3.28.28.2

मालां मधुव्रतवरूथगिरोपघुष्टां चैत्यस्य तत्त्वम् अमलं मणिम् अस्य कण्ठे

mālāṃ madhuvratavarūthagiropaghuṣṭāṃ caityasya tattvam amalaṃ maṇim asya kaṇṭhe

3.28.29

भृत्यानुकम्पितधियेह गृहीतमूर्तेः संचिन्तयेद् भगवतो वदनारविन्दम्

bhṛtyānukampitadhiyeha gṛhītamūrteḥ saṃcintayed bhagavato vadanāravindam

3.28.29.2

यद् विस्फुरन्मकरकुण्डलवल्गितेन विद्योतितामलकपोलम् उदारनासम्

yad visphuranmakarakuṇḍalavalgitena vidyotitāmalakapolam udāranāsam

3.28.30

यच् छ्रीनिकेतम् अलिभिः परिसेव्यमानं भूत्या स्वया कुटिलकुन्तलवृन्दजुष्टम्

yac chrīniketam alibhiḥ parisevyamānaṃ bhūtyā svayā kuṭilakuntalavṛndajuṣṭam

3.28.30.2

मीनद्वयाश्रयम् अधिक्षिपद् अब्जनेत्रं ध्यायेन् मनोमयम् अतन्द्रित उल्लसद्भ्रु

mīnadvayāśrayam adhikṣipad abjanetraṃ dhyāyen manomayam atandrita ullasadbhru

3.28.31

तस्यावलोकम् अधिकं कृपयातिघोरतापत्रयोपशमनाय निसृष्टम् अक्ष्णोः

tasyāvalokam adhikaṃ kṛpayātighoratāpatrayopaśamanāya nisṛṣṭam akṣṇoḥ

3.28.31.2

स्निग्धस्मितानुगुणितं विपुलप्रसादं ध्यायेच् चिरं विपुलभावनया गुहायाम्

snigdhasmitānuguṇitaṃ vipulaprasādaṃ dhyāyec ciraṃ vipulabhāvanayā guhāyām

3.28.32

हासं हरेर् अवनताखिललोकतीव्रशोकाश्रुसागरविशोषणम् अत्युदारम्

hāsaṃ harer avanatākhilalokatīvraśokāśrusāgaraviśoṣaṇam atyudāram

3.28.32.2

सम्मोहनाय रचितं निजमाययास्य भ्रूमण्डलं मुनिकृते मकरध्वजस्य

sammohanāya racitaṃ nijamāyayāsya bhrūmaṇḍalaṃ munikṛte makaradhvajasya

3.28.33

ध्यानायनं प्रहसितं

dhyānāyanaṃ prahasitaṃ

3.28.33.2

ध्यायेत् स्वदेहकुहरे ऽवसितस्य विष्णोर् भक्त्यार्द्रयार्पितमना न पृथग् दिदृक्षेत्

dhyāyet svadehakuhare 'vasitasya viṣṇor bhaktyārdrayārpitamanā na pṛthag didṛkṣet

3.28.34

एवं हरौ भगवति प्रतिलब्धभावो भक्त्या द्रवद्धृदय उत्पुलकः प्रमोदात्

evaṃ harau bhagavati pratilabdhabhāvo bhaktyā dravaddhṛdaya utpulakaḥ pramodāt

3.28.34.2

औत्कण्ठ्यबाष्पकलया मुहुर् अर्द्यमानस् तच् चापि चित्तबडिशं शनकैर् वियुङ्क्ते

autkaṇṭhyabāṣpakalayā muhur ardyamānas tac cāpi cittabaḍiśaṃ śanakair viyuṅkte

3.28.35

मुक्ताश्रयं यर्हि निर्विषयं विरक्तं निर्वाणम् ऋच्छति मनः सहसा यथार्चिः

muktāśrayaṃ yarhi nirviṣayaṃ viraktaṃ nirvāṇam ṛcchati manaḥ sahasā yathārciḥ

3.28.35.2

आत्मानम् अत्र पुरुषो ऽव्यवधानम् एकम् अन्वीक्षते प्रतिनिवृत्तगुणप्रवाहः

ātmānam atra puruṣo 'vyavadhānam ekam anvīkṣate pratinivṛttaguṇapravāhaḥ

3.28.36

सो ऽप्य् एतया चरमया मनसो निवृत्त्या तस्मिन् महिम्न्य् अवसितः सुखदुःखबाह्ये

so 'py etayā caramayā manaso nivṛttyā tasmin mahimny avasitaḥ sukhaduḥkhabāhye

3.28.36.2

हेतुत्वम् अप्य् असति कर्तरि दुःखयोर् यत् स्वात्मन् विधत्त उपलब्धपरात्मकाष्ठः

hetutvam apy asati kartari duḥkhayor yat svātman vidhatta upalabdhaparātmakāṣṭhaḥ

3.28.37

देहं च तं न चरमः स्थितम् उत्थितं वा सिद्धो विपश्यति यतो ऽध्यगमत् स्वरूपम्

dehaṃ ca taṃ na caramaḥ sthitam utthitaṃ vā siddho vipaśyati yato 'dhyagamat svarūpam

3.28.37.2

दैवाद् उपेतम् अथ दैववशाद् अपेतं वासो यथा परिकृतं मदिरामदान्धः

daivād upetam atha daivavaśād apetaṃ vāso yathā parikṛtaṃ madirāmadāndhaḥ

3.28.38

देहो ऽपि दैववशगः खलु कर्म यावत् स्वारम्भकं प्रतिसमीक्षत एव सासुः

deho 'pi daivavaśagaḥ khalu karma yāvat svārambhakaṃ pratisamīkṣata eva sāsuḥ

Bhāgavatapurāṇa