12.48.2

अपृच्छद् अमृतागत्य किं ध्यायति भवान् इति

apṛcchad amṛtāgatya kiṃ dhyāyati bhavān iti

12.49

तेन वन्दितसंध्येन चिराद् उक्तं ननु प्रिये

tena vanditasaṃdhyena cirād uktaṃ nanu priye

12.49.2

देवीं विहाय सावित्रीं किम् अन्यच् चिन्तयाम्य् अहम्

devīṃ vihāya sāvitrīṃ kim anyac cintayāmy aham

12.50

अथ सा श्रुतम् इत्य् उक्त्वा स्वस्मिन्न् आश्रमपादपे

atha sā śrutam ity uktvā svasminn āśramapādape

12.50.2

देवताभ्यो नमस्कृत्य शरीरम् उदलम्बयत्

devatābhyo namaskṛtya śarīram udalambayat

12.51

आकृष्टकण्ठपाशा च पुरः प्रैक्षत देवताम्

ākṛṣṭakaṇṭhapāśā ca puraḥ praikṣata devatām

12.51.2

विद्युत्पिङ्गजटाभारां साक्षमालाकमण्डलुम्

vidyutpiṅgajaṭābhārāṃ sākṣamālākamaṇḍalum

12.52

ततो दन्तप्रभाजालप्रभासिततपोवना

tato dantaprabhājālaprabhāsitatapovanā

12.52.2

देवतावोचद् अमृताम् अमृतेनेव सिञ्चती

devatāvocad amṛtām amṛteneva siñcatī

12.53

पुत्रि मा स्म त्यज प्राणान् दुस्त्यजान् धर्मसाधनान्

putri mā sma tyaja prāṇān dustyajān dharmasādhanān

12.53.2

स्त्रैणम् अज्ञानम् आश्रित्य संतुष्टो हि पतिस् त्वया

straiṇam ajñānam āśritya saṃtuṣṭo hi patis tvayā

12.54

नाष्टावक्रस्य दुहिता सावित्री तेन चिन्तिता

nāṣṭāvakrasya duhitā sāvitrī tena cintitā

12.54.2

किंत्व् अहं ब्रह्मरुद्रादिसप्तलोकनमस्कृता

kiṃtv ahaṃ brahmarudrādisaptalokanamaskṛtā

12.55

सर्वथा मत्प्रसादात् ते पुत्रि पुत्रो भविष्यति

sarvathā matprasādāt te putri putro bhaviṣyati

12.55.2

बलेन तपसा यस्य न समानो भविष्यति

balena tapasā yasya na samāno bhaviṣyati

12.56

इति दत्त्वा वरं तस्यै सावित्री दिवम् आश्रयत्

iti dattvā varaṃ tasyai sāvitrī divam āśrayat

12.56.2

अमृतापि गताशङ्का भर्त्रा सह समेयुषी

amṛtāpi gatāśaṅkā bhartrā saha sameyuṣī

12.57

तेन ब्रवीमि कुपिता कदाचिद् अमृतेव सा

tena bravīmi kupitā kadācid amṛteva sā

12.57.2

उद्यानं प्रविशेत् तत्र स्वयम् अन्विष्यताम् इति

udyānaṃ praviśet tatra svayam anviṣyatām iti

12.58

अथाहं शिबिकारूढः प्रस्थितो वेशम् अस्मृतिः

athāhaṃ śibikārūḍhaḥ prasthito veśam asmṛtiḥ

Bṛhatkathāślokasaṃgraha