5.16.1.4

एष वै रयिर् आत्मा वैश्वानरो यं त्वम् आत्मानम् उपास्से

eṣa vai rayir ātmā vaiśvānaro yaṃ tvam ātmānam upāsse

5.16.1.5

तस्मात् त्वं रयिमान् पुष्टिमान् असि

tasmāt tvaṃ rayimān puṣṭimān asi

5.16.2

अत्स्य् अन्नं पश्यसि प्रियम्

atsy annaṃ paśyasi priyam

5.16.2.2

अत्त्य् अन्नं पश्यति प्रियं भवत्य् अस्य ब्रह्मवर्चसं कुले य एतम् एवम् आत्मानं वैश्वानरम् उपास्ते

atty annaṃ paśyati priyaṃ bhavaty asya brahmavarcasaṃ kule ya etam evam ātmānaṃ vaiśvānaram upāste

5.16.2.3

बस्तिस् त्व् एष आत्मन इति होवाच

bastis tv eṣa ātmana iti hovāca

5.16.2.4

बस्तिस् ते व्यभेत्स्यद् यन् मां नागमिष्य इति

bastis te vyabhetsyad yan māṃ nāgamiṣya iti

5.17.1

अथ होवाचोद्दालकम् आरुणिम्

atha hovācoddālakam āruṇim

5.17.1.2

गौतम कं त्वम् आत्मानम् उपास्स इति

gautama kaṃ tvam ātmānam upāssa iti

5.17.1.3

पृथिवीम् एव भगवो राजन्न् इति होवाच

pṛthivīm eva bhagavo rājann iti hovāca

5.17.1.4

एष वै प्रतिष्ठात्मा वैश्वानरो यं त्वम् आत्मानम् उपास्से

eṣa vai pratiṣṭhātmā vaiśvānaro yaṃ tvam ātmānam upāsse

5.17.1.5

तस्मात् त्वं प्रतिष्ठितो ऽसि प्रजया च पशुभिश् च

tasmāt tvaṃ pratiṣṭhito 'si prajayā ca paśubhiś ca

5.17.2

अत्स्य् अन्नं पश्यसि प्रियम्

atsy annaṃ paśyasi priyam

5.17.2.2

अत्त्य् अन्नं पश्यति प्रियं भवत्य् अस्य ब्रह्मवर्चसं कुले य एतम् एवम् आत्मानं वैश्वानरम् उपास्ते

atty annaṃ paśyati priyaṃ bhavaty asya brahmavarcasaṃ kule ya etam evam ātmānaṃ vaiśvānaram upāste

5.17.2.3

पादौ त्व् एताव् आत्मन इति होवाच

pādau tv etāv ātmana iti hovāca

5.17.2.4

पादौ ते व्यम्लास्येतां यन् मां नागमिष्य इति

pādau te vyamlāsyetāṃ yan māṃ nāgamiṣya iti

5.18.1

तान् होवाच

tān hovāca

5.18.1.2

एते वै खलु यूयं पृथग् इवेमम् आत्मानं वैश्वानरं विद्वांसो ऽन्नम् अत्थ

ete vai khalu yūyaṃ pṛthag ivemam ātmānaṃ vaiśvānaraṃ vidvāṃso 'nnam attha

5.18.1.3

यस् त्व् एतम् एवं प्रादेशमात्रम् अभिविमानम् आत्मानं वैश्वानरम् उपास्ते

yas tv etam evaṃ prādeśamātram abhivimānam ātmānaṃ vaiśvānaram upāste

5.18.1.4

स सर्वेषु लोकेषु सर्वेषु भूतेषु सर्वेष्व् आत्मस्व् अन्नम् अत्ति

sa sarveṣu lokeṣu sarveṣu bhūteṣu sarveṣv ātmasv annam atti

5.18.2

तस्य ह वा एतस्यात्मनो वैश्वानरस्य मूर्धैव सुतेजाश् चक्षुर् विश्वरूपः प्राणः पृथग्वर्त्मात्मा संदेहो बहुलो बस्तिर् एव रयिः पृथिव्य् एव पादाव् उर एव वेदिर् लोमाणि बर्हिर् हृदयं गार्हपत्यो मनो ऽन्वाहार्यपचन आस्यम् आहवनीयः

tasya ha vā etasyātmano vaiśvānarasya mūrdhaiva sutejāś cakṣur viśvarūpaḥ prāṇaḥ pṛthagvartmātmā saṃdeho bahulo bastir eva rayiḥ pṛthivy eva pādāv ura eva vedir lomāṇi barhir hṛdayaṃ gārhapatyo mano 'nvāhāryapacana āsyam āhavanīyaḥ

Chāndogyopaniṣad