10.21.2

उपोपविश्यानुमतश्च तस्य भावं विजिज्ञासुरिदं बभाषे

upopaviśyānumataśca tasya bhāvaṃ vijijñāsuridaṃ babhāṣe

10.22

प्रीतिः परा मे भवतः कुलेन क्रमागता चैव परीक्षिता च

prītiḥ parā me bhavataḥ kulena kramāgatā caiva parīkṣitā ca

10.22.2

जाता विवक्षा स्ववयो यतो मे तस्मादिदं स्नेहवचो निबोध

jātā vivakṣā svavayo yato me tasmādidaṃ snehavaco nibodha

10.23

आदित्यपूर्वं विपुलं कुलं ते नवं वयो दीप्तमिदं वपुश्च

ādityapūrvaṃ vipulaṃ kulaṃ te navaṃ vayo dīptamidaṃ vapuśca

10.23.2

कस्मादियं ते मतिरक्रमेण भैक्षाक एवाभिरता न राज्ये

kasmādiyaṃ te matirakrameṇa bhaikṣāka evābhiratā na rājye

10.24

गात्रं हि ते लोहितचन्दनार्हं काषायसंश्लेषमनर्हमेतत्

gātraṃ hi te lohitacandanārhaṃ kāṣāyasaṃśleṣamanarhametat

10.24.2

हस्तः प्रजापालनयोग्य एष भोक्तुं न चार्हः परदत्तमन्नम्

hastaḥ prajāpālanayogya eṣa bhoktuṃ na cārhaḥ paradattamannam

10.25

तत्सौम्य राज्यं यदि पैतृकं त्वं स्नेहात्पितुर्नेच्छसि विक्रमेण

tatsaumya rājyaṃ yadi paitṛkaṃ tvaṃ snehātpiturnecchasi vikrameṇa

10.25.2

न च क्रमं मर्षयितुं मतिस्ते भुङ्क्ष्वार्धम् अस्मद्विषयस्य शीघ्रम्

na ca kramaṃ marṣayituṃ matiste bhuṅkṣvārdham asmadviṣayasya śīghram

10.26

एवं हि न स्यात्स्वजनावमर्दः कालक्रमेणापि शमश्रया श्रीः

evaṃ hi na syātsvajanāvamardaḥ kālakrameṇāpi śamaśrayā śrīḥ

10.26.2

तस्मात्कुरुष्व प्रणयं मयि त्वं सद्भिः सहीया हि सतां समृद्धिः

tasmātkuruṣva praṇayaṃ mayi tvaṃ sadbhiḥ sahīyā hi satāṃ samṛddhiḥ

10.27

अथ त्विदानीं कुलगर्वितत्वादस्मासु विश्रम्भगुणो न ते ऽस्ति

atha tvidānīṃ kulagarvitatvādasmāsu viśrambhaguṇo na te 'sti

10.27.2

व्यूढान्यनीकानि विगाह्य बाणैर्मया सहायेन परान् जिगीष

vyūḍhānyanīkāni vigāhya bāṇairmayā sahāyena parān jigīṣa

10.28

तद्बुद्धिमत्रान्यतरां वृणीष्व धर्मार्थकामान्विधिवद्भजस्व

tadbuddhimatrānyatarāṃ vṛṇīṣva dharmārthakāmānvidhivadbhajasva

10.28.2

व्यत्यस्य रागादिह हि त्रिवर्गं प्रेत्येह च भ्रंशमवाप्नुवन्ति

vyatyasya rāgādiha hi trivargaṃ pretyeha ca bhraṃśamavāpnuvanti

10.29

यो ह्यर्थधर्मौ परिपीड्य कामः स्याद्धर्मकामौ परिभूय चार्थः

yo hyarthadharmau paripīḍya kāmaḥ syāddharmakāmau paribhūya cārthaḥ

10.29.2

कामार्थयोश्चोपरमेण धर्मस्त्याज्यः स कृत्स्नो यदि काङ्क्षितो ऽर्थः

kāmārthayoścoparameṇa dharmastyājyaḥ sa kṛtsno yadi kāṅkṣito 'rthaḥ

10.30

तस्मात्त्रिवर्गस्य निषेवणेन त्वं रूपमेतत्सफलं कुरुष्व

tasmāttrivargasya niṣevaṇena tvaṃ rūpametatsaphalaṃ kuruṣva

10.30.2

धर्मार्थकामाधिगमं ह्यनूनं नृणामनूनं पुरुषार्थमाहुः

dharmārthakāmādhigamaṃ hyanūnaṃ nṛṇāmanūnaṃ puruṣārthamāhuḥ

10.31

तन्निष्फलौ नार्हसि कर्तुमेतौ पीनौ भुजौ चापविकर्षणार्हौ

tanniṣphalau nārhasi kartumetau pīnau bhujau cāpavikarṣaṇārhau

Buddhacarita