2.2.15

सत्यामपि प्रीतौ न मातुर्मातृकाया वा शासनातिवृत्तिः

satyāmapi prītau na māturmātṛkāyā vā śāsanātivṛttiḥ

2.2.16

एवं स्थिते ऽनया प्रजापतिविहितं स्वधर्ममुल्लङ्घ्य क्वचिदागन्तुकं रूपमात्रधने विप्रयूनि स्वेनैव धनव्ययेन रममाणया मासमात्रम् अत्यवाहि

evaṃ sthite 'nayā prajāpativihitaṃ svadharmamullaṅghya kvacidāgantukaṃ rūpamātradhane viprayūni svenaiva dhanavyayena ramamāṇayā māsamātram atyavāhi

2.2.17

गम्यजनश्च भूयानर्थयोग्यः प्रत्याचक्षाणयानया प्रकोपितः

gamyajanaśca bhūyānarthayogyaḥ pratyācakṣāṇayānayā prakopitaḥ

2.2.18

स्वकुटुम्बकं चावसादितम् एषा कुमतिर्न कल्याण इति निवारयन्त्यां मयि वनवासाय कोपात् प्रस्थिता

svakuṭumbakaṃ cāvasāditam eṣā kumatirna kalyāṇa iti nivārayantyāṃ mayi vanavāsāya kopāt prasthitā

2.2.19

सा चेदियम् अहार्यनिश्चया सर्व एष जनो ऽत्रैवानन्यगतिरनशनेन संस्थास्यते इत्यरोदीत्

sā cediyam ahāryaniścayā sarva eṣa jano 'traivānanyagatiranaśanena saṃsthāsyate ityarodīt

2.2.20

अथ सा वारयुवतिस्तेन तापसेन भद्रे ननु दुःखाकरो ऽयं वनवासः

atha sā vārayuvatistena tāpasena bhadre nanu duḥkhākaro 'yaṃ vanavāsaḥ

2.2.21

तस्य फलमपवर्गः स्वर्गो वा

tasya phalamapavargaḥ svargo vā

2.2.22

प्रथमस्तु तयोः प्रकृष्टज्ञानसाध्यः प्रायो दुःसंपाद एव द्वितीयस्तु सर्वस्यैव सुलभः कुलधर्मानुष्ठायिनः

prathamastu tayoḥ prakṛṣṭajñānasādhyaḥ prāyo duḥsaṃpāda eva dvitīyastu sarvasyaiva sulabhaḥ kuladharmānuṣṭhāyinaḥ

2.2.23

तदशक्यारम्भादुपरम्य मातुर्मते वर्तस्व इति सानुकम्पम् अभिहिता यदिह भगवत्पादमूलमशरणम् शरणमस्तु मम कृपणाया हिरण्यरेता देव एव इत्य् उदमनायत

tadaśakyārambhāduparamya māturmate vartasva iti sānukampam abhihitā yadiha bhagavatpādamūlamaśaraṇam śaraṇamastu mama kṛpaṇāyā hiraṇyaretā deva eva ity udamanāyata

2.2.24

स तु मुनिरनुविमृश्य गणिकामातरम् अवदत् संप्रति गच्छ गृहान्

sa tu muniranuvimṛśya gaṇikāmātaram avadat saṃprati gaccha gṛhān

2.2.25

प्रतीक्षस्व कानिचिद् दिनानि यावदियं सुकुमारा सुखोपभोगसमुचिता सत्यरण्यवासव्यसनेनोद्वेजिता भूयोभूयश्चास्माभिर्विबोध्यमाना प्रकृतावेव स्थास्यतीति

pratīkṣasva kānicid dināni yāvadiyaṃ sukumārā sukhopabhogasamucitā satyaraṇyavāsavyasanenodvejitā bhūyobhūyaścāsmābhirvibodhyamānā prakṛtāveva sthāsyatīti

2.2.26

तथा इति तस्याः प्रतियाते स्वजने सा गणिका तम् ऋषिम् अलघुभक्तिर् धौतोद्गमनीयवासिनी नात्यादृतशरीरसंस्कारा वनतरुपोतालवालपूरणैर् देवतार्चनकुसुमोच्चयावचयप्रयासैर् नैकविकल्पोपहारकर्मभिः कामशासनार्थे च गन्धमाल्यधूपदीपनृत्यगीतवाद्यादिभिः क्रियाभिर् एकान्ते च त्रिवर्गसम्बन्धनीभिः कथाभिरध्यात्मवादैश्चानुरूपैरल्पीयसैव कालेनान्वरञ्जयत्

tathā iti tasyāḥ pratiyāte svajane sā gaṇikā tam ṛṣim alaghubhaktir dhautodgamanīyavāsinī nātyādṛtaśarīrasaṃskārā vanatarupotālavālapūraṇair devatārcanakusumoccayāvacayaprayāsair naikavikalpopahārakarmabhiḥ kāmaśāsanārthe ca gandhamālyadhūpadīpanṛtyagītavādyādibhiḥ kriyābhir ekānte ca trivargasambandhanībhiḥ kathābhiradhyātmavādaiścānurūpairalpīyasaiva kālenānvarañjayat

2.2.27

एकदा च रहसि रक्तं तमुपलक्ष्य मूढः खलु लोको यत्सह धर्मेणार्थकामावपि गणयतीति किंचिद् अस्मयत

ekadā ca rahasi raktaṃ tamupalakṣya mūḍhaḥ khalu loko yatsaha dharmeṇārthakāmāvapi gaṇayatīti kiṃcid asmayata

2.2.28

कथय वासु केनांशेनार्थकामातिशायी धर्मस्तवाभिप्रेतः इति प्रेरिता मरीचिना लज्जामन्थरम् आरभताभिधातुम् इतः किल जनाद्भगवतस्त्रिवर्गबलाबलज्ञानम्

kathaya vāsu kenāṃśenārthakāmātiśāyī dharmastavābhipretaḥ iti preritā marīcinā lajjāmantharam ārabhatābhidhātum itaḥ kila janādbhagavatastrivargabalābalajñānam

2.2.29

अथवैतदपि प्रकारान्तरं दासजनानुग्रहस्य

athavaitadapi prakārāntaraṃ dāsajanānugrahasya

2.2.30

भवतु श्रूयताम्

bhavatu śrūyatām

2.2.31

ननु धर्माद् ऋते ऽर्थकामयोर् अनुत्पत्तिरेव

nanu dharmād ṛte 'rthakāmayor anutpattireva

2.2.32

तदनपेक्ष एव धर्मो निवृत्तिसुखप्रसूतिहेतुर् आत्मसमाधानमात्रसाध्यश्च

tadanapekṣa eva dharmo nivṛttisukhaprasūtihetur ātmasamādhānamātrasādhyaśca

2.2.33

सो ऽर्थकामवद्बाह्यसाधनेषु

so 'rthakāmavadbāhyasādhaneṣu

2.2.34

तत्त्वदर्शनोपबृंहितश्च यथाकथंचिद् अप्य् अनुष्ठीयमानाभ्यां नार्थकामाभ्यां बाध्यते

tattvadarśanopabṛṃhitaśca yathākathaṃcid apy anuṣṭhīyamānābhyāṃ nārthakāmābhyāṃ bādhyate

Daśakumāracarita