1.199

ता अपि अप्सरसो ऽन्तर्हिताश्च

tā api apsaraso 'ntarhitāśca

1.200

चत्वारः श्यामशबलाः कुर्कुराः प्रादुर्भूताः

catvāraḥ śyāmaśabalāḥ kurkurāḥ prādurbhūtāḥ

1.201

तैस्तं पुरुषम् अवमूर्धकं पातयित्वा तावत् पृष्ठवंशान् उत्पाट्योत्पाट्य भक्षितो यावत् सूर्यस्यास्तगमनकालसमयः

taistaṃ puruṣam avamūrdhakaṃ pātayitvā tāvat pṛṣṭhavaṃśān utpāṭyotpāṭya bhakṣito yāvat sūryasyāstagamanakālasamayaḥ

1.202

ततः पश्चात् पुनरपि तद्विमानं प्रादुर्भूतम् ता अप्सरसः प्रादुर्भूताः

tataḥ paścāt punarapi tadvimānaṃ prādurbhūtam tā apsarasaḥ prādurbhūtāḥ

1.203

स च पुरुषस्ताभिः सार्धं क्रीडति रमते परिचारयति

sa ca puruṣastābhiḥ sārdhaṃ krīḍati ramate paricārayati

1.204

स तेषां सकाशमुपसंक्रम्य कथयति के यूयम् केन च कर्मणा इहोपपन्नाः ते प्रोचुः श्रोण दुष्कुहका जाम्बुद्वीपका मनुष्याः

sa teṣāṃ sakāśamupasaṃkramya kathayati ke yūyam kena ca karmaṇā ihopapannāḥ te procuḥ śroṇa duṣkuhakā jāmbudvīpakā manuṣyāḥ

1.205

नाभिश्रद्दधास्यसि

nābhiśraddadhāsyasi

1.206

स चाह अहं प्रत्यक्षदर्शी कथं नाभिश्रद्दधास्ये श्रोण अहं वासवग्रामके औरभ्रिक आसीत्

sa cāha ahaṃ pratyakṣadarśī kathaṃ nābhiśraddadhāsye śroṇa ahaṃ vāsavagrāmake aurabhrika āsīt

1.207

उरभ्रान् प्रघात्य प्रघात्य मांसं विक्रीय जीविकां कल्पयामि

urabhrān praghātya praghātya māṃsaṃ vikrīya jīvikāṃ kalpayāmi

1.208

आर्यश्च महाकात्यायनो ममानुकम्पया आगत्य कथयति भद्रमुख अनिष्टो ऽस्य कर्मणः फलविपाकः

āryaśca mahākātyāyano mamānukampayā āgatya kathayati bhadramukha aniṣṭo 'sya karmaṇaḥ phalavipākaḥ

1.209

विरम त्वमस्मात् पापकादसद्धर्मात्

virama tvamasmāt pāpakādasaddharmāt

1.210

नाहं तस्य वचनेन विरमामि

nāhaṃ tasya vacanena viramāmi

1.211

भूयो भूयः स मां विच्छन्दयति भद्रमुख अनिष्टो ऽस्य कर्मणः फलविपाकः

bhūyo bhūyaḥ sa māṃ vicchandayati bhadramukha aniṣṭo 'sya karmaṇaḥ phalavipākaḥ

1.212

विरम त्वमस्मात् पापकादसद्धर्मात्

virama tvamasmāt pāpakādasaddharmāt

1.213

तथापि अहं न प्रतिविरमामि

tathāpi ahaṃ na prativiramāmi

1.214

स मां पृच्छति भद्रमुख किं त्वमेतानुरभ्रान् दिवा प्रघातयसि आहोस्विद् रात्रौ मयोक्तः आर्य दिवा प्रघातयामीति

sa māṃ pṛcchati bhadramukha kiṃ tvametānurabhrān divā praghātayasi āhosvid rātrau mayoktaḥ ārya divā praghātayāmīti

1.215

स कथयति भद्रमुख रात्रौ शीलसमादानं किं न गृह्णासि

sa kathayati bhadramukha rātrau śīlasamādānaṃ kiṃ na gṛhṇāsi

1.216

मया तस्यान्तिकाद् रात्रौ शीलसमादानं गृहीतम्

mayā tasyāntikād rātrau śīlasamādānaṃ gṛhītam

1.217

यत्तद् रात्रौ शीलसमादानं गृहीतम् तस्य कर्मणो विपाकेन रात्रावेवंविधं दिव्यं सुखं प्रत्यनुभवामि

yattad rātrau śīlasamādānaṃ gṛhītam tasya karmaṇo vipākena rātrāvevaṃvidhaṃ divyaṃ sukhaṃ pratyanubhavāmi

1.218

यन्मया दिवा उरभ्राः प्रघातिताः तस्य कर्मणो विपाकेन दिवा एवंविधं दुःखं प्रत्यनुभवामि

yanmayā divā urabhrāḥ praghātitāḥ tasya karmaṇo vipākena divā evaṃvidhaṃ duḥkhaṃ pratyanubhavāmi

Divyāvadāna