2.2.295

अथोत्तरेद्युरागत्य दृप्ततरः सुभगमानी सुन्दरंमन्यः पितुर् अत्ययाद् अचिराधिष्ठिताधिकारस् तारुण्यमदाद् अनतिपक्वः कान्तको नाम नागरिकः किंचिद् इव भर्त्सयित्वा मां समभ्यधत्त न चेद्धनमित्रस्याजिनरत्नं प्रतिप्रयच्छसि न चेद्वा नागरिकेभ्यश्चोरितकानि प्रत्यर्पयसि द्रक्ष्यसि पारमष्टादशानां कारणानाम् अन्ते च मृत्युमुखम् इति मया तु स्मयमानेनाभिहितम् सौम्य यद्यपि दद्याम् आ जन्मनो मुषितं धनं न त्वर्थपतिदारापहारिणः शत्रोर्मे मित्रमुखस्य धनमित्रस्य

athottaredyurāgatya dṛptataraḥ subhagamānī sundaraṃmanyaḥ pitur atyayād acirādhiṣṭhitādhikāras tāruṇyamadād anatipakvaḥ kāntako nāma nāgarikaḥ kiṃcid iva bhartsayitvā māṃ samabhyadhatta na ceddhanamitrasyājinaratnaṃ pratiprayacchasi na cedvā nāgarikebhyaścoritakāni pratyarpayasi drakṣyasi pāramaṣṭādaśānāṃ kāraṇānām ante ca mṛtyumukham iti mayā tu smayamānenābhihitam saumya yadyapi dadyām ā janmano muṣitaṃ dhanaṃ na tvarthapatidārāpahāriṇaḥ śatrorme mitramukhasya dhanamitrasya

2.2.296

अदत्त्वैव तदयुतमपि यातनानामनुभवेयम्

adattvaiva tadayutamapi yātanānāmanubhaveyam

2.2.297

इयं मे साधीयसी संधा इति

iyaṃ me sādhīyasī saṃdhā iti

2.2.298

तेनैव क्रमेण वर्तमाने सान्त्वनतर्जनप्राये प्रतिदिनमनुयोगव्यतिकरे ऽनुगुणान्नपानलाभात् कतिपयैर् एवाहोभिर् विरोपितव्रणः प्रकृतिस्थो ऽहमासम्

tenaiva krameṇa vartamāne sāntvanatarjanaprāye pratidinamanuyogavyatikare 'nuguṇānnapānalābhāt katipayair evāhobhir viropitavraṇaḥ prakṛtistho 'hamāsam

2.2.299

अथ कदाचिद् अच्युताम्बरपीतातपत्विषि क्षयिणि वासरे हृष्टवर्णा शृगालिकोज्ज्वलेन वेषेणोपसृत्य दूरस्थानुचरा माम् उपश्लिष्याब्रवीत् आर्य दिष्ट्या वर्धसे

atha kadācid acyutāmbarapītātapatviṣi kṣayiṇi vāsare hṛṣṭavarṇā śṛgālikojjvalena veṣeṇopasṛtya dūrasthānucarā mām upaśliṣyābravīt ārya diṣṭyā vardhase

2.2.300

फलिता तव सुनीतिः

phalitā tava sunītiḥ

2.2.301

यथा त्वयादिश्ये तथा धनमित्रम् एत्याब्रवम् आर्य तवैवमापन्नः सुहृदित्युवाच अहमद्य वेशसंसर्गसुलभात्पानदोषाद् बद्धः

yathā tvayādiśye tathā dhanamitram etyābravam ārya tavaivamāpannaḥ suhṛdityuvāca ahamadya veśasaṃsargasulabhātpānadoṣād baddhaḥ

2.2.302

त्वया पुनरविशङ्कमद्यैव राजा विज्ञापनीयः देव देवप्रसादादेव पुरापि तद् अजिनरत्नम् अर्थपतिमुषितम् आसादितम्

tvayā punaraviśaṅkamadyaiva rājā vijñāpanīyaḥ deva devaprasādādeva purāpi tad ajinaratnam arthapatimuṣitam āsāditam

2.2.303

अथ तु भर्ता रागमञ्जर्याः कश्चिदक्षधूर्तः कलासु कवित्वेषु लोकवार्तासु चातिवैचक्षण्यान्मया समसृज्यत तत्सम्बन्धाच्च वस्त्राभरणप्रेषणादिना तद्भार्यां प्रतिदिनमन्ववर्ते

atha tu bhartā rāgamañjaryāḥ kaścidakṣadhūrtaḥ kalāsu kavitveṣu lokavārtāsu cātivaicakṣaṇyānmayā samasṛjyata tatsambandhācca vastrābharaṇapreṣaṇādinā tadbhāryāṃ pratidinamanvavarte

2.2.304

तदसाव् अशङ्किष्ट निकृष्टाशयः कितवः

tadasāv aśaṅkiṣṭa nikṛṣṭāśayaḥ kitavaḥ

2.2.305

तेन च कुपितेन हृतं तच्चर्मरत्नम् आभरणसमुद्गकश्च तस्याः

tena ca kupitena hṛtaṃ taccarmaratnam ābharaṇasamudgakaśca tasyāḥ

2.2.306

स तु भूयः स्तेयाय भ्रमन्नगृह्यत नागरिकपुरुषैः

sa tu bhūyaḥ steyāya bhramannagṛhyata nāgarikapuruṣaiḥ

2.2.307

आपन्नेन चामुनानुसृत्य रुदत्यै रागमञ्जरीपरिचारिकायै पूर्वप्रणयानुवर्तिना तद्भाण्डनिधानोद्देशः कथितः

āpannena cāmunānusṛtya rudatyai rāgamañjarīparicārikāyai pūrvapraṇayānuvartinā tadbhāṇḍanidhānoddeśaḥ kathitaḥ

2.2.308

ममापि चर्मरत्नमुपायोपक्रान्तो यदि प्रयच्छेद् इह देवपादैः प्रसादः कार्यः इति

mamāpi carmaratnamupāyopakrānto yadi prayacched iha devapādaiḥ prasādaḥ kāryaḥ iti

2.2.309

तथा निवेदितश्च नरपतिरसुभिर् माम् अवियोज्योपच्छन्दनैर् एव स्वं ते दापयितुं प्रयतिष्यते तन्नः पथ्यम् इति

tathā niveditaśca narapatirasubhir mām aviyojyopacchandanair eva svaṃ te dāpayituṃ prayatiṣyate tannaḥ pathyam iti

2.2.310

श्रुत्वैव च त्वदनुभावप्रत्ययाद् अनतित्रस्नुना तेन तत्तथैव सम्पादितम्

śrutvaiva ca tvadanubhāvapratyayād anatitrasnunā tena tattathaiva sampāditam

2.2.311

अथाहं त्वदभिज्ञानप्रत्यायिताया रागमञ्जर्याः सकाशाद् यथेप्सितानि वसूनि लभमाना राजदुहितुरम्बालिकाया धात्रीं माङ्गलिकां त्वदादिष्टेन मार्गेणान्वरञ्जयम्

athāhaṃ tvadabhijñānapratyāyitāyā rāgamañjaryāḥ sakāśād yathepsitāni vasūni labhamānā rājaduhiturambālikāyā dhātrīṃ māṅgalikāṃ tvadādiṣṭena mārgeṇānvarañjayam

2.2.312

तामेव च संक्रमीकृत्य रागमञ्जर्याश्चाम्बालिकायाः सख्यं परमवीवृधम्

tāmeva ca saṃkramīkṛtya rāgamañjaryāścāmbālikāyāḥ sakhyaṃ paramavīvṛdham

2.2.313

अहरहश्च नवनवानि प्राभृतान्युपहरन्ती कथाश्चित्राश्चित्तहारिणीः कथयन्ती तस्याः परं प्रसादपात्रमासम्

aharahaśca navanavāni prābhṛtānyupaharantī kathāścitrāścittahāriṇīḥ kathayantī tasyāḥ paraṃ prasādapātramāsam

2.2.314

एकदा च हर्म्यगतायास्तस्याः स्थानस्थितमपि कर्णकुवलयं स्रस्तमिति समादधती प्रमत्तेव प्रच्याव्य पुनर् उत्क्षिप्य भूमेस्तेनोपकन्यापुरं कारणेन केनापि भवनाङ्गणं प्रविष्टस्य कान्तकस्योपरि प्रवृत्तकुहरपारावतत्रासनापदेशात् प्रहसन्ती प्राहार्षम्

ekadā ca harmyagatāyāstasyāḥ sthānasthitamapi karṇakuvalayaṃ srastamiti samādadhatī pramatteva pracyāvya punar utkṣipya bhūmestenopakanyāpuraṃ kāraṇena kenāpi bhavanāṅgaṇaṃ praviṣṭasya kāntakasyopari pravṛttakuharapārāvatatrāsanāpadeśāt prahasantī prāhārṣam

Daśakumāracarita