2.8.7

स उदके प्रशस्तम्

sa udake praśastam

2.8.8

आर्द्रे वार्त्तम्

ārdre vārttam

2.8.9

शुष्के गर्हितम्

śuṣke garhitam

2.8.10

श्वेतम् मधुर आस्वादम् सिकता उत्तरम् ब्राह्मणस्य लोहितम् क्षत्रियस्य पीतम् वैश्यस्य

śvetam madhura āsvādam sikatā uttaram brāhmaṇasya lohitam kṣatriyasya pītam vaiśyasya

2.8.11

तत् सहस्र सीतम् कृत्वा यथादिक् सम चतुरस्रम् मापयेत् आयत चतुरस्रम् वा

tat sahasra sītam kṛtvā yathādik sama caturasram māpayet āyata caturasram vā

2.8.12

तत् शमी शाखया उदुम्बर शाखया वा शंतातीयेन त्रिस् प्रदक्षिणम् परिव्रजन् प्रोक्षति अविच्छिन्नया च उदक धारया आपः हि ष्ठ मयोभुवः इति तृचेन

tat śamī śākhayā udumbara śākhayā vā śaṃtātīyena tris pradakṣiṇam parivrajan prokṣati avicchinnayā ca udaka dhārayā āpaḥ hi ṣṭha mayobhuvaḥ iti tṛcena

2.8.13

वंश अन्तरेषु शरणानि कारयेत्

vaṃśa antareṣu śaraṇāni kārayet

2.8.14

गर्तेषु अवकाम् शीपालम् इति अवधापयेत्

garteṣu avakām śīpālam iti avadhāpayet

2.8.15

न ह अस्य दाहुकः भवति इति विज्ञायते

na ha asya dāhukaḥ bhavati iti vijñāyate

2.8.16

मध्यम स्थूणायाः गर्ते अवधाय प्राच् अग्र उदक् अग्रान् कुशान् आस्तीर्य व्रीहि यवमतीः अपः आसेचयेत् अच्युताय भौमाय स्वाहा इति

madhyama sthūṇāyāḥ garte avadhāya prāc agra udak agrān kuśān āstīrya vrīhi yavamatīḥ apaḥ āsecayet acyutāya bhaumāya svāhā iti

2.8.17

अथ एनाम् उच्छ्रीयमाणाम् अनुमन्त्रयेत इह एव तिष्ठ निमिता मध्ये पोषस्य तिष्ठन्ती मा त्वा प्रापन् अघायवः आ त्वा कुमारः तरुणः आ वत्सः जायताम् सह आ त्वा परिश्रितः कुम्भः आ दध्नः कलशैः अयन् इति

atha enām ucchrīyamāṇām anumantrayeta iha eva tiṣṭha nimitā madhye poṣasya tiṣṭhantī mā tvā prāpan aghāyavaḥ ā tvā kumāraḥ taruṇaḥ ā vatsaḥ jāyatām saha ā tvā pariśritaḥ kumbhaḥ ā dadhnaḥ kalaśaiḥ ayan iti

2.9.1

वंशम् आधीयमानम् ऋतेन स्थूणाम् अधिरोह वंश द्राघीयः आयुः प्रतरम् दधानः इति

vaṃśam ādhīyamānam ṛtena sthūṇām adhiroha vaṃśa drāghīyaḥ āyuḥ prataram dadhānaḥ iti

2.9.2

सर्वासु चतसृषु शिलासु मणिकम् प्रतिष्ठापयेत् पृथिव्याः अधि संभव इति अरङ्गरः वावदीति त्रेधा बद्धः वरत्रया इराम् उ ह प्रशंसति अनिराम् अपबाधताम् इति वा

sarvāsu catasṛṣu śilāsu maṇikam pratiṣṭhāpayet pṛthivyāḥ adhi saṃbhava iti araṅgaraḥ vāvadīti tredhā baddhaḥ varatrayā irām u ha praśaṃsati anirām apabādhatām iti vā

2.9.3

अथ अस्मिन् अपः आसेचयेत् ऐतु राजा वरुणः रेवतीभिः अस्मिन् स्थाने तिष्ठतु मोदमानः इराम् वहन्तः घृतम् उक्षमाणाः मित्रेण साकम् सह संविशन्तु इति

atha asmin apaḥ āsecayet aitu rājā varuṇaḥ revatībhiḥ asmin sthāne tiṣṭhatu modamānaḥ irām vahantaḥ ghṛtam ukṣamāṇāḥ mitreṇa sākam saha saṃviśantu iti

2.9.4

अथ एनत् शमयति

atha enat śamayati

2.9.5

व्रीहि यवमतीभिः अद्भिः हिरण्यम् अवधाय शंतातीयेन त्रिस् प्रदक्षिणम् परिव्रजन् प्रोक्षति अविच्छिन्नया च उदक धारया आपः हि ष्ठ मयोभुवः इति तृचेन

vrīhi yavamatībhiḥ adbhiḥ hiraṇyam avadhāya śaṃtātīyena tris pradakṣiṇam parivrajan prokṣati avicchinnayā ca udaka dhārayā āpaḥ hi ṣṭha mayobhuvaḥ iti tṛcena

2.9.6

मध्ये अगारस्य स्थालीपाकम् श्रपयित्वा वास्तोष्पते प्रतिजानीहि अस्मान् इति चतसृभिः प्रत्यृचम् हुत्वा अन्नम् संस्कृत्य ब्राह्मणान् भोजयित्वा शिवम् वास्तु शिवम् वास्तु इति वाचयीत

madhye agārasya sthālīpākam śrapayitvā vāstoṣpate pratijānīhi asmān iti catasṛbhiḥ pratyṛcam hutvā annam saṃskṛtya brāhmaṇān bhojayitvā śivam vāstu śivam vāstu iti vācayīta

2.10.1

उक्तम् गृह प्रपदनम्

uktam gṛha prapadanam

2.10.2

बीजवतः गृहान् प्रपद्येत

bījavataḥ gṛhān prapadyeta

2.10.3

क्षेत्रम् प्रकर्षयेत् उत्तरैः प्रोष्ठपदैः फाल्गुनीभिः रोहिण्या वा

kṣetram prakarṣayet uttaraiḥ proṣṭhapadaiḥ phālgunībhiḥ rohiṇyā vā

Āśvalāyanagṛhyasūtra