2.2.115

गृहाणैतद्भाण्डम् इत्युन्मुच्य मह्यमर्पितवती

gṛhāṇaitadbhāṇḍam ityunmucya mahyamarpitavatī

2.2.116

दयमानश् चाहम् अब्रवम् एहि साध्वि त्वां नयेयं त्वत्प्रियावसथम् इति त्रिचतुराणि पदान्युदचलम्

dayamānaś cāham abravam ehi sādhvi tvāṃ nayeyaṃ tvatpriyāvasatham iti tricaturāṇi padānyudacalam

2.2.117

आपतच्च दीपिकालोकपरिलुप्यमानतिमिरभारं यष्टिकृपाणपाणि नागरिकबलम् अनल्पम्

āpatacca dīpikālokaparilupyamānatimirabhāraṃ yaṣṭikṛpāṇapāṇi nāgarikabalam analpam

2.2.118

दृष्ट्वैव प्रवेपमानां कन्यकामवदम् भद्रे मा भैषीः

dṛṣṭvaiva pravepamānāṃ kanyakāmavadam bhadre mā bhaiṣīḥ

2.2.119

अस्त्ययमसिद्वितीयो मे बाहुः अपि तु मृदुरयमुपायस्त्वदपेक्षया चिन्तितः

astyayamasidvitīyo me bāhuḥ api tu mṛdurayamupāyastvadapekṣayā cintitaḥ

2.2.120

शये ऽहं भावितविषवेगविक्रियः

śaye 'haṃ bhāvitaviṣavegavikriyaḥ

2.2.121

त्वयाप्यमी वाच्याः निशि वयमिमां पुरीं प्रविष्टाः

tvayāpyamī vācyāḥ niśi vayamimāṃ purīṃ praviṣṭāḥ

2.2.122

दष्टश्च ममैष नायको दर्वीकरेणामुष्मिन्सभागृहकोणे

daṣṭaśca mamaiṣa nāyako darvīkareṇāmuṣminsabhāgṛhakoṇe

2.2.123

यदि वः कश्चिन्मन्त्रवित् कृपालुः स एनमुज्जीवयन्मम प्राणानाहरेदनाथायाः इति

yadi vaḥ kaścinmantravit kṛpāluḥ sa enamujjīvayanmama prāṇānāharedanāthāyāḥ iti

2.2.124

सापि बाला गत्यन्तराभावाद् भयगद्गदस्वरा बाष्पदुर्दिनाक्षी बद्धवेपथुः कथंकथम् अपि गत्वा मदुक्तमन्वतिष्ठत् अशयिषि चाहं भावितविषविक्रियः तेषु कश्चिन् नरेन्द्राभिमानी मां निर्वर्ण्य मुद्रातन्त्रमन्त्रध्यानादिभिश् चोपक्रम्याकृतार्थः गत एवायं कालदष्टः

sāpi bālā gatyantarābhāvād bhayagadgadasvarā bāṣpadurdinākṣī baddhavepathuḥ kathaṃkatham api gatvā maduktamanvatiṣṭhat aśayiṣi cāhaṃ bhāvitaviṣavikriyaḥ teṣu kaścin narendrābhimānī māṃ nirvarṇya mudrātantramantradhyānādibhiś copakramyākṛtārthaḥ gata evāyaṃ kāladaṣṭaḥ

2.2.125

तथा हि स्तब्धश्यावमङ्गम् रुद्धा दृष्टिः शान्त एवोष्मा

tathā hi stabdhaśyāvamaṅgam ruddhā dṛṣṭiḥ śānta evoṣmā

2.2.126

शुचालं वासु श्वो ऽग्निसात्करिष्यामः

śucālaṃ vāsu śvo 'gnisātkariṣyāmaḥ

2.2.127

को ऽतिवर्तते दैवम् इति सहेतरैः प्रायात्

ko 'tivartate daivam iti sahetaraiḥ prāyāt

2.2.128

उत्थितश्चाहमुदारकाय तां नीत्वाब्रवम् अहमस्मि कोऽपि तस्करः

utthitaścāhamudārakāya tāṃ nītvābravam ahamasmi ko'pi taskaraḥ

2.2.129

त्वद्गतेनैव चेतसा सहायभूतेन त्वामिमाम् अभिसरन्तीम् अन्तरोपलभ्य कृपया त्वत्समीपमनैषम्

tvadgatenaiva cetasā sahāyabhūtena tvāmimām abhisarantīm antaropalabhya kṛpayā tvatsamīpamanaiṣam

2.2.130

भूषणमिदमस्याः इत्यंशुपटलपाटितध्वान्तजालं तदप्यर्पितवान्

bhūṣaṇamidamasyāḥ ityaṃśupaṭalapāṭitadhvāntajālaṃ tadapyarpitavān

2.2.131

उदारकस्तु तदादाय सलज्जं च सहर्षं च ससंभ्रमं च मामभाषत आर्य त्वयेवेयमस्यां निशि प्रिया मे दत्ता

udārakastu tadādāya salajjaṃ ca saharṣaṃ ca sasaṃbhramaṃ ca māmabhāṣata ārya tvayeveyamasyāṃ niśi priyā me dattā

2.2.132

वाक्पुनर्ममापहृता

vākpunarmamāpahṛtā

2.2.133

तथा हि न जाने वक्तुं त्वत्कर्मैतदद्भुतमिति

tathā hi na jāne vaktuṃ tvatkarmaitadadbhutamiti

2.2.134

न ते स्वशीलमद्भुतवत्प्रतिभाति

na te svaśīlamadbhutavatpratibhāti

Daśakumāracarita