1.12.9

तथा एव संमृज्य अद्भिः संस्पर्श्य प्रतितप्य उत्प्रयच्छति

tathā eva saṃmṛjya adbhiḥ saṃsparśya pratitapya utprayacchati

1.12.10

अथ ध्रुवाम् संमार्ष्टि प्रजाम् योनिम् मा निर्मृक्षम् वाजिनीम् त्वा सपत्न साहीम् संमार्ज्मि इति

atha dhruvām saṃmārṣṭi prajām yonim mā nirmṛkṣam vājinīm tvā sapatna sāhīm saṃmārjmi iti

1.12.11

तथा एव संमृज्य अद्भिः संस्पर्श्य प्रतितप्य उत्प्रयच्छति

tathā eva saṃmṛjya adbhiḥ saṃsparśya pratitapya utprayacchati

1.12.12

अथ प्राशित्रहरणम् संमार्ष्टि रूपम् वर्णम् पशुभ्यः मा निर्मृक्षम् वाजिनम् त्वा सपत्न साहम् संमार्ज्मि इति

atha prāśitraharaṇam saṃmārṣṭi rūpam varṇam paśubhyaḥ mā nirmṛkṣam vājinam tvā sapatna sāham saṃmārjmi iti

1.12.13

तथा एव संमृज्य अद्भिः संस्पर्श्य प्रतितप्य उत्प्रयच्छति

tathā eva saṃmṛjya adbhiḥ saṃsparśya pratitapya utprayacchati

1.12.14

अथ एतानि स्रुच् संमार्जनानि अद्भिः संस्पर्श्य गार्हपत्ये अनुप्रहरति दिवः शिल्पम् अवततम् पृथिव्याः ककुद्भिः श्रितम् तेन वयम् सहस्र वल्शेन सपत्नम् नाशयामसि स्वाहा इति

atha etāni sruc saṃmārjanāni adbhiḥ saṃsparśya gārhapatye anupraharati divaḥ śilpam avatatam pṛthivyāḥ kakudbhiḥ śritam tena vayam sahasra valśena sapatnam nāśayāmasi svāhā iti

1.12.15

अथ अग्रेण उत्करम् तृणानि संस्तीर्य तेषु स्रुचः सादयित्वा अथ एताम् पत्नीम् अन्तरेण वेदि उत्करौ प्रपाद्य जघनेन दक्षिणेन गार्हपत्यम् उदीचीम् उपवेश्य योक्त्रेण संनह्यति आशासाना सौमनसम् प्रजाम् सौभाग्यम् तनूम् अग्नेः अनुव्रता भूत्वा संनह्ये सुकृताय कम् इति

atha agreṇa utkaram tṛṇāni saṃstīrya teṣu srucaḥ sādayitvā atha etām patnīm antareṇa vedi utkarau prapādya jaghanena dakṣiṇena gārhapatyam udīcīm upaveśya yoktreṇa saṃnahyati āśāsānā saumanasam prajām saubhāgyam tanūm agneḥ anuvratā bhūtvā saṃnahye sukṛtāya kam iti

1.12.16

अथ एनाम् वाचयति युक्तम् आशीः कामे इति

atha enām vācayati yuktam āśīḥ kāme iti

1.12.17

अथ एनाम् तिरस् पवित्रम् अपः आचामयति पयस्वतीः ओषधयः पयस्वत् वीरुधाम् पयः अपाम् पयसः यत् पयः तेन माम् इन्द्र संसृज इति

atha enām tiras pavitram apaḥ ācāmayati payasvatīḥ oṣadhayaḥ payasvat vīrudhām payaḥ apām payasaḥ yat payaḥ tena mām indra saṃsṛja iti

1.12.18

अथ एनाम् गार्हपत्ये समिधः आधापयति

atha enām gārhapatye samidhaḥ ādhāpayati

1.12.19

अथ जघनेन गार्हपत्यम् उपसीदति

atha jaghanena gārhapatyam upasīdati

1.12.20

अथ एनाम् वाचयति ऊने अतिरिक्तम् धीयातै इति च

atha enām vācayati ūne atiriktam dhīyātai iti ca

1.12.21

अथ एनाम् गार्हपत्यम् ईक्षयति अग्ने गृहपते उप मा ह्वयस्व देवानाम् पत्नीः उप मा ह्वयध्वम् पत्नि पत्नि एष ते लोकः नमः ते अस्तु मा मा हिंसीः इति

atha enām gārhapatyam īkṣayati agne gṛhapate upa mā hvayasva devānām patnīḥ upa mā hvayadhvam patni patni eṣa te lokaḥ namaḥ te astu mā mā hiṃsīḥ iti

1.12.22

अथ एनाम् आज्यम् अवेक्षयति महीनाम् पयः असि ओषधीनाम् रसः त्वा चक्षुषा अवेक्षे सुप्रजास्त्वाय इति

atha enām ājyam avekṣayati mahīnām payaḥ asi oṣadhīnām rasaḥ tvā cakṣuṣā avekṣe suprajāstvāya iti

1.12.23

अथ एनत् गार्हपत्ये अधिश्रयति तेजः असि इति

atha enat gārhapatye adhiśrayati tejaḥ asi iti

1.12.24

समिधम् उपयत्य प्राङ् हरति तेजः अनु प्रेहि इति

samidham upayatya prāṅ harati tejaḥ anu prehi iti

1.12.25

अथ एनत् आहवनीये अधिश्रयति अग्निः ते तेजः मा विनैत् इति

atha enat āhavanīye adhiśrayati agniḥ te tejaḥ mā vinait iti

1.12.26

अत्र एताम् समिधम् मध्यतः आहवनीयस्य अभ्यादधाति स्वाहा इति

atra etām samidham madhyataḥ āhavanīyasya abhyādadhāti svāhā iti

1.12.27

अथ एनत् अग्रेण प्रोक्षणीः पर्याहृत्य दक्षिण अर्धे वेद्यै निधाय यजमानम् आज्यम् अवेक्षयति

atha enat agreṇa prokṣaṇīḥ paryāhṛtya dakṣiṇa ardhe vedyai nidhāya yajamānam ājyam avekṣayati

1.12.28

निमील्य अवेक्षेत इति ब्राह्मणम्

nimīlya avekṣeta iti brāhmaṇam

Baudhāyanaśrautasūtra