3.25

कीर्णं तथा राजपथं कुमारः पौरैर्विनीतैः शुचिधीरवेषैः

kīrṇaṃ tathā rājapathaṃ kumāraḥ paurairvinītaiḥ śucidhīraveṣaiḥ

3.25.2

तत्पूर्वमालोक्य जहर्ष किंचिन्मेने पुनर्भावमिवात्मनश्च

tatpūrvamālokya jaharṣa kiṃcinmene punarbhāvamivātmanaśca

3.26

पुरं तु तत्स्वर्गमिव प्रहृष्टं शुद्धाधिवासाः समवेक्ष्य देवाः

puraṃ tu tatsvargamiva prahṛṣṭaṃ śuddhādhivāsāḥ samavekṣya devāḥ

3.26.2

जीर्णं नरं निर्ममिरे प्रयातुं संचोदनार्थं क्षितिपात्मजस्य

jīrṇaṃ naraṃ nirmamire prayātuṃ saṃcodanārthaṃ kṣitipātmajasya

3.27

ततः कुमारो जरयाभिभूतं दृष्ट्वा नरेभ्यः पृथगाकृतिं तम्

tataḥ kumāro jarayābhibhūtaṃ dṛṣṭvā narebhyaḥ pṛthagākṛtiṃ tam

3.27.2

उवाच संग्राहकम् आगतास्थस्तत्रैव निष्कम्पनिविष्टदृष्टिः

uvāca saṃgrāhakam āgatāsthastatraiva niṣkampaniviṣṭadṛṣṭiḥ

3.28

क एष भोः सूत नरो ऽभ्युपेतः केशैः सितैर्यष्टिविषक्तहस्तः

ka eṣa bhoḥ sūta naro 'bhyupetaḥ keśaiḥ sitairyaṣṭiviṣaktahastaḥ

3.28.2

भ्रूसंवृताक्षः शिथिलानताङ्गः किं विक्रियैषा प्रकृतिर्यदृच्छा

bhrūsaṃvṛtākṣaḥ śithilānatāṅgaḥ kiṃ vikriyaiṣā prakṛtiryadṛcchā

3.29

इत्येवमुक्तः स रथप्रणेता निवेदयामास नृपात्मजाय

ityevamuktaḥ sa rathapraṇetā nivedayāmāsa nṛpātmajāya

3.29.2

संरक्ष्यमप्यर्थमदोषदर्शी तैरेव देवैः कृतबुद्धिमोहः

saṃrakṣyamapyarthamadoṣadarśī taireva devaiḥ kṛtabuddhimohaḥ

3.30

रूपस्य हन्त्री व्यसनं बलस्य शोकस्य योनिर्निधनं रतीनाम्

rūpasya hantrī vyasanaṃ balasya śokasya yonirnidhanaṃ ratīnām

3.30.2

नाशः स्मृतीनां रिपुरिन्द्रियाणामेषा जरा नाम ययैष भग्नः

nāśaḥ smṛtīnāṃ ripurindriyāṇāmeṣā jarā nāma yayaiṣa bhagnaḥ

3.31

पीतं ह्यनेनापि पयः शिशुत्वे कालेन भूयः परिसृप्तमुर्व्याम्

pītaṃ hyanenāpi payaḥ śiśutve kālena bhūyaḥ parisṛptamurvyām

3.31.2

क्रमेण भूत्वा च युवा वपुष्मान् क्रमेण तेनैव जरामुपेतः

krameṇa bhūtvā ca yuvā vapuṣmān krameṇa tenaiva jarāmupetaḥ

3.32

इत्येवमुक्ते चलितः स किंचिद्राजात्मजः सूतमिदं बभाषे

ityevamukte calitaḥ sa kiṃcidrājātmajaḥ sūtamidaṃ babhāṣe

3.32.2

किमेष दोषो भविता ममापीत्यस्मै ततः सारथिरभ्युवाच

kimeṣa doṣo bhavitā mamāpītyasmai tataḥ sārathirabhyuvāca

3.33

आयुष्मतो ऽप्येष वयःप्रकर्षो निःसंशयं कालवशेन भावी

āyuṣmato 'pyeṣa vayaḥprakarṣo niḥsaṃśayaṃ kālavaśena bhāvī

3.33.2

एवं जरां रूपविनाशयित्रीं जानाति चैवेच्छति चैव लोकः

evaṃ jarāṃ rūpavināśayitrīṃ jānāti caivecchati caiva lokaḥ

3.34

ततः स पूर्वाशयशुद्धबुद्धिर् विस्तीर्णकल्पाचितपुण्यकर्मा

tataḥ sa pūrvāśayaśuddhabuddhir vistīrṇakalpācitapuṇyakarmā

3.34.2

श्रुत्वा जरां संविविजे महात्मा महाशनेर्घोषमिवान्तिके गौः

śrutvā jarāṃ saṃvivije mahātmā mahāśanerghoṣamivāntike gauḥ

Buddhacarita