9.64

केचिद्वदन्त्यात्मनिमित्तमेव प्रादुर्भवं चैव भवक्षयं च

kecidvadantyātmanimittameva prādurbhavaṃ caiva bhavakṣayaṃ ca

9.64.2

प्रादुर्भवं तु प्रवदन्त्ययत्नाद्यत्नेन मोक्षाधिगमं ब्रुवन्ति

prādurbhavaṃ tu pravadantyayatnādyatnena mokṣādhigamaṃ bruvanti

9.65

नरः पितॄणाम् अनृणः प्रजाभिर् वेदैर् ऋषीणां क्रतुभिः सुराणाम्

naraḥ pitṝṇām anṛṇaḥ prajābhir vedair ṛṣīṇāṃ kratubhiḥ surāṇām

9.65.2

उत्पद्यते सार्धमृणैस्त्रिभिस्तैर्यस्यास्ति मोक्षः किल तस्य मोक्षः

utpadyate sārdhamṛṇaistribhistairyasyāsti mokṣaḥ kila tasya mokṣaḥ

9.66

इत्येवमेतेन विधिक्रमेण मोक्षं सयत्नस्य वदन्ति तज्ज्ञाः

ityevametena vidhikrameṇa mokṣaṃ sayatnasya vadanti tajjñāḥ

9.66.2

प्रयत्नवन्तो ऽपि हि विक्रमेण मुमुक्षवः खेदमवाप्नुवन्ति

prayatnavanto 'pi hi vikrameṇa mumukṣavaḥ khedamavāpnuvanti

9.67

तत्सौम्य मोक्षे यदि भक्तिरस्ति न्यायेन सेवस्व विधिं यथोक्तम्

tatsaumya mokṣe yadi bhaktirasti nyāyena sevasva vidhiṃ yathoktam

9.67.2

एवं भविष्यत्युपपत्तिरस्य संतापनाशश्च नराधिपस्य

evaṃ bhaviṣyatyupapattirasya saṃtāpanāśaśca narādhipasya

9.68

या च प्रवृत्ता तव दोषबुद्धिस्तपोवनेभ्यो भवनं प्रवेष्टुम्

yā ca pravṛttā tava doṣabuddhistapovanebhyo bhavanaṃ praveṣṭum

9.68.2

तत्रापि चिन्ता तव तात मा भूत् पूर्वे ऽपि जग्मुः स्वगृहान्वनेभ्यः

tatrāpi cintā tava tāta mā bhūt pūrve 'pi jagmuḥ svagṛhānvanebhyaḥ

9.69

तपोवनस्थो ऽपि वृतः प्रजाभिर्जगाम राजा पुरमम्बरीषः

tapovanastho 'pi vṛtaḥ prajābhirjagāma rājā puramambarīṣaḥ

9.69.2

तथा महीं विप्रकृतामनार्यैस्तपोवनादेत्य ररक्ष रामः

tathā mahīṃ viprakṛtāmanāryaistapovanādetya rarakṣa rāmaḥ

9.70

तथैव शाल्वाधिपतिर्द्रुमाख्यो वनात् ससूनुर् नगरं विवेश

tathaiva śālvādhipatirdrumākhyo vanāt sasūnur nagaraṃ viveśa

9.70.2

ब्रह्मर्षिभूतश्च मुनेर्वसिष्ठाद्दध्रे श्रियं सांकृतिरन्तिदेवः

brahmarṣibhūtaśca munervasiṣṭhāddadhre śriyaṃ sāṃkṛtirantidevaḥ

9.71

एवंविधा धर्मयशःप्रदीप्ता वनानि हित्वा भवनान्यतीयुः

evaṃvidhā dharmayaśaḥpradīptā vanāni hitvā bhavanānyatīyuḥ

9.71.2

तस्मान्न दोषो ऽस्ति गृहं प्रयातुं तपोवनाद्धर्मनिमित्तमेव

tasmānna doṣo 'sti gṛhaṃ prayātuṃ tapovanāddharmanimittameva

9.72

ततो वचस्तस्य निशम्य मन्त्रिणः प्रियं हितं चैव नृपस्य चक्षुषः

tato vacastasya niśamya mantriṇaḥ priyaṃ hitaṃ caiva nṛpasya cakṣuṣaḥ

9.72.2

अनूनमव्यस्तमसक्तमद्रुतं धृतौ स्थितो राजसुतो ऽब्रवीद्वचः

anūnamavyastamasaktamadrutaṃ dhṛtau sthito rājasuto 'bravīdvacaḥ

9.73

इहास्ति नास्तीति य एष संशयः परस्य वाक्यैर्न ममात्र निश्चयः

ihāsti nāstīti ya eṣa saṃśayaḥ parasya vākyairna mamātra niścayaḥ

9.73.2

अवेत्य तत्त्वं तपसा शमेन च स्वयं ग्रहीष्यामि यदत्र निश्चितम्

avetya tattvaṃ tapasā śamena ca svayaṃ grahīṣyāmi yadatra niścitam

Buddhacarita