4.3.15

ऋषिर् उवाच

ṛṣir uvāca

4.3.15.2

एवं गिरित्रः प्रिययाभिभाषितः प्रत्यभ्यधत्त प्रहसन् सुहृत्प्रियः

evaṃ giritraḥ priyayābhibhāṣitaḥ pratyabhyadhatta prahasan suhṛtpriyaḥ

4.3.15.3

संस्मारितो मर्मभिदः कुवागिषून् यान् आह को विश्वसृजां समक्षतः

saṃsmārito marmabhidaḥ kuvāgiṣūn yān āha ko viśvasṛjāṃ samakṣataḥ

4.3.16

श्रीभगवान् उवाच

śrībhagavān uvāca

4.3.16.2

त्वयोदितं शोभनम् एव शोभने अनाहुता अप्य् अभियन्ति बन्धुषु

tvayoditaṃ śobhanam eva śobhane anāhutā apy abhiyanti bandhuṣu

4.3.16.3

ते यद्य् अनुत्पादितदोषदृष्टयो बलीयसानात्म्यमदेन मन्युना

te yady anutpāditadoṣadṛṣṭayo balīyasānātmyamadena manyunā

4.3.17

विद्यातपोवित्तवपुर्वयःकुलैः सतां गुणैः षड्भिर् असत्तमेतरैः

vidyātapovittavapurvayaḥkulaiḥ satāṃ guṇaiḥ ṣaḍbhir asattametaraiḥ

4.3.17.2

स्मृतौ हतायां भृतमानदुर्दृशः स्तब्धा न पश्यन्ति हि धाम भूयसाम्

smṛtau hatāyāṃ bhṛtamānadurdṛśaḥ stabdhā na paśyanti hi dhāma bhūyasām

4.3.18

नैतादृशानां स्वजनव्यपेक्षया गृहान् प्रतीयाद् अनवस्थितात्मनाम्

naitādṛśānāṃ svajanavyapekṣayā gṛhān pratīyād anavasthitātmanām

4.3.18.2

ये ऽभ्यागतान् वक्रधियाभिचक्षते आरोपितभ्रूभिर् अमर्षणाक्षिभिः

ye 'bhyāgatān vakradhiyābhicakṣate āropitabhrūbhir amarṣaṇākṣibhiḥ

4.3.19

तथारिभिर् न व्यथते शिलीमुखैः शेते ऽर्दिताङ्गो हृदयेन दूयता

tathāribhir na vyathate śilīmukhaiḥ śete 'rditāṅgo hṛdayena dūyatā

4.3.19.2

स्वानां यथा वक्रधियां दुरुक्तिभिर् दिवानिशं तप्यति मर्मताडितः

svānāṃ yathā vakradhiyāṃ duruktibhir divāniśaṃ tapyati marmatāḍitaḥ

4.3.20

व्यक्तं त्वम् उत्कृष्टगतेः प्रजापतेः प्रियात्मजानाम् असि सुभ्रु मे मता

vyaktaṃ tvam utkṛṣṭagateḥ prajāpateḥ priyātmajānām asi subhru me matā

4.3.20.2

तथापि मानं न पितुः प्रपत्स्यसे मदाश्रयात् कः परितप्यते यतः

tathāpi mānaṃ na pituḥ prapatsyase madāśrayāt kaḥ paritapyate yataḥ

4.3.21

पापच्यमानेन हृदातुरेन्द्रियः समृद्धिभिः पूरुषबुद्धिसाक्षिणाम्

pāpacyamānena hṛdāturendriyaḥ samṛddhibhiḥ pūruṣabuddhisākṣiṇām

4.3.21.2

अकल्प एषाम् अधिरोढुम् अञ्जसा परं पदं द्वेष्टि यथासुरा हरिम्

akalpa eṣām adhiroḍhum añjasā paraṃ padaṃ dveṣṭi yathāsurā harim

4.3.22

प्रत्युद्गमप्रश्रयणाभिवादनं विधीयते साधु मिथः सुमध्यमे

pratyudgamapraśrayaṇābhivādanaṃ vidhīyate sādhu mithaḥ sumadhyame

4.3.22.2

प्राज्ञैः परस्मै पुरुषाय चेतसा गुहाशयायैव न देहमानिने

prājñaiḥ parasmai puruṣāya cetasā guhāśayāyaiva na dehamānine

4.3.23

सत्त्वं विशुद्धं वसुदेवशब्दितं यद् ईयते तत्र पुमान् अपावृतः

sattvaṃ viśuddhaṃ vasudevaśabditaṃ yad īyate tatra pumān apāvṛtaḥ

4.3.23.2

सत्त्वे च तस्मिन् भगवान् वासुदेवो ह्य् अधोक्षजो मे नमसा विधीयते

sattve ca tasmin bhagavān vāsudevo hy adhokṣajo me namasā vidhīyate

Bhāgavatapurāṇa