6.14

भगवान् आह एवम् एतद् आनन्द एवम् एतत्

bhagavān āha evam etad ānanda evam etat

6.14.2

नाहेत्वप्रत्ययम् आनन्द तथागता अर्हन्तः सम्यक्संबुद्धाः स्मितं प्राविष्कुर्वन्ति

nāhetvapratyayam ānanda tathāgatā arhantaḥ samyaksaṃbuddhāḥ smitaṃ prāviṣkurvanti

6.14.3

पश्यस्य् अनेन वडिकेन गृहपतिपुत्रेण ममैवंविधं सत्कारं कृतम्

paśyasy anena vaḍikena gṛhapatiputreṇa mamaivaṃvidhaṃ satkāraṃ kṛtam

6.14.4

एवं भदन्त

evaṃ bhadanta

6.14.5

एष आनन्द वडिको गृहपतिपुत्रो ऽनेन कुशलमूलेन चित्तोत्पादेन देयधर्मपरित्यागेन च त्रिकल्पासंख्येयसमुदानीतां बोधिं समुदानीय महाकरुणापरिभाविताः षट् पारमिताः परिपूर्य शाक्यमुनिर् नाम सम्यक्संबुद्धो भविष्यति दशभिर् बलैश् चतुर्भिर् वैशारद्यैस् त्रिभिर् आवेणिकैः स्मृत्युपस्थानैर् महाकरुणया च

eṣa ānanda vaḍiko gṛhapatiputro 'nena kuśalamūlena cittotpādena deyadharmaparityāgena ca trikalpāsaṃkhyeyasamudānītāṃ bodhiṃ samudānīya mahākaruṇāparibhāvitāḥ ṣaṭ pāramitāḥ paripūrya śākyamunir nāma samyaksaṃbuddho bhaviṣyati daśabhir balaiś caturbhir vaiśāradyais tribhir āveṇikaiḥ smṛtyupasthānair mahākaruṇayā ca

6.14.6

अयम् अस्य देयधर्मो यो ममान्तिके चित्तप्रसाद इति

ayam asya deyadharmo yo mamāntike cittaprasāda iti

6.15

इदम् अवोचद् भगवान्

idam avocad bhagavān

6.15.2

आत्तमनसस् ते च भिक्षवो भगवतो भाषितम् अभ्यनन्दन्

āttamanasas te ca bhikṣavo bhagavato bhāṣitam abhyanandan

7.1

बुद्धो भगवान् सत्कृतो गुरुकृतो मानितः पूजितो राजभी राजमात्रैर् धनिभिः पौरैः श्रेष्ठिभिः सार्थवाहैर् देवैर् नागैर् यक्षैर् असुरैर् गरुडैः किन्नरैर् महोरगैर् इति देवनागयक्षासुरगरुडकिन्नरमहोरगाभ्यर्चितो बुद्धो भगवान् ज्ञातो महापुण्यो लाभी चीवरपिण्डपातशयनासनग्लानप्रत्ययभैषज्यपरिष्काराणां सश्रावकसंघः श्रावस्त्यां विहरति जेतवने ऽनाथपिण्डदस्यारामे

buddho bhagavān satkṛto gurukṛto mānitaḥ pūjito rājabhī rājamātrair dhanibhiḥ pauraiḥ śreṣṭhibhiḥ sārthavāhair devair nāgair yakṣair asurair garuḍaiḥ kinnarair mahoragair iti devanāgayakṣāsuragaruḍakinnaramahoragābhyarcito buddho bhagavān jñāto mahāpuṇyo lābhī cīvarapiṇḍapātaśayanāsanaglānapratyayabhaiṣajyapariṣkārāṇāṃ saśrāvakasaṃghaḥ śrāvastyāṃ viharati jetavane 'nāthapiṇḍadasyārāme

7.2

यदा भगवांल् लोके नोत्पन्न आसीत् तदा राजा प्रसेनजित् तीर्थिकदेवतार्चनं कृतवान् पुष्पधूपगन्धमाल्यविलेपनैः

yadā bhagavāṃl loke notpanna āsīt tadā rājā prasenajit tīrthikadevatārcanaṃ kṛtavān puṣpadhūpagandhamālyavilepanaiḥ

7.2.2

यदा तु भगवांल् लोके उत्पन्नः राजा च प्रसेनजिद् दहरसूत्रोदाहरणेन विनीतो भगवच्छासने श्रद्धां प्रतिलब्धवान् तदा प्रीतिसौमनस्यजातस् त्रिर् भगवन्तम् उपसंक्रम्य दीपधूपगन्धमाल्यविलेपनैर् अभ्यर्चयति

yadā tu bhagavāṃl loke utpannaḥ rājā ca prasenajid daharasūtrodāharaṇena vinīto bhagavacchāsane śraddhāṃ pratilabdhavān tadā prītisaumanasyajātas trir bhagavantam upasaṃkramya dīpadhūpagandhamālyavilepanair abhyarcayati

7.3

अथान्यतम आरामिको नवं पद्मम् आदाय राज्ञः प्रसेनजितो ऽर्थं श्रावस्तीं प्रविशति

athānyatama ārāmiko navaṃ padmam ādāya rājñaḥ prasenajito 'rthaṃ śrāvastīṃ praviśati

7.3.2

तीर्थिकोपासकेन च दृष्टः पृष्टश् च किम् इदं पद्मं विक्रीणीषे स कथयति आमेति

tīrthikopāsakena ca dṛṣṭaḥ pṛṣṭaś ca kim idaṃ padmaṃ vikrīṇīṣe sa kathayati āmeti

7.3.3

स क्रेतुकामो यावद् अनाथपिण्डदो गृहपतिस् तं प्रदेशम् अनुप्राप्तः

sa kretukāmo yāvad anāthapiṇḍado gṛhapatis taṃ pradeśam anuprāptaḥ

7.4

तेन तस्माद् द्विगुणेन मूल्येन वर्धितम्

tena tasmād dviguṇena mūlyena vardhitam

7.4.2

ततः परस्परं वर्धमानौ यावच्छतसहस्रं वर्धितवन्तौ

tataḥ parasparaṃ vardhamānau yāvacchatasahasraṃ vardhitavantau

7.4.3

अथारामिकस्यैतद् अभवत् अयम् अनाथपिण्डदो गृहपतिर् अचञ्चलः स्थिरसत्त्वः

athārāmikasyaitad abhavat ayam anāthapiṇḍado gṛhapatir acañcalaḥ sthirasattvaḥ

7.4.4

नूनम् अत्र कारणेन भवितव्यम् इति

nūnam atra kāraṇena bhavitavyam iti

7.4.5

तेन संशयजातेन स तीर्थिकाभिप्रसन्नः पुरुषः पृष्टः कस्यार्थे भवान् एवं वर्धत इति

tena saṃśayajātena sa tīrthikābhiprasannaḥ puruṣaḥ pṛṣṭaḥ kasyārthe bhavān evaṃ vardhata iti

7.4.6

स आह अहं भगवतो नारायणस्यार्थे इति

sa āha ahaṃ bhagavato nārāyaṇasyārthe iti

Avadānaśataka