4.2.9

नाङ्गाहुतिम् अन्तर्हितां दद्यात्

nāṅgāhutim antarhitāṃ dadyāt

4.2.9.2

न तपवर्गनिमित्ताभावात् प्रधानलोपे ऽन्तराये वा निर्वपेद् व्यापद्येत

na tapavarganimittābhāvāt pradhānalope 'ntarāye vā nirvaped vyāpadyeta

4.2.10

शेषश् चेद् व्यापद्येताज्येन स्विष्टकृदिडे समाप्नुयात्

śeṣaś ced vyāpadyetājyena sviṣṭakṛdiḍe samāpnuyāt

4.2.11

समाप्ते चेद् दुष्टो न कृताम् अन्तरां वा विद्यात् पुनरिष्टिर् अभ्यावर्तेत

samāpte ced duṣṭo na kṛtām antarāṃ vā vidyāt punariṣṭir abhyāvarteta

4.2.12

यज्ञो यज्ञस्य प्रायश्चित्तिर् भवतीति

yajño yajñasya prāyaścittir bhavatīti

4.3.1

अग्न्याधेये समित्स्व् आहितासु नाग्निं गृहाद् उद्धरेयुर् नान्यत आहरेयुः

agnyādheye samitsv āhitāsu nāgniṃ gṛhād uddhareyur nānyata āhareyuḥ

4.3.2

न प्रयायान् नानुगच्छेत्

na prayāyān nānugacchet

4.3.3

यदि प्रयायाद् अनुगच्छेद् वा संवत्सरं संवत्सराभिप्रायो वा यदि त्वरेद् ब्रह्मौदनं पक्त्वा पुनः समिधम् अभ्यादध्यात्

yadi prayāyād anugacched vā saṃvatsaraṃ saṃvatsarābhiprāyo vā yadi tvared brahmaudanaṃ paktvā punaḥ samidham abhyādadhyāt

4.3.4

अग्निहोत्रं चेद् अनभ्युद्धृतं शरशरास्याद् अमुं समूहेति ब्रूयात्

agnihotraṃ ced anabhyuddhṛtaṃ śaraśarāsyād amuṃ samūheti brūyāt

4.3.5

विष्यन्नम् अग्ने त्वं न इति जुहुयात्

viṣyannam agne tvaṃ na iti juhuyāt

4.3.6

मध्यमेन पर्णेन मही द्यौर् इति तद् अन्तःपरिधिदेशे निनयेत्

madhyamena parṇena mahī dyaur iti tad antaḥparidhideśe ninayet

4.3.7

दुह्यमाना चेद् अवभिन्द्याद् अन्यस्यां स्थाल्यां दोहयित्वाधिश्रयेत्

duhyamānā ced avabhindyād anyasyāṃ sthālyāṃ dohayitvādhiśrayet

4.3.8

अधिश्रियमाणं चेत् स्कन्देद् अधिश्रितम् उन्नीयमानम् उन्नीतं पुनर् एव सन्नम् अहुतं स्कन्देत् पुनर् आनीयान्यां दोहयित्वाधिश्रित्योन्नीय जुहुयात्

adhiśriyamāṇaṃ cet skanded adhiśritam unnīyamānam unnītaṃ punar eva sannam ahutaṃ skandet punar ānīyānyāṃ dohayitvādhiśrityonnīya juhuyāt

4.3.9

प्राचीनं चेद्ध्रियमाणं स्कन्देत् प्रजापतेर् विश्वभृतः स्कन्नाहुतम् असि स्वाहेति

prācīnaṃ ceddhriyamāṇaṃ skandet prajāpater viśvabhṛtaḥ skannāhutam asi svāheti

4.3.10

दोहनप्रभृत्या होम स्कन्देत् समुद्रं त्वा प्रहिणोमीत्य् अपो निनीयोद् उत्तमम् इत्य् अभिमन्त्र्योद् उत्तमं मुमुग्धि न उद् उत्तमम् वरुणेति वारुण्येनाज्याहुतीर् जुहुयात्

dohanaprabhṛtyā homa skandet samudraṃ tvā prahiṇomīty apo ninīyod uttamam ity abhimantryod uttamaṃ mumugdhi na ud uttamam varuṇeti vāruṇyenājyāhutīr juhuyāt

4.3.11

छावलीदेव सायं यस्य स्कन्नो होमः स्यात् प्रातर्

sāyaṃ yasya skanno homaḥ syāt prātar nāśnīyāt

4.3.12

प्रातर् यस्य स्कन्नो होमः स्यात् सायं नाश्नीयात्

prātar yasya skanno homaḥ syāt sāyaṃ nāśnīyāt

4.3.13

मन्त्रस्कन्नं चेद् अभिवर्षेन् मित्रो जनान् यातयतीति समिधम् आधायान्यां दुग्ध्वा पुनर् जुहुयात्

mantraskannaṃ ced abhivarṣen mitro janān yātayatīti samidham ādhāyānyāṃ dugdhvā punar juhuyāt

4.3.14

मित्रो जनान् यातयति ब्रुवाणो मित्रो दाधार पृथिवीम् उत द्याम्

mitro janān yātayati bruvāṇo mitro dādhāra pṛthivīm uta dyām

4.3.14.2

मित्रः कृष्टीर् अनिमिषाभिचष्टे मित्राय हव्यं घृतवज् जुहोत स्वाहेति मन्त्रसंस्कृतं

mitraḥ kṛṣṭīr animiṣābhicaṣṭe mitrāya havyaṃ ghṛtavaj juhota svāheti mantrasaṃskṛtaṃ