3.15.41.2

दोर्दण्डषण्डविवरे हरता परार्ध्यहारेण कंधरगतेन च कौस्तुभेन

dordaṇḍaṣaṇḍavivare haratā parārdhyahāreṇa kaṃdharagatena ca kaustubhena

3.15.42

अत्रोपसृष्टम् इति चोत्स्मितम् इन्दिरायाः स्वानां धिया विरचितं बहुसौष्ठवाढ्यम्

atropasṛṣṭam iti cotsmitam indirāyāḥ svānāṃ dhiyā viracitaṃ bahusauṣṭhavāḍhyam

3.15.42.2

मह्यं भवस्य भवतां च भजन्तम् अङ्गं नेमुर् निरीक्ष्य न वितृप्तदृशो मुदा कैः

mahyaṃ bhavasya bhavatāṃ ca bhajantam aṅgaṃ nemur nirīkṣya na vitṛptadṛśo mudā kaiḥ

3.15.43

तस्यारविन्दनयनस्य पदारविन्दकिञ्जल्कमिश्रतुलसीमकरन्दवायुः

tasyāravindanayanasya padāravindakiñjalkamiśratulasīmakarandavāyuḥ

3.15.43.2

अन्तर्गतः स्वविवरेण चकार तेषां संक्षोभम् अक्षरजुषाम् अपि चित्ततन्वोः

antargataḥ svavivareṇa cakāra teṣāṃ saṃkṣobham akṣarajuṣām api cittatanvoḥ

3.15.44

ते वा अमुष्य वदनासितपद्मकोशम् उद्वीक्ष्य सुन्दरतराधरकुन्दहासम्

te vā amuṣya vadanāsitapadmakośam udvīkṣya sundaratarādharakundahāsam

3.15.44.2

लब्धाशिषः पुनर् अवेक्ष्य तदीयम् अङ्घ्रिद्वंद्वं नखारुणमणिश्रयणं

punar avekṣya tadīyam aṅghridvaṃdvaṃ nakhāruṇamaṇiśrayaṇaṃ nidadhyuḥ

3.15.45

पुंसां गतिं मृगयताम् इह योगमार्गैर् ध्यानास्पदं बहुमतं नयनाभिरामम्

puṃsāṃ gatiṃ mṛgayatām iha yogamārgair dhyānāspadaṃ bahumataṃ nayanābhirāmam

3.15.45.2

पौंस्नं वपुर् दर्शयानम् अनन्यसिद्धैर् औत्पत्तिकैः समगृणन् युतम् अष्टभोगैः

pauṃsnaṃ vapur darśayānam ananyasiddhair autpattikaiḥ samagṛṇan yutam aṣṭabhogaiḥ

3.15.46

कुमारा ऊचुः

kumārā ūcuḥ

3.15.46.2

यो ऽन्तर्हितो हृदि गतो ऽपि दुरात्मनां त्वं सो ऽद्यैव नो नयनमूलम् अनन्त राद्धः

yo 'ntarhito hṛdi gato 'pi durātmanāṃ tvaṃ so 'dyaiva no nayanamūlam ananta rāddhaḥ

3.15.46.3

यर्ह्य् एव कर्णविवरेण गुहां गतो नः पित्रानुवर्णितरहा भवदुद्भवेन

yarhy eva karṇavivareṇa guhāṃ gato naḥ pitrānuvarṇitarahā bhavadudbhavena

3.15.47

तं त्वां विदाम भगवन् परम् आत्मतत्त्वं सत्त्वेन सम्प्रति रतिं रचयन्तम्

taṃ tvāṃ vidāma bhagavan param ātmatattvaṃ sattvena samprati ratiṃ racayantam

3.15.47.2

यत् ते ऽनुतापविदितैर् दृढभक्तियोगैर् उद्ग्रन्थयो हृदि विदुर् मुनयो विरागाः

yat te 'nutāpaviditair dṛḍhabhaktiyogair udgranthayo hṛdi vidur munayo virāgāḥ

3.15.48

नात्यन्तिकं विगणयन्त्य् अपि ते प्रसादं किम्व् अन्यद् अर्पितभयं भ्रुव उन्नयैस्

nātyantikaṃ vigaṇayanty api te prasādaṃ kimv anyad arpitabhayaṃ bhruva unnayais

3.15.48.2

ये ऽङ्ग त्वदङ्घ्रिशरणा भवतः कथायाः कीर्तन्यतीर्थयशसः कुशला रसज्ञाः

ye 'ṅga tvadaṅghriśaraṇā bhavataḥ kathāyāḥ kīrtanyatīrthayaśasaḥ kuśalā rasajñāḥ

3.15.49

कामं भवः स्ववृजिनैर् निरयेषु नः स्ताच् चेतो ऽलिवद् यदि नु ते पदयो रमेत

kāmaṃ bhavaḥ svavṛjinair nirayeṣu naḥ stāc ceto 'livad yadi nu te padayo rameta

3.15.49.2

वाचश् च नस् तुलसीवद् यदि ते ऽङ्घ्रिशोभाः पूर्येत ते गुणगणैर् यदि कर्णरन्ध्रः

vācaś ca nas tulasīvad yadi te 'ṅghriśobhāḥ pūryeta te guṇagaṇair yadi karṇarandhraḥ

3.15.50

प्रादुश्चकर्थ यद् इदं पुरुहूत रूपं तेनेश निर्वृतिम् अवापुर् अलं दृशो नः

prāduścakartha yad idaṃ puruhūta rūpaṃ teneśa nirvṛtim avāpur alaṃ dṛśo naḥ

3.15.50.2

तस्मा इदं भगवते नम इद् विधेम यो ऽनात्मनां दुरुदयो

tasmā idaṃ bhagavate nama id vidhema yo 'nātmanāṃ durudayo

Bhāgavatapurāṇa