2.2.235

स खलु विमर्दको मद्ग्राहितत्वदभिज्ञानचिह्नो मन्नियोगात्त्वदन्वेषणायोज्जयिनीं तदहरेव प्रातिष्ठत

sa khalu vimardako madgrāhitatvadabhijñānacihno manniyogāttvadanveṣaṇāyojjayinīṃ tadahareva prātiṣṭhata

2.2.236

अर्थपतिस्तु तम् अदृष्ट्वा तत्कृतम् अपराधम् आत्मसम्बद्धं मत्वा मोहाद्भयाद्वा प्रत्याख्याय पुनर्धनमित्रेण विभाविते कुपितेन राज्ञा निगृह्य निगडबन्धनमनीयत

arthapatistu tam adṛṣṭvā tatkṛtam aparādham ātmasambaddhaṃ matvā mohādbhayādvā pratyākhyāya punardhanamitreṇa vibhāvite kupitena rājñā nigṛhya nigaḍabandhanamanīyata

2.2.237

तेष्वेव दिवसेषु विधिना कल्पोक्तेन चर्मरत्नं दोग्धुकामा काममञ्जरी पूर्वदुग्धं क्षपणीभूतं विरूपकं रहस्युपसृत्य ततो ऽपहृतं सर्वमर्थजातं तस्मै प्रत्यर्प्य सप्रश्रयं च बह्वनुनीय प्रत्यागमत्

teṣveva divaseṣu vidhinā kalpoktena carmaratnaṃ dogdhukāmā kāmamañjarī pūrvadugdhaṃ kṣapaṇībhūtaṃ virūpakaṃ rahasyupasṛtya tato 'pahṛtaṃ sarvamarthajātaṃ tasmai pratyarpya sapraśrayaṃ ca bahvanunīya pratyāgamat

2.2.238

सो ऽपि कथंचिन् निर्ग्रन्थिकग्रहान् मोचितात्मा मदनुशिष्टो हृष्टतमः स्वधर्ममेव प्रत्यपद्यत

so 'pi kathaṃcin nirgranthikagrahān mocitātmā madanuśiṣṭo hṛṣṭatamaḥ svadharmameva pratyapadyata

2.2.239

काममञ्जर्यपि कतिपयैरेवाहोभिरश्मन्तकशेषमजिनरत्नदोहाशया स्वमभ्युदयमकरोत्

kāmamañjaryapi katipayairevāhobhiraśmantakaśeṣamajinaratnadohāśayā svamabhyudayamakarot

2.2.240

अथ मत्प्रयुक्तो धनमित्रः पार्थिवं मिथो व्यज्ञापयत् देव येयं गणिका काममञ्जरी लोभोत्कर्षाल्लोभमञ्जरीति लोकावक्रोशपात्रमासीत् साद्य मुसलोलूखलान्यपि निरपेक्षं त्यजति

atha matprayukto dhanamitraḥ pārthivaṃ mitho vyajñāpayat deva yeyaṃ gaṇikā kāmamañjarī lobhotkarṣāllobhamañjarīti lokāvakrośapātramāsīt sādya musalolūkhalānyapi nirapekṣaṃ tyajati

2.2.241

तन्मन्ये मच्चर्मरत्नालाभं हेतुम्

tanmanye maccarmaratnālābhaṃ hetum

2.2.242

तस्य खलु कल्पस्तादृशः

tasya khalu kalpastādṛśaḥ

2.2.243

वणिग्भ्यो वारमुख्याभ्यश्च दुग्धे नान्येभ्य इति हि तद्गता प्रतीतिः

vaṇigbhyo vāramukhyābhyaśca dugdhe nānyebhya iti hi tadgatā pratītiḥ

2.2.244

अतो ऽमुष्यामस्ति मे शङ्का इति

ato 'muṣyāmasti me śaṅkā iti

2.2.245

सा सद्य एव राज्ञा सह जनन्या समाहूयत

sā sadya eva rājñā saha jananyā samāhūyata

2.2.246

व्यथितवर्णेनेव मयोपह्वरे कथितम् नूनमार्ये सर्वस्वत्यागाद् अतिप्रकाशाद् आशङ्कनीयचर्मरत्नलाभा

vyathitavarṇeneva mayopahvare kathitam nūnamārye sarvasvatyāgād atiprakāśād āśaṅkanīyacarmaratnalābhā

2.2.247

तदनुयोगायाङ्गराजेन समाहूयसे

tadanuyogāyāṅgarājena samāhūyase

2.2.248

भूयोभूयश्च निर्बद्धया त्वया नियतमस्मि तदागतित्वेनाहम् अपदेश्यः

bhūyobhūyaśca nirbaddhayā tvayā niyatamasmi tadāgatitvenāham apadeśyaḥ

2.2.249

ततश्च मे भावी चित्रवधः

tataśca me bhāvī citravadhaḥ

2.2.250

मृते च मयि न जीविष्यत्येव ते भगिनी

mṛte ca mayi na jīviṣyatyeva te bhaginī

2.2.251

त्वं च निःस्वीभूता

tvaṃ ca niḥsvībhūtā

2.2.252

चर्मरत्नं च धनमित्रमेव प्रतिभजिष्यति

carmaratnaṃ ca dhanamitrameva pratibhajiṣyati

2.2.253

तदियमापत्समन्ततो ऽनर्थानुबन्धिनी

tadiyamāpatsamantato 'narthānubandhinī

2.2.254

तत्किमत्र प्रतिविधेयम् इति

tatkimatra pratividheyam iti

Daśakumāracarita