4.1.4.2

घृतं घृतयोने पिब प्र प्र यज्ञपतिं तिर स्वाहेति

ghṛtaṃ ghṛtayone piba pra pra yajñapatiṃ tira svāheti

4.1.4.2

अपरम् चतुर्गृहीतम् गृहीत्वा अथ याचति आज्य स्थालीम् स स्रुवाम् बर्हिः हिरण्यम् उद पात्रम्

aparam caturgṛhītam gṛhītvā atha yācati ājya sthālīm sa sruvām barhiḥ hiraṇyam uda pātram

4.1.7

ह्वयन्ति तक्षाणम् स परशुम्

hvayanti takṣāṇam sa paraśum

4.1.8

आह ऐहि यजमान इति

āha aihi yajamāna iti

4.1.9

पूर्वया द्वारा उपनिष्क्रम्य ताम् दिशम् यन्ति यत्र अस्य यूपः स्पष्टः भवति यत्र वा वेत्स्यन् मन्यते

pūrvayā dvārā upaniṣkramya tām diśam yanti yatra asya yūpaḥ spaṣṭaḥ bhavati yatra vā vetsyan manyate

4.1.10

स यः समे भूम्यै स्वात् योनेः रूढः बहु पर्णः बहु शाखः अ प्रतिशुष्क अग्रः प्रत्यङ् उपनतः तम् उपतिष्ठते अति अन्यान् अगाम् न अन्यान् उपागाम् अर्वाक् त्वा परैः अविदम् परस् अवरैः तम् त्वा जुषे वैष्णवम् देव यज्यायै इति

sa yaḥ same bhūmyai svāt yoneḥ rūḍhaḥ bahu parṇaḥ bahu śākhaḥ a pratiśuṣka agraḥ pratyaṅ upanataḥ tam upatiṣṭhate ati anyān agām na anyān upāgām arvāk tvā paraiḥ avidam paras avaraiḥ tam tvā juṣe vaiṣṇavam deva yajyāyai iti

4.1.11

अथ एनम् आज्येन अनक्ति देवः त्वा सविता मध्वा अनक्तु इति

atha enam ājyena anakti devaḥ tvā savitā madhvā anaktu iti

4.1.12

ऊर्ध्व अग्रम् बर्हिः अनूच्छ्रयति ओषधे त्रायस्व एनम् इति

ūrdhva agram barhiḥ anūcchrayati oṣadhe trāyasva enam iti

4.1.13

स्वधितिना तिर्यञ्चम् प्रहरति स्वधिते मा एनम् हिंसीः इति

svadhitinā tiryañcam praharati svadhite mā enam hiṃsīḥ iti

4.1.14

यः प्रथमः शकलः परापतति तम् प्रज्ञातम् निदधाति

yaḥ prathamaḥ śakalaḥ parāpatati tam prajñātam nidadhāti

4.1.15

तम् अ परिभिन्दन् अन् अक्ष सङ्गम् वृश्चति

tam a paribhindan an akṣa saṅgam vṛścati

4.1.16

प्राञ्चम् वा उदञ्चम् वा प्रयान्तम् अनुमन्त्रयते दिवम् अग्रेण मा लेखीः अन्तरिक्षम् मध्येन मा हिंसीः पृथिव्या संभव इति

prāñcam vā udañcam vā prayāntam anumantrayate divam agreṇa mā lekhīḥ antarikṣam madhyena mā hiṃsīḥ pṛthivyā saṃbhava iti

4.1.17

अथ आव्रश्चने हिरण्यम् निधाय संपरिस्तीर्य अभिजुहोति वनस्पते शत वल्शः विरोह स्वाहा इति

atha āvraścane hiraṇyam nidhāya saṃparistīrya abhijuhoti vanaspate śata valśaḥ viroha svāhā iti

4.1.18

सहस्र वल्शाः वि वयम् रुहेम इति आत्मानम् प्रत्यभिमृशते

sahasra valśāḥ vi vayam ruhema iti ātmānam pratyabhimṛśate

4.1.19

अनु अग्रम् शाखाः प्रसूदयति यम् त्वा अयम् स्वधितिः तेतिजानः प्रणिनाय महते सौभगाय इति

anu agram śākhāḥ prasūdayati yam tvā ayam svadhitiḥ tetijānaḥ praṇināya mahate saubhagāya iti

4.1.20

पञ्च अरत्निम् तस्मै वृश्चेत् इति

pañca aratnim tasmai vṛścet iti

4.1.21

एष ब्राह्मणवताम् अवमः

eṣa brāhmaṇavatām avamaḥ

4.1.22

तम् परिष्वङ्ग परमम् प्रादेश अवमम् चषालस्य काले परिवासयति अ छिन्नः रायः सु वीरः इति

tam pariṣvaṅga paramam prādeśa avamam caṣālasya kāle parivāsayati a chinnaḥ rāyaḥ su vīraḥ iti

4.1.23

यत् परम् भवति तस्य चतुर् अङ्गुलम् चषालाय प्रच्छेदयति

yat param bhavati tasya catur aṅgulam caṣālāya pracchedayati

4.1.24

तम् चतुर् अश्रिम् वा अष्ट अश्रिम् वा कृत्वा आवाहयति आ वा हारयति

tam catur aśrim vā aṣṭa aśrim vā kṛtvā āvāhayati ā vā hārayati

Baudhāyanaśrautasūtra