2.2.55

स तु रागादशनिहत इवोद्भ्राम्याब्रवीत् प्रिये किमेतत्

sa tu rāgādaśanihata ivodbhrāmyābravīt priye kimetat

2.2.56

कुत इदमौदासीन्यम्

kuta idamaudāsīnyam

2.2.57

क्व गतस्तव मय्यसाधारणो ऽनुरागः इति

kva gatastava mayyasādhāraṇo 'nurāgaḥ iti

2.2.58

अथ सा सस्मितम् अवादीत् भगवन् ययाद्य राजकुले मत्तः पराजयो ऽभ्युपेतस् तस्याश् च मम च कस्मिंश्चित्संघर्षे मरीचिम् आवर्जितवतीव श्लाघसे इति तयास्म्यहमधिक्षिप्ता

atha sā sasmitam avādīt bhagavan yayādya rājakule mattaḥ parājayo 'bhyupetas tasyāś ca mama ca kasmiṃścitsaṃgharṣe marīcim āvarjitavatīva ślāghase iti tayāsmyahamadhikṣiptā

2.2.59

दास्यपणबन्धेन चास्मिन्नर्थे

dāsyapaṇabandhena cāsminnarthe

2.2.60

सिद्धार्था चास्मि त्वत्प्रसादात् इति

siddhārthā cāsmi tvatprasādāt iti

2.2.61

स तया तथावधूतो दुर्मतिः कृतानुशयः शून्यवनान्य् अवर्तिष्ट

sa tayā tathāvadhūto durmatiḥ kṛtānuśayaḥ śūnyavanāny avartiṣṭa

2.2.62

यस्तयैवं कृतस्तपस्वी तमेव मां महाभाग मन्यस्व

yastayaivaṃ kṛtastapasvī tameva māṃ mahābhāga manyasva

2.2.63

स्वशक्तिनिषिक्तं रागमुद्धृत्य तयैव बन्धक्या महद्वैराग्यमर्पितम्

svaśaktiniṣiktaṃ rāgamuddhṛtya tayaiva bandhakyā mahadvairāgyamarpitam

2.2.64

अचिरादेव शक्य आत्मा त्वदर्थसाधनक्षमः कर्तुम्

acirādeva śakya ātmā tvadarthasādhanakṣamaḥ kartum

2.2.65

अस्यामेव तावद् वसाङ्गपुर्यां चम्पायाम् इति

asyāmeva tāvad vasāṅgapuryāṃ campāyām iti

2.2.66

अथ तन्मनश्च्युततमःस्पर्शभियेवास्तं रविरगात्

atha tanmanaścyutatamaḥsparśabhiyevāstaṃ raviragāt

2.2.67

ऋषिमुक्तश्च रागः संध्यात्वेनास्फुरत्

ṛṣimuktaśca rāgaḥ saṃdhyātvenāsphurat

2.2.68

तत्कथादत्तवैराग्याणीव कमलवनानि समकुचन्

tatkathādattavairāgyāṇīva kamalavanāni samakucan

2.2.69

अनुमतमुनिशासनस् त्वम् अमुनैव सहोपास्य संध्यामनुरूपाभिः कथाभिस्तमनुशय्य नीतरात्रिः प्रत्युन्मिषत्य् उदयप्रस्थदावकल्पे कल्पद्रुमकिसलयावधीरिण्यरुणार्चिषि तं नमस्कृत्य नगरायोदचलम्

anumatamuniśāsanas tvam amunaiva sahopāsya saṃdhyāmanurūpābhiḥ kathābhistamanuśayya nītarātriḥ pratyunmiṣaty udayaprasthadāvakalpe kalpadrumakisalayāvadhīriṇyaruṇārciṣi taṃ namaskṛtya nagarāyodacalam

2.2.70

अदर्शं च मार्गाभ्याशवर्तिनः कस्यापि क्षपणकविहारस्य बहिर्विविक्ते रक्ताशोकषण्डे निषण्णम् अस्पृष्टसमाधिम् आधिक्षीणम् अग्रगण्यम् अनभिरूपाणां कृपणवर्णं कमपि क्षपणकम्

adarśaṃ ca mārgābhyāśavartinaḥ kasyāpi kṣapaṇakavihārasya bahirvivikte raktāśokaṣaṇḍe niṣaṇṇam aspṛṣṭasamādhim ādhikṣīṇam agragaṇyam anabhirūpāṇāṃ kṛpaṇavarṇaṃ kamapi kṣapaṇakam

2.2.71

उरसि चास्य शिथिलितमलनिचयान्मुखान्निपततो ऽश्रुबिन्दूनलक्षयम्

urasi cāsya śithilitamalanicayānmukhānnipatato 'śrubindūnalakṣayam

2.2.72

अप्राक्षं चान्तिकोपविष्टः क्व तपः क्व च रुदितम्

aprākṣaṃ cāntikopaviṣṭaḥ kva tapaḥ kva ca ruditam

2.2.73

न चेद्रहस्यमिच्छामि श्रोतुं शोकहेतुम् इति

na cedrahasyamicchāmi śrotuṃ śokahetum iti

2.2.74

सो ऽब्रूत सौम्य श्रूयताम्

so 'brūta saumya śrūyatām

Daśakumāracarita