12.87

अर्हति ज्ञानवादी ज्ञानवादिना सार्धमुत्तरे मनुष्यधर्म ऋद्धिप्रातिहार्यं विदर्शयितुम्

arhati jñānavādī jñānavādinā sārdhamuttare manuṣyadharma ṛddhiprātihāryaṃ vidarśayitum

12.88

यद्येकं श्रमणो गौतम उत्तरे मनुष्यधर्मे ऋद्धिप्रातिहार्यं विदर्शयिष्यति वयं द्वे

yadyekaṃ śramaṇo gautama uttare manuṣyadharme ṛddhiprātihāryaṃ vidarśayiṣyati vayaṃ dve

12.89

द्वे श्रमणो गौतमः वयं चत्वारि

dve śramaṇo gautamaḥ vayaṃ catvāri

12.90

चत्वारि श्रमणो गौतमः वयमष्टौ

catvāri śramaṇo gautamaḥ vayamaṣṭau

12.91

अष्टौ श्रमणो गौतमः वयं षोडश

aṣṭau śramaṇo gautamaḥ vayaṃ ṣoḍaśa

12.92

षोडश श्रमणो गौतमः वयं द्वात्रिंशदिति यावच्छ्रमणो गौतम उत्तरे मनुष्यधर्मे ऋद्धिप्रातिहार्यं विदर्शयिष्यति वयं तद्द्विगुणं तत्त्रिगुणमुत्तरे मनुष्यधर्मे ऋद्धिप्रातिहार्यं विदर्शयिष्यामः

ṣoḍaśa śramaṇo gautamaḥ vayaṃ dvātriṃśaditi yāvacchramaṇo gautama uttare manuṣyadharme ṛddhiprātihāryaṃ vidarśayiṣyati vayaṃ taddviguṇaṃ tattriguṇamuttare manuṣyadharme ṛddhiprātihāryaṃ vidarśayiṣyāmaḥ

12.93

उपार्धं मार्गं श्रमणो गौतम आगच्छतु वयमप्युपार्धं मार्गं गमिष्यामः

upārdhaṃ mārgaṃ śramaṇo gautama āgacchatu vayamapyupārdhaṃ mārgaṃ gamiṣyāmaḥ

12.94

तत्रास्माकं भवतु श्रमणेन गौतमेन सार्धमुत्तरे मनुष्यधर्मे ऋद्धिप्रातिहार्यम्

tatrāsmākaṃ bhavatu śramaṇena gautamena sārdhamuttare manuṣyadharme ṛddhiprātihāryam

12.95

एवमुक्ते राजा प्रसेनजित् कौशलस्तीर्थ्यानिदमवोचत् आगमयन्तु तावद्भवन्तो यावदहं भगवन्तमवलोकयामि

evamukte rājā prasenajit kauśalastīrthyānidamavocat āgamayantu tāvadbhavanto yāvadahaṃ bhagavantamavalokayāmi

12.96

अथ राजा प्रसेनजित् कौशलो ऽन्यतमं पुरुषमामन्त्रयते गच्छ त्वं भोः पुरुष

atha rājā prasenajit kauśalo 'nyatamaṃ puruṣamāmantrayate gaccha tvaṃ bhoḥ puruṣa

12.97

क्षिप्रं भद्रं यानं योजय

kṣipraṃ bhadraṃ yānaṃ yojaya

12.98

अहमभिरुह्य अद्यैव भगवन्तं दर्शनायोपसंक्रमिष्यामि पर्युपासनायै

ahamabhiruhya adyaiva bhagavantaṃ darśanāyopasaṃkramiṣyāmi paryupāsanāyai

12.99

एवं देवेति स पुरुषो राज्ञः प्रसेनजितः कौशलस्य प्रतिश्रुत्य क्षिप्रं भद्रं यानं योजयित्वा येन राजा प्रसेनजित् कौशलस्तेनोपसंक्रान्तः

evaṃ deveti sa puruṣo rājñaḥ prasenajitaḥ kauśalasya pratiśrutya kṣipraṃ bhadraṃ yānaṃ yojayitvā yena rājā prasenajit kauśalastenopasaṃkrāntaḥ

12.100

उपसंक्रम्य राजानं प्रसेनजितं कौशलमिदमवोचत् युक्तं देवस्य भद्रं यानं यस्येदानीं देवः कालं मन्यते

upasaṃkramya rājānaṃ prasenajitaṃ kauśalamidamavocat yuktaṃ devasya bhadraṃ yānaṃ yasyedānīṃ devaḥ kālaṃ manyate

12.101

अथ राजा प्रसेनजित् कौशलो भद्रं यानमभिरुह्य श्रावस्त्या निर्याति भगवतो ऽन्तिकं भगवन्तं दर्शनाय उपसंक्रमितुं पर्युपासनाय

atha rājā prasenajit kauśalo bhadraṃ yānamabhiruhya śrāvastyā niryāti bhagavato 'ntikaṃ bhagavantaṃ darśanāya upasaṃkramituṃ paryupāsanāya

12.102

तस्य यावती यानस्य भूमिस्तावद्यानेन गत्वा यानादवतीर्य पादाभ्यामेव आरामं प्रविश्य येन भगवांस्तेनोपसंक्रान्तः

tasya yāvatī yānasya bhūmistāvadyānena gatvā yānādavatīrya pādābhyāmeva ārāmaṃ praviśya yena bhagavāṃstenopasaṃkrāntaḥ

12.103

उपसंक्रम्य भगवतः पादौ शिरसा वन्दित्वा एकान्ते निषण्णः

upasaṃkramya bhagavataḥ pādau śirasā vanditvā ekānte niṣaṇṇaḥ

12.104

एकान्ते निषण्णो राजा प्रसेनजित् कौशलो भगवन्तमिदमवोचत् इमे भदन्त तीर्थ्या भगवन्तमुत्तरे मनुष्यधर्मे ऋद्धिप्रातिहार्येणाह्वयन्ते

ekānte niṣaṇṇo rājā prasenajit kauśalo bhagavantamidamavocat ime bhadanta tīrthyā bhagavantamuttare manuṣyadharme ṛddhiprātihāryeṇāhvayante

12.105

विदर्शयतु भगवानुत्तरे मनुष्यधर्मे ऋद्धिप्रातिहार्यं हिताय प्राणिनाम्

vidarśayatu bhagavānuttare manuṣyadharme ṛddhiprātihāryaṃ hitāya prāṇinām

12.106

निर्भर्त्सयतु भगवांस्तीर्थ्यान्

nirbhartsayatu bhagavāṃstīrthyān

Divyāvadāna