1.292.2

पुनर्न दृश्यते तात कचः कमललोचनः

punarna dṛśyate tāta kacaḥ kamalalocanaḥ

1.293

ततः शुक्रः क्षणं ध्यात्वा देवयान्या गिरा कचम्

tataḥ śukraḥ kṣaṇaṃ dhyātvā devayānyā girā kacam

1.293.2

कुक्षिस्थं जीवयामास वृत्तं चास्य तथाशृणोत्

kukṣisthaṃ jīvayāmāsa vṛttaṃ cāsya tathāśṛṇot

1.294

तत्रैव दत्तां शुक्रेण विद्यामासाद्य तां कचः

tatraiva dattāṃ śukreṇa vidyāmāsādya tāṃ kacaḥ

1.294.2

तूर्णं निर्भिद्य तत्कुक्षिं निर्गतस्तमजीवयत्

tūrṇaṃ nirbhidya tatkukṣiṃ nirgatastamajīvayat

1.295

अथ शुक्रो ऽब्रवीन्मोहाद्यः पास्यति सुरां द्विजः

atha śukro 'bravīnmohādyaḥ pāsyati surāṃ dvijaḥ

1.295.2

स यास्यति तमःपूर्णां नरके दुर्दशामिति

sa yāsyati tamaḥpūrṇāṃ narake durdaśāmiti

1.296

प्राप्य विद्यां चिराद्गन्तुमामन्त्र्य गुरुमुद्यतम्

prāpya vidyāṃ cirādgantumāmantrya gurumudyatam

1.296.2

देवयानी कचं प्राह भज मामिति भामिनी

devayānī kacaṃ prāha bhaja māmiti bhāminī

1.297

कचः प्रोवाच शुक्रो मे सुभ्रु मान्यो गुरुः पिता

kacaḥ provāca śukro me subhru mānyo guruḥ pitā

1.297.2

अहं तस्योषितः कुक्षौ धर्मेण त्वं स्वसा मम

ahaṃ tasyoṣitaḥ kukṣau dharmeṇa tvaṃ svasā mama

1.298

प्रत्याख्यातेति सा तेन कोपकम्पाकुलावदत्

pratyākhyāteti sā tena kopakampākulāvadat

1.298.2

न भक्तत्यागिनो विद्या तव दर्पात्फलिष्यति

na bhaktatyāgino vidyā tava darpātphaliṣyati

1.299

तच्छ्रुत्वा शुक्रतनयामुवाच व्याकुलः कचः

tacchrutvā śukratanayāmuvāca vyākulaḥ kacaḥ

1.299.2

अनपेतः सदाचाराच्छापस्यार्हो ऽस्मि नो तव

anapetaḥ sadācārācchāpasyārho 'smi no tava

1.300

विद्या शिष्येषु साफल्यं धर्मभाजो ममैष्यति

vidyā śiṣyeṣu sāphalyaṃ dharmabhājo mamaiṣyati

1.300.2

मुनिपुत्रो न ते कश्चिद्भविता स्वोचितः पतिः

muniputro na te kaścidbhavitā svocitaḥ patiḥ

1.301

इत्युक्त्वा शुक्रभवनात्त्वरितः प्रययौ कचः

ityuktvā śukrabhavanāttvaritaḥ prayayau kacaḥ

1.301.2

प्राप्तं वर्षसहस्रेण कचं प्रत्युद्ययुः सुराः

prāptaṃ varṣasahasreṇa kacaṃ pratyudyayuḥ surāḥ

1.302

ते कचात्प्राप्य तां विद्यां तुष्टास्तस्मै वरं ददुः

te kacātprāpya tāṃ vidyāṃ tuṣṭāstasmai varaṃ daduḥ

Bhāratamañjarī