3.45

इति श्रुतार्थः स विषण्णचेताः प्रावेपताम्बूर्मिगतः शशीव

iti śrutārthaḥ sa viṣaṇṇacetāḥ prāvepatāmbūrmigataḥ śaśīva

3.45.2

इदं च वाक्यं करुणायमानः प्रोवाच किंचिन्मृदुना स्वरेण

idaṃ ca vākyaṃ karuṇāyamānaḥ provāca kiṃcinmṛdunā svareṇa

3.46

इदं च रोगव्यसनं प्रजानां पश्यंश्च विश्रम्भमुपैति लोकः

idaṃ ca rogavyasanaṃ prajānāṃ paśyaṃśca viśrambhamupaiti lokaḥ

3.46.2

विस्तीर्णमज्ञानमहो नराणां हसन्ति ये रोगभयैरमुक्ताः

vistīrṇamajñānamaho narāṇāṃ hasanti ye rogabhayairamuktāḥ

3.47

निवर्त्यतां सूत बहिःप्रयाणान्नरेन्द्रसद्मैव रथः प्रयातु

nivartyatāṃ sūta bahiḥprayāṇānnarendrasadmaiva rathaḥ prayātu

3.47.2

श्रुत्वा च मे रोगभयं रतिभ्यः प्रत्याहतं संकुचतीव चेतः

śrutvā ca me rogabhayaṃ ratibhyaḥ pratyāhataṃ saṃkucatīva cetaḥ

3.48

ततो निवृत्तः स निवृत्तहर्षः प्रध्यानयुक्तः प्रविवेश वेश्म

tato nivṛttaḥ sa nivṛttaharṣaḥ pradhyānayuktaḥ praviveśa veśma

3.48.2

तं द्विस्तथा प्रेक्ष्य च संनिवृत्तं पर्येषणं भूमिपतिश्चकार

taṃ dvistathā prekṣya ca saṃnivṛttaṃ paryeṣaṇaṃ bhūmipatiścakāra

3.49

श्रुत्वा निमित्तं तु निवर्तनस्य संत्यक्तमात्मानमनेन मेने

śrutvā nimittaṃ tu nivartanasya saṃtyaktamātmānamanena mene

3.49.2

मार्गस्य शौचाधिकृताय चैव चुक्रोश रुष्टो ऽपि च नोग्रदण्डः

mārgasya śaucādhikṛtāya caiva cukrośa ruṣṭo 'pi ca nogradaṇḍaḥ

3.50

भूयश्च तस्मै विदधे सुताय विशेषयुक्तं विषयप्रचारम्

bhūyaśca tasmai vidadhe sutāya viśeṣayuktaṃ viṣayapracāram

3.50.2

चलेन्द्रियत्वादपि नाम सक्तो नास्मान्विजह्यादिति नाथमानः

calendriyatvādapi nāma sakto nāsmānvijahyāditi nāthamānaḥ

3.51

यदा च शब्दादिभिरिन्द्रियार्थैरन्तःपुरे नैव सुतो ऽस्य रेमे

yadā ca śabdādibhirindriyārthairantaḥpure naiva suto 'sya reme

3.51.2

ततो बहिर्व्यादिशति स्म यात्रां रसान्तरं स्यादिति मन्यमानः

tato bahirvyādiśati sma yātrāṃ rasāntaraṃ syāditi manyamānaḥ

3.52

स्नेहाच्च भावं तनयस्य बुद्ध्वा स रागदोषान् अविचिन्त्य कांश्चित्

snehācca bhāvaṃ tanayasya buddhvā sa rāgadoṣān avicintya kāṃścit

3.52.2

योग्याः समाज्ञापयति स्म तत्र कलास्वभिज्ञा इति वारमुख्याः

yogyāḥ samājñāpayati sma tatra kalāsvabhijñā iti vāramukhyāḥ

3.53

ततो विशेषेण नरेन्द्रमार्गे स्वलंकृते चैव परीक्षिते च

tato viśeṣeṇa narendramārge svalaṃkṛte caiva parīkṣite ca

3.53.2

व्यत्यस्य सूतं च रथं च राजा प्रस्थापयामास बहिः कुमारम्

vyatyasya sūtaṃ ca rathaṃ ca rājā prasthāpayāmāsa bahiḥ kumāram

3.54

ततस्तथा गच्छति राजपुत्रे तैरेव देवैर्विहितो गतासुः

tatastathā gacchati rājaputre taireva devairvihito gatāsuḥ

3.54.2

तं चैव मार्गे मृतमुह्यमानं सूतः कुमारश्च ददर्श नान्यः

taṃ caiva mārge mṛtamuhyamānaṃ sūtaḥ kumāraśca dadarśa nānyaḥ

Buddhacarita