṭumārabdhaḥ

12.185

पूरणादयश्च निर्ग्रन्थास्तं प्रदेशमनुप्राप्ताः

pūraṇādayaśca nirgranthāstaṃ pradeśamanuprāptāḥ

12.186

कालस्य ज्ञातिभिरभिहितम् एतमार्याः कालं राजकुमारं सत्याभियाचनया यथापौराणं कुरुध्वमिति

kālasya jñātibhirabhihitam etamāryāḥ kālaṃ rājakumāraṃ satyābhiyācanayā yathāpaurāṇaṃ kurudhvamiti

Divyāvadāna