12.76.2

सत्यात्मनि परित्यागो नाहंकारस्य विद्यते

satyātmani parityāgo nāhaṃkārasya vidyate

12.77

संख्यादिभिरमुक्तश्च निर्गुणो न भवत्ययम्

saṃkhyādibhiramuktaśca nirguṇo na bhavatyayam

12.77.2

तस्मादसति नैर्गुण्ये नास्य मोक्षो ऽभिधीयते

tasmādasati nairguṇye nāsya mokṣo 'bhidhīyate

12.78

गुणिनो हि गुणानां च व्यतिरेको न विद्यते

guṇino hi guṇānāṃ ca vyatireko na vidyate

12.78.2

रूपोष्णाभ्यां विरहितो न ह्यग्निरुपलभ्यते

rūpoṣṇābhyāṃ virahito na hyagnirupalabhyate

12.79

प्राग्देहान्न भवेद्देही प्राग्गुणेभ्यस्तथा गुणी

prāgdehānna bhaveddehī prāgguṇebhyastathā guṇī

12.79.2

तस्मादादौ विमुक्तः सन् शरीरी बध्यते पुनः

tasmādādau vimuktaḥ san śarīrī badhyate punaḥ

12.80

क्षेत्रज्ञो विशरीरश्च ज्ञो वा स्यादज्ञ एव वा

kṣetrajño viśarīraśca jño vā syādajña eva vā

12.80.2

यदि ज्ञो ज्ञेयमस्यास्ति ज्ञेये सति न मुच्यते

yadi jño jñeyamasyāsti jñeye sati na mucyate

12.81

अथाज्ञ इति सिद्धो वः कल्पितेन किमात्मना

athājña iti siddho vaḥ kalpitena kimātmanā

12.81.2

विनापि ह्यात्मनाज्ञानं प्रसिद्धं काष्ठकुड्यवत्

vināpi hyātmanājñānaṃ prasiddhaṃ kāṣṭhakuḍyavat

12.82

परतः परतस्त्यागो यस्मात्तु गुणवान् स्मृतः

parataḥ paratastyāgo yasmāttu guṇavān smṛtaḥ

12.82.2

तस्मात्सर्वपरित्यागान्मन्ये कृत्स्नां कृतार्थताम्

tasmātsarvaparityāgānmanye kṛtsnāṃ kṛtārthatām

12.83

इति धर्ममराडस्य विदित्वा न तुतोष सः

iti dharmamarāḍasya viditvā na tutoṣa saḥ

12.83.2

अकृत्स्नमिति विज्ञाय ततः प्रतिजगाम ह

akṛtsnamiti vijñāya tataḥ pratijagāma ha

12.84

विशेषमथ शुश्रूषुर् उद्रकस्याश्रमं ययौ

viśeṣamatha śuśrūṣur udrakasyāśramaṃ yayau

12.84.2

आत्मग्राहाच्च तस्यापि जगृहे न स दर्शनम्

ātmagrāhācca tasyāpi jagṛhe na sa darśanam

12.85

संज्ञासंज्ञित्वयोर्दोषं ज्ञात्वा हि मुनिरुद्रकः

saṃjñāsaṃjñitvayordoṣaṃ jñātvā hi munirudrakaḥ

12.85.2

आकिंचन्यात्परं लेभेऽसंज्ञासंज्ञात्मिकां गतिम्

ākiṃcanyātparaṃ lebhe'saṃjñāsaṃjñātmikāṃ gatim

12.86

यस्माच्चालम्बने सूक्ष्मे संज्ञासंज्ञे ततः

sūkṣme saṃjñāsaṃjñe tataḥ param

Buddhacarita