12.107

नन्दयतु देवमनुष्यान्

nandayatu devamanuṣyān

12.108

तोषयतु सज्जनहृदयमनांसि

toṣayatu sajjanahṛdayamanāṃsi

12.109

एवमुक्ते भगवान् राजानं प्रसेनजितं कौशलमिदमवोचत् नाहं महाराज एवं श्रावकाणां धर्मं देशयामि एवम् यूयं भिक्षव आगतागतानां ब्राह्मणगृहपतीनामुत्तरे मनुष्यधर्मे ऋद्धिप्रातिहार्यं विदर्शयतेति

evamukte bhagavān rājānaṃ prasenajitaṃ kauśalamidamavocat nāhaṃ mahārāja evaṃ śrāvakāṇāṃ dharmaṃ deśayāmi evam yūyaṃ bhikṣava āgatāgatānāṃ brāhmaṇagṛhapatīnāmuttare manuṣyadharme ṛddhiprātihāryaṃ vidarśayateti

12.110

अपि तु अहमेवं श्रावकाणां धर्मं देशयामि प्रतिच्छन्नकल्याणा भिक्षवो विहरत विवृतपापा इति

api tu ahamevaṃ śrāvakāṇāṃ dharmaṃ deśayāmi praticchannakalyāṇā bhikṣavo viharata vivṛtapāpā iti

12.111

द्विरपि त्रिरपि राजा प्रसेनजित् कौशलो भगवन्तमिदमवोचत् विदर्शयतु भगवानुत्तरे मनुष्यधर्मे ऋद्धिप्रातिहार्यं हिताय प्राणिनाम्

dvirapi trirapi rājā prasenajit kauśalo bhagavantamidamavocat vidarśayatu bhagavānuttare manuṣyadharme ṛddhiprātihāryaṃ hitāya prāṇinām

12.112

निर्भर्त्सयतु तीर्थ्यान्

nirbhartsayatu tīrthyān

12.113

नन्दयतु भगवान् देवमनुष्यान्

nandayatu bhagavān devamanuṣyān

12.114

तोषयतु सज्जनहृदयमनांसि

toṣayatu sajjanahṛdayamanāṃsi

12.115

धर्मता खलु बुद्धानां भगवतां जीवतां तिष्ठतां ध्रियमाणानाम् यापयताम् यदुत दशावश्यकरणीयानि भवन्ति

dharmatā khalu buddhānāṃ bhagavatāṃ jīvatāṃ tiṣṭhatāṃ dhriyamāṇānām yāpayatām yaduta daśāvaśyakaraṇīyāni bhavanti

12.116

न तावद्बुद्धा भगवन्तः परिनिर्वान्ति यावन्न बुद्धो बुद्धं व्याकरोति यावन्न द्वितीयेन सत्त्वेनापरिवर्त्यमनुत्तरायां सम्यक्सम्बोधौ चित्तमुत्पादितं भवति सर्वबुद्धवैनेया विनीता भवन्ति त्रिभाग आयुष उत्सृष्टो भवति सीमाबन्धः कृतो भवति श्रावकयुगमग्रतायां निर्दिष्टं भवति सांकाश्ये नगरे देवतावतरणं विदर्शितं भवति अनवतप्ते महासरसि श्रावकैः सार्धं पूर्विका कर्मप्लोतिर्व्याकृता भवति मातापितरौ सत्येषु प्रतिष्ठापितौ भवतः श्रावस्त्यां महाप्रातिहार्यं विदर्शितं भवति

na tāvadbuddhā bhagavantaḥ parinirvānti yāvanna buddho buddhaṃ vyākaroti yāvanna dvitīyena sattvenāparivartyamanuttarāyāṃ samyaksambodhau cittamutpāditaṃ bhavati sarvabuddhavaineyā vinītā bhavanti tribhāga āyuṣa utsṛṣṭo bhavati sīmābandhaḥ kṛto bhavati śrāvakayugamagratāyāṃ nirdiṣṭaṃ bhavati sāṃkāśye nagare devatāvataraṇaṃ vidarśitaṃ bhavati anavatapte mahāsarasi śrāvakaiḥ sārdhaṃ pūrvikā karmaplotirvyākṛtā bhavati mātāpitarau satyeṣu pratiṣṭhāpitau bhavataḥ śrāvastyāṃ mahāprātihāryaṃ vidarśitaṃ bhavati

12.117

अथ भगवत एतदभवत् अवश्यकरणीयमेतत्तथागतेनेति विदित्वा राजानं प्रसेनजितं कौशलमामन्त्रयते गच्छ त्वं महाराज

atha bhagavata etadabhavat avaśyakaraṇīyametattathāgateneti viditvā rājānaṃ prasenajitaṃ kauśalamāmantrayate gaccha tvaṃ mahārāja

12.118

इतः सप्तमे दिवसे तथागतो महाजनप्रत्यक्षमुत्तरे मनुष्यधर्मे ऋद्धिप्रातिहार्यं विदर्शयिष्यति हिताय प्राणिनाम्

itaḥ saptame divase tathāgato mahājanapratyakṣamuttare manuṣyadharme ṛddhiprātihāryaṃ vidarśayiṣyati hitāya prāṇinām

12.119

अथ राजा प्रसेनजित् कौशलो भगवन्तमिदमवोचत् यदि भगवाननुजानीयात् अहं भगवतः प्रातिहार्यमण्डपं कारयेयम्

atha rājā prasenajit kauśalo bhagavantamidamavocat yadi bhagavānanujānīyāt ahaṃ bhagavataḥ prātihāryamaṇḍapaṃ kārayeyam

12.120

अथ भगवत एतदभवत् कतरस्मिन् प्रदेशे पूर्वकैः सम्यक्सम्बुद्धैर्महाप्रातिहार्यं विदर्शितं हिताय प्राणिनामिति देवता भगवत आरोचयन्ति अन्तरा भदन्त श्रावस्तीमन्तरा च जेतवनमत्रान्तरात् पूर्वकैः सम्यक्सम्बुद्धैर्महाप्रातिहार्यं विदर्शितं हिताय प्राणिनाम्

atha bhagavata etadabhavat katarasmin pradeśe pūrvakaiḥ samyaksambuddhairmahāprātihāryaṃ vidarśitaṃ hitāya prāṇināmiti devatā bhagavata ārocayanti antarā bhadanta śrāvastīmantarā ca jetavanamatrāntarāt pūrvakaiḥ samyaksambuddhairmahāprātihāryaṃ vidarśitaṃ hitāya prāṇinām

12.121

भगवतो ऽपि ज्ञानदर्शनं प्रवर्तते अन्तरा च श्रावस्तीमन्तरा च जेतवनमत्रान्तरात् पूर्वकैः सम्यक्सम्बुद्धैर्महाप्रातिहार्यं विदर्शितं हिताय प्राणिनाम्

bhagavato 'pi jñānadarśanaṃ pravartate antarā ca śrāvastīmantarā ca jetavanamatrāntarāt pūrvakaiḥ samyaksambuddhairmahāprātihāryaṃ vidarśitaṃ hitāya prāṇinām

12.122

अधिवासयति भगवान् राज्ञः प्रसेनजितः कौशलस्य तूष्णीभावेन

adhivāsayati bhagavān rājñaḥ prasenajitaḥ kauśalasya tūṣṇībhāvena

12.123

अथ राजा प्रसेनजित् कौशलो भगवतस् तूष्णीभावेनाधिवासनां विदित्वा भगवन्तमिदमवोचत् कतमस्मिन् भदन्त प्रदेशे प्रातिहार्यमण्डपं कारयामि अन्तरा च महाराज श्रावस्तीमन्तरा च जेतवनम्

atha rājā prasenajit kauśalo bhagavatas tūṣṇībhāvenādhivāsanāṃ viditvā bhagavantamidamavocat katamasmin bhadanta pradeśe prātihāryamaṇḍapaṃ kārayāmi antarā ca mahārāja śrāvastīmantarā ca jetavanam

12.124

अथ राजा प्रसेनजित् कौशलो भगवतो भाषितमभिनन्द्यानुमोद्य भगवतः पादौ शिरसा वन्दित्वा भगवतो ऽन्तिकात् प्रक्रान्तः

atha rājā prasenajit kauśalo bhagavato bhāṣitamabhinandyānumodya bhagavataḥ pādau śirasā vanditvā bhagavato 'ntikāt prakrāntaḥ

12.125

अथ राजा प्रसेनजित् कौशलस्तीर्थ्यानिदमवोचत् यत्खलु भवन्तो जानीरन् इतः सप्तमे दिवसे भगवानुत्तरे मनुष्यधर्मे ऋद्धिप्रातिहार्यं विदर्शयिष्यति

atha rājā prasenajit kauśalastīrthyānidamavocat yatkhalu bhavanto jānīran itaḥ saptame divase bhagavānuttare manuṣyadharme ṛddhiprātihāryaṃ vidarśayiṣyati

12.126

अथ तीर्थ्यानामेतदभवत् किं पुनः श्रमणो गौतमः सप्तभिर्दिवसैरनधिगतमधिगमिष्यति अथ वा निष्पलायिष्यति अथ वा पक्षपर्येषणं कर्तुकामस् तेषामेतदभवत् न ह्येव श्रमणो गौतमो निष्पलायिष्यति नाप्यनधिगतमधिगमिष्यति

atha tīrthyānāmetadabhavat kiṃ punaḥ śramaṇo gautamaḥ saptabhirdivasairanadhigatamadhigamiṣyati atha vā niṣpalāyiṣyati atha vā pakṣaparyeṣaṇaṃ kartukāmas teṣāmetadabhavat na hyeva śramaṇo gautamo niṣpalāyiṣyati nāpyanadhigatamadhigamiṣyati

Divyāvadāna