1.11.2

उत्तरतस् अग्नेः शामित्रस्य आयतनम् कृत्वा पाययित्वा पशुम् आप्लाव्य पुरस्तात् प्रत्यक् मुखम् अवस्थाप्य अग्निम् दूतम् इति द्वाभ्याम् हुत्वा स पलाशया आर्द्र शाखया पश्चात् उपस्पृशेत् अमुष्मै त्वा जुष्टम् उपाकरोमि इति

uttaratas agneḥ śāmitrasya āyatanam kṛtvā pāyayitvā paśum āplāvya purastāt pratyak mukham avasthāpya agnim dūtam iti dvābhyām hutvā sa palāśayā ārdra śākhayā paścāt upaspṛśet amuṣmai tvā juṣṭam upākaromi iti

1.11.3

व्रीहि यवमतीभिः अद्भिः पुरस्तात् प्रोक्षति अमुष्मै त्वा जुष्टम् प्रोक्षामि इति

vrīhi yavamatībhiḥ adbhiḥ purastāt prokṣati amuṣmai tvā juṣṭam prokṣāmi iti

1.11.4

तासाम् पाययित्वा दक्षिणम् अनु बाहुम् शेषम् निनयेत्

tāsām pāyayitvā dakṣiṇam anu bāhum śeṣam ninayet

1.11.5

आवृता एव पर्यग्निकृत्वा उदञ्चम् नयन्ति

āvṛtā eva paryagnikṛtvā udañcam nayanti

1.11.6

तस्य पुरस्तात् उल्मुकम् हरन्ति

tasya purastāt ulmukam haranti

1.11.7

शामित्रः एष भवति

śāmitraḥ eṣa bhavati

1.11.8

वपाश्रपणीभ्याम् कर्ता पशुम् अन्वारभते कर्तारम् यजमानः

vapāśrapaṇībhyām kartā paśum anvārabhate kartāram yajamānaḥ

1.11.9

पश्चात् शामित्रस्य प्राच् शिरसम् प्रत्यक् शिरसम् वा उदक् पादम् संज्ञप्य पुरा नाभेः तृणम् अन्तर्धाय वपाम् उत्खिद्य वपाम् अवदाय वपाश्रपणीभ्याम् परिगृह्य अद्भिः अभिषिच्य शामित्रे प्रताप्य अग्रेण एनम् अग्निम् हृत्वा दक्षिणतस् आसीनः श्रपयित्वा परीत्य जुहुयात्

paścāt śāmitrasya prāc śirasam pratyak śirasam vā udak pādam saṃjñapya purā nābheḥ tṛṇam antardhāya vapām utkhidya vapām avadāya vapāśrapaṇībhyām parigṛhya adbhiḥ abhiṣicya śāmitre pratāpya agreṇa enam agnim hṛtvā dakṣiṇatas āsīnaḥ śrapayitvā parītya juhuyāt

1.11.10

एतस्मिन् एव अग्नौ स्थालीपाकम् श्रपयन्ति

etasmin eva agnau sthālīpākam śrapayanti

1.11.11

एकादश पशोः अवदानानि सर्व अङ्गेभ्यः अवदाय शामित्रे श्रपयित्वा हृदयम् शूले प्रताप्य स्थालीपाकस्य अग्रतस् जुहुयात् अवदानैः वा सह

ekādaśa paśoḥ avadānāni sarva aṅgebhyaḥ avadāya śāmitre śrapayitvā hṛdayam śūle pratāpya sthālīpākasya agratas juhuyāt avadānaiḥ vā saha

1.11.12

एकैकस्य अवदानस्य द्विस् द्विस् अवद्यति

ekaikasya avadānasya dvis dvis avadyati

1.11.13

आवृता एव हृदय शूलेन चरन्ति

āvṛtā eva hṛdaya śūlena caranti

1.12.1

चैत्य यज्ञे प्राक् स्विष्टकृतः चैत्याय बलिम् हरेत् यदि उ वै विदेश स्थम् पलाश दूतेन

caitya yajñe prāk sviṣṭakṛtaḥ caityāya balim haret yadi u vai videśa stham palāśa dūtena

1.12.2

यत्र वेत्थ वनस्पते इति एतया ऋचा द्वौ पिण्डौ कृत्वा वीवधे अभ्याधाय दूताय प्रयच्छेत् इमम् तस्मै बलिम् हर इति च एनम् ब्रूयात्

yatra vettha vanaspate iti etayā ṛcā dvau piṇḍau kṛtvā vīvadhe abhyādhāya dūtāya prayacchet imam tasmai balim hara iti ca enam brūyāt

1.12.3

अयम् तुभ्यम् इति यः दूताय

ayam tubhyam iti yaḥ dūtāya

1.12.4

प्रतिभयम् चेद् अन्तरा शस्त्रम् अपि किंचिद्

pratibhayam ced antarā śastram api kiṃcid

1.12.5

नाव्या चेद् नदी अन्तरा प्लव रूपम् अपि किंचिद् अनेन तरितव्यम् इति

nāvyā ced nadī antarā plava rūpam api kiṃcid anena taritavyam iti

1.12.6

धन्वन्तरि यज्ञे ब्राह्मणम् अग्निम् च अन्तरा पुरोहिताय अग्रे बलिम् हरेत्

dhanvantari yajñe brāhmaṇam agnim ca antarā purohitāya agre balim haret

1.13.1

_ गर्भलम्भनम् पुंसवनम् अनवलोभनम् च

_ garbhalambhanam puṃsavanam anavalobhanam ca

1.13.2

उपोषितायाः

upoṣitāyāḥ

Āśvalāyanagṛhyasūtra