2.2.35

बाधितो ऽपि चाल्पायासप्रतिसमाहितस्तमपि दोषं निर्हृत्य श्रेयसे ऽनल्पाय कल्पते

bādhito 'pi cālpāyāsapratisamāhitastamapi doṣaṃ nirhṛtya śreyase 'nalpāya kalpate

2.2.36

तथाहि पितामहस्य तिलोत्तमाभिलाषः भवानीपतेर् मुनिपत्नीसहस्रसंदूषणम् पद्मनाभस्य षोडशसहस्रान्तःपुरविहारः प्रजापतेः स्वदुहितर्यपि प्रणयप्रवृत्तिः शचीपतेर् अहल्याजारता शशाङ्कस्य गुरुतल्पगमनम् अंशुमालिनो वडवालङ्घनम् अनिलस्य केसरिकलत्रसमागमः बृहस्पतेर् उतथ्यभार्याभिसरणम् पराशरस्य दाशकन्यादूषणम् पाराशर्यस्य भ्रातृदारसंगतिः अत्रेर् मृगीसमागम इति

tathāhi pitāmahasya tilottamābhilāṣaḥ bhavānīpater munipatnīsahasrasaṃdūṣaṇam padmanābhasya ṣoḍaśasahasrāntaḥpuravihāraḥ prajāpateḥ svaduhitaryapi praṇayapravṛttiḥ śacīpater ahalyājāratā śaśāṅkasya gurutalpagamanam aṃśumālino vaḍavālaṅghanam anilasya kesarikalatrasamāgamaḥ bṛhaspater utathyabhāryābhisaraṇam parāśarasya dāśakanyādūṣaṇam pārāśaryasya bhrātṛdārasaṃgatiḥ atrer mṛgīsamāgama iti

2.2.37

अमराणां च तेषु तेषु कार्येष्वासुरविप्रलम्भनानि ज्ञानबलान्न धर्मपीडामावहन्ति

amarāṇāṃ ca teṣu teṣu kāryeṣvāsuravipralambhanāni jñānabalānna dharmapīḍāmāvahanti

2.2.38

धर्मपूते च मनसि नभसीव न जातु रजो ऽनुषज्यते

dharmapūte ca manasi nabhasīva na jātu rajo 'nuṣajyate

2.2.39

तन्मन्ये नार्थकामौ धर्मस्य शततमीमपि कलां स्पृशतः इति

tanmanye nārthakāmau dharmasya śatatamīmapi kalāṃ spṛśataḥ iti

2.2.40

श्रुत्वैतद् ऋषिर् उदीर्णरागवृत्तिर् अभ्यधात् अयि विलासिनि साधु पश्यसि न धर्मस्तत्त्वदर्शिनां विषयोपभोगेनोपरुध्यत इति

śrutvaitad ṛṣir udīrṇarāgavṛttir abhyadhāt ayi vilāsini sādhu paśyasi na dharmastattvadarśināṃ viṣayopabhogenoparudhyata iti

2.2.41

किंतु जन्मनः प्रभृत्यर्थकामवार्तानभिज्ञा वयम्

kiṃtu janmanaḥ prabhṛtyarthakāmavārtānabhijñā vayam

2.2.42

ज्ञेयौ चेमौ किंरूपौ किम्परिवारौ किम्फलौ च इति

jñeyau cemau kiṃrūpau kimparivārau kimphalau ca iti

2.2.43

सा त्ववादीद् अर्थस्तावदर्जनवर्धनरक्षणात्मकः कृषिपाशुपाल्यवाणिज्यसंधिविग्रहादिपरिवारः तीर्थप्रतिपादनफलश्च

sā tvavādīd arthastāvadarjanavardhanarakṣaṇātmakaḥ kṛṣipāśupālyavāṇijyasaṃdhivigrahādiparivāraḥ tīrthapratipādanaphalaśca

2.2.44

कामस्तु विषयातिसक्तचेतसोः स्त्रीपुंसयोर् निरतिशयसुखस्पर्शविशेषः

kāmastu viṣayātisaktacetasoḥ strīpuṃsayor niratiśayasukhasparśaviśeṣaḥ

2.2.45

परिवारस्त्वस्य यावदिह रम्यमुज्ज्वलं च

parivārastvasya yāvadiha ramyamujjvalaṃ ca

2.2.46

फलं पुनः परमाह्लादनम् परस्परविमर्दजन्म स्मर्यमाणमधुरम् उदीरिताभिमानमनुत्तमम् सुखम् अपरोक्षं स्वसंवेद्यमेव

phalaṃ punaḥ paramāhlādanam parasparavimardajanma smaryamāṇamadhuram udīritābhimānamanuttamam sukham aparokṣaṃ svasaṃvedyameva

2.2.47

तस्यैव कृते विशिष्टस्थानवर्तिनः कष्टानि तपांसि महान्ति दानानि दारुणानि युद्धानि भीमानि समुद्रलङ्घनादीनि च नराः समाचरन्तीति

tasyaiva kṛte viśiṣṭasthānavartinaḥ kaṣṭāni tapāṃsi mahānti dānāni dāruṇāni yuddhāni bhīmāni samudralaṅghanādīni ca narāḥ samācarantīti

2.2.48

निशम्यैतन्नियतिबलान्नु तत्पाटवान्नु स्वबुद्धिमान्द्यान्नु स्वनियमम् अनादृत्य तस्यामसौ प्रासजत्

niśamyaitanniyatibalānnu tatpāṭavānnu svabuddhimāndyānnu svaniyamam anādṛtya tasyāmasau prāsajat

2.2.49

सा सुदूरं मूढात्मानं च तं प्रवहणेन नीत्वा पुरमुदारशोभया राजवीथ्या स्वभवनम् अनैषीत्

sā sudūraṃ mūḍhātmānaṃ ca taṃ pravahaṇena nītvā puramudāraśobhayā rājavīthyā svabhavanam anaiṣīt

2.2.50

अभूच्च घोषणा श्वः कामोत्सवः इति

abhūcca ghoṣaṇā śvaḥ kāmotsavaḥ iti

2.2.51

उत्तरेद्युः स्नातानुलिप्तम् आरचितमञ्जुमालम् आरब्धकामिजनवृत्तं निवृत्तस्ववृत्ताभिलाषं क्षणमात्रे गते ऽपि तया विना दूयमानं तमृद्धिमता राजमार्गेणोत्सवसमाजं नीत्वा क्वचिदुपवनोद्देशे युवतिजनशतपरिवृतस्य राज्ञः संनिधौ स्मितमुखेन तेन भद्रे भगवता सह निषीद इत्यादिष्टा सविभ्रमं कृतप्रणामा सस्मितं न्यषीदत्

uttaredyuḥ snātānuliptam āracitamañjumālam ārabdhakāmijanavṛttaṃ nivṛttasvavṛttābhilāṣaṃ kṣaṇamātre gate 'pi tayā vinā dūyamānaṃ tamṛddhimatā rājamārgeṇotsavasamājaṃ nītvā kvacidupavanoddeśe yuvatijanaśataparivṛtasya rājñaḥ saṃnidhau smitamukhena tena bhadre bhagavatā saha niṣīda ityādiṣṭā savibhramaṃ kṛtapraṇāmā sasmitaṃ nyaṣīdat

2.2.52

तत्र काचिदुत्थाय बद्धाञ्जलिरुत्तमाङ्गना देव जितानयाहम् अस्यै दास्यमद्यप्रभृत्यभ्युपेतं मया इति प्रभुं प्राणंसीत्

tatra kācidutthāya baddhāñjaliruttamāṅganā deva jitānayāham asyai dāsyamadyaprabhṛtyabhyupetaṃ mayā iti prabhuṃ prāṇaṃsīt

2.2.53

विस्मयहर्षमूलश्च कोलाहलो

vismayaharṣamūlaśca kolāhalo

2.2.54

हृष्टेन च राज्ञा महार्है रत्नालङ्कारैर् महता च परिबर्हेणानुगृह्य विसृष्टा वारमुख्याभिः पौरमुख्यैश्च गणशः प्रशस्यमाना स्वभवनमगत्वैव तम् ऋषिम् अभाषत भगवन् अयमञ्जलिः चिरमनुगृहीतो ऽयं दासजनः स्वार्थ इदानीमनुष्ठेयः इति

hṛṣṭena ca rājñā mahārhai ratnālaṅkārair mahatā ca paribarheṇānugṛhya visṛṣṭā vāramukhyābhiḥ pauramukhyaiśca gaṇaśaḥ praśasyamānā svabhavanamagatvaiva tam ṛṣim abhāṣata bhagavan ayamañjaliḥ ciramanugṛhīto 'yaṃ dāsajanaḥ svārtha idānīmanuṣṭheyaḥ iti

Daśakumāracarita