7.20

दुःखात्मकं नैकविधं तपश्च स्वर्गप्रधानं तपसः फलं च

duḥkhātmakaṃ naikavidhaṃ tapaśca svargapradhānaṃ tapasaḥ phalaṃ ca

7.20.2

लोकाश्च सर्वे परिणामवन्तः स्वल्पे श्रमः खल्वयमाश्रमाणाम्

lokāśca sarve pariṇāmavantaḥ svalpe śramaḥ khalvayamāśramāṇām

7.21

प्रियांश्च बन्धून्विषयांश्च हित्वा ये स्वर्गहेतोर्नियमं चरन्ति

priyāṃśca bandhūnviṣayāṃśca hitvā ye svargahetorniyamaṃ caranti

7.21.2

ते विप्रयुक्ताः खलु गन्तुकामा महत्तरं बन्धनमेव भूयः

te viprayuktāḥ khalu gantukāmā mahattaraṃ bandhanameva bhūyaḥ

7.22

कायक्लमैर्यश्च तपोऽभिधानैः प्रवृत्तिम् आकाङ्क्षति कामहेतोः

kāyaklamairyaśca tapo'bhidhānaiḥ pravṛttim ākāṅkṣati kāmahetoḥ

7.22.2

संसारदोषान् अपरीक्षमाणो दुःखेन सो ऽन्विच्छति दुःखमेव

saṃsāradoṣān aparīkṣamāṇo duḥkhena so 'nvicchati duḥkhameva

7.23

त्रासश्च नित्यं मरणात्प्रजानां यत्नेन चेच्छन्ति पुनःप्रसूतिम्

trāsaśca nityaṃ maraṇātprajānāṃ yatnena cecchanti punaḥprasūtim

7.23.2

सत्यां प्रवृत्तौ नियतश्च मृत्युस्तत्रैव मग्ना यत एव भीताः

satyāṃ pravṛttau niyataśca mṛtyustatraiva magnā yata eva bhītāḥ

7.24

इहार्थमेके प्रविशन्ति खेदं स्वर्गार्थमन्ये श्रममाप्नुवन्ति

ihārthameke praviśanti khedaṃ svargārthamanye śramamāpnuvanti

7.24.2

सुखार्थमाशाकृपणो ऽकृतार्थः पतत्यनर्थे खलु जीवलोकः

sukhārthamāśākṛpaṇo 'kṛtārthaḥ patatyanarthe khalu jīvalokaḥ

7.25

न खल्वयं गर्हित एव यत्नो यो हीनम् उत्सृज्य विशेषगामी

na khalvayaṃ garhita eva yatno yo hīnam utsṛjya viśeṣagāmī

7.25.2

प्राज्ञैः समानेन परिश्रमेण कार्यं तु तद्यत्र पुनर्न कार्यम्

prājñaiḥ samānena pariśrameṇa kāryaṃ tu tadyatra punarna kāryam

7.26

शरीरपीडा तु यदीह धर्मः सुखं शरीरस्य भवत्यधर्मः

śarīrapīḍā tu yadīha dharmaḥ sukhaṃ śarīrasya bhavatyadharmaḥ

7.26.2

धर्मेण चाप्नोति सुखं परत्र तस्मादधर्मं फलतीह धर्मः

dharmeṇa cāpnoti sukhaṃ paratra tasmādadharmaṃ phalatīha dharmaḥ

7.27

यतः शरीरं मनसो वशेन प्रवर्तते चापि निवर्तते च

yataḥ śarīraṃ manaso vaśena pravartate cāpi nivartate ca

7.27.2

युक्तो दमश्चेतस एव तस्माच्चित्तादृते काष्ठसमं शरीरम्

yukto damaścetasa eva tasmāccittādṛte kāṣṭhasamaṃ śarīram

7.28

आहारशुद्ध्या यदि पुण्यमिष्टं तस्मान्मृगानामपि पुण्यमस्ति

āhāraśuddhyā yadi puṇyamiṣṭaṃ tasmānmṛgānāmapi puṇyamasti

7.28.2

ये चापि बाह्याः पुरुषाः फलेभ्यो भाग्यापराधेन पराङ्मुखार्थाः

ye cāpi bāhyāḥ puruṣāḥ phalebhyo bhāgyāparādhena parāṅmukhārthāḥ

7.29

दुःखे ऽभिसंधिस्त्वथ पुण्यहेतुः सुखे ऽपि कार्यो ननु सो ऽभिसंधिः

duḥkhe 'bhisaṃdhistvatha puṇyahetuḥ sukhe 'pi kāryo nanu so 'bhisaṃdhiḥ

7.29.2

अथ प्रमाणं न सुखे ऽभिसंधिर्दुःखे प्रमाणं ननु नाभिसंधिः

atha pramāṇaṃ na sukhe 'bhisaṃdhirduḥkhe pramāṇaṃ nanu nābhisaṃdhiḥ

Buddhacarita