2.10.15

इति हि स्वप्नश् च निर्वाणं च अद्वयम् एतद् अद्वैधीकारम्

iti hi svapnaś ca nirvāṇaṃ ca advayam etad advaidhīkāram

2.11

अथ खल्वायुष्मान् शारिपुत्रः आयुष्मांश् च पूर्णो मैत्रायणीपुत्रः आयुष्मांश् च महाकोष्ठिलः आयुष्मांश् च महाकात्यायनः आयुष्मांश् च महाकाश्यपः अन्ये च महाश्रावका अनेकैर्बोधिसत्त्वसहस्रैः सार्धमायुष्मन्तं सुभूतिं स्थविरमामन्त्रयन्ते स्म के ऽस्या आयुष्मन् सुभूते प्रज्ञापारमिताया एवं निर्दिश्यमानायाः प्रत्येषका भविष्यन्ति अथ खल्वायुष्मानानन्दस्तान् स्थविरानेतदवोचत् ते खल्वायुष्मन्तो वेदितव्या अविनिवर्तनीया बोधिसत्त्वा महासत्त्वाः दृष्टिसम्पन्ना वा पुद्गलाः अर्हन्तो वा क्षीणास्रवाः ये ऽस्याः प्रज्ञापारमिताया एवं निर्दिश्यमानायाः प्रत्येषका भविष्यन्ति

atha khalvāyuṣmān śāriputraḥ āyuṣmāṃś ca pūrṇo maitrāyaṇīputraḥ āyuṣmāṃś ca mahākoṣṭhilaḥ āyuṣmāṃś ca mahākātyāyanaḥ āyuṣmāṃś ca mahākāśyapaḥ anye ca mahāśrāvakā anekairbodhisattvasahasraiḥ sārdhamāyuṣmantaṃ subhūtiṃ sthaviramāmantrayante sma ke 'syā āyuṣman subhūte prajñāpāramitāyā evaṃ nirdiśyamānāyāḥ pratyeṣakā bhaviṣyanti atha khalvāyuṣmānānandastān sthavirānetadavocat te khalvāyuṣmanto veditavyā avinivartanīyā bodhisattvā mahāsattvāḥ dṛṣṭisampannā vā pudgalāḥ arhanto vā kṣīṇāsravāḥ ye 'syāḥ prajñāpāramitāyā evaṃ nirdiśyamānāyāḥ pratyeṣakā bhaviṣyanti

2.12

अथ खल्वायुष्मान् सुभूतिः स्थविरस्तान् स्थविरानेतदवोचत् नास्या आयुष्मन्तः प्रज्ञापारमिताया एवं निर्दिश्यमानायाः केचित्प्रत्येषका भविष्यन्ति

atha khalvāyuṣmān subhūtiḥ sthavirastān sthavirānetadavocat nāsyā āyuṣmantaḥ prajñāpāramitāyā evaṃ nirdiśyamānāyāḥ kecitpratyeṣakā bhaviṣyanti

2.12.2

तत्कस्य हेतोः तथा हि अत्र न कश्चिद्धर्मः सूच्यते न कश्चिद्धर्मः परिदीप्यते न कश्चिद्धर्मः प्रज्ञप्यते

tatkasya hetoḥ tathā hi atra na kaściddharmaḥ sūcyate na kaściddharmaḥ paridīpyate na kaściddharmaḥ prajñapyate

2.12.3

तद्यथैवात्र न कश्चिद्धर्मः सूच्यते न कश्चिद्धर्मः परिदीप्यते न कश्चिद्धर्मः प्रज्ञप्यते तथैवास्याः प्रज्ञापारमिताया एवं निर्दिश्यमानाया न कश्चित्प्रत्येषको भविष्यति

tadyathaivātra na kaściddharmaḥ sūcyate na kaściddharmaḥ paridīpyate na kaściddharmaḥ prajñapyate tathaivāsyāḥ prajñāpāramitāyā evaṃ nirdiśyamānāyā na kaścitpratyeṣako bhaviṣyati

2.13

अथ खलु शक्रस्य देवानामिन्द्रस्यैतदभूत् अस्य धर्मपर्यायस्य आर्येण सुभूतिना भाष्यमाणस्य पूजार्थं यन्न्वहं पुष्पाण्यभिनिर्माय आर्यं सुभूतिमभ्यवकिरेयमिति

atha khalu śakrasya devānāmindrasyaitadabhūt asya dharmaparyāyasya āryeṇa subhūtinā bhāṣyamāṇasya pūjārthaṃ yannvahaṃ puṣpāṇyabhinirmāya āryaṃ subhūtimabhyavakireyamiti

2.13.2

अथ खलु शक्रो देवानामिन्द्रस्तस्यां वेलायां पुष्पाण्यभिनिर्माय आयुष्मन्तं सुभूतिमभ्यवाकिरत्

atha khalu śakro devānāmindrastasyāṃ velāyāṃ puṣpāṇyabhinirmāya āyuṣmantaṃ subhūtimabhyavākirat

2.13.3

अथ खल्वायुष्मतः सुभूतेः स्थविरस्य शक्रं देवानामिन्द्रमनुव्याहरणायैतदभूत् न खलु पुनरिमानि पुष्पाणि मया त्रायस्त्रिंशेषु देवेषु प्रचरन्ति दृष्टपूर्वाणि यानीमानि शक्रेण देवानामिन्द्रेण अभ्यवकीर्णानि

atha khalvāyuṣmataḥ subhūteḥ sthavirasya śakraṃ devānāmindramanuvyāharaṇāyaitadabhūt na khalu punarimāni puṣpāṇi mayā trāyastriṃśeṣu deveṣu pracaranti dṛṣṭapūrvāṇi yānīmāni śakreṇa devānāmindreṇa abhyavakīrṇāni

2.13.4

निर्मितान्येतानि पुष्पाणि

nirmitānyetāni puṣpāṇi

2.13.5

नैतानि पुष्पाणि वृक्षगुल्मलतानिर्जातानि यानि शक्रेण देवानामिन्द्रेणाभ्यवकीर्णानि मनोमयान्येतानि पुष्पाणीति

naitāni puṣpāṇi vṛkṣagulmalatānirjātāni yāni śakreṇa devānāmindreṇābhyavakīrṇāni manomayānyetāni puṣpāṇīti

2.13.6

अथ खलु शक्रो देवानामिन्द्र आयुष्मतः सुभूतेश्चेतसैव चेतःपरिवितर्कमाज्ञाय आयुष्मन्तं सुभूतिमेतदवोचत् अनिर्जातान्येतान्यार्य सुभूते पुष्पाणि

atha khalu śakro devānāmindra āyuṣmataḥ subhūteścetasaiva cetaḥparivitarkamājñāya āyuṣmantaṃ subhūtimetadavocat anirjātānyetānyārya subhūte puṣpāṇi

2.13.7

तत्कस्य हेतोः न हि मनोनिर्जातानि कानिचित्पुष्पाणि नापि वृक्षगुल्मलतानिर्जातानि

tatkasya hetoḥ na hi manonirjātāni kānicitpuṣpāṇi nāpi vṛkṣagulmalatānirjātāni

2.13.8

अथ खल्वायुष्मान् सुभूतिः शक्रं देवानामिन्द्रमेतदवोचत् यत्त्वं कौशिक एवं वदसि अनिर्जातान्येतानि पुष्पाणि नैतानि मनोनिर्जातानि नापि वृक्षगुल्मलतानिर्जातानीति

atha khalvāyuṣmān subhūtiḥ śakraṃ devānāmindrametadavocat yattvaṃ kauśika evaṃ vadasi anirjātānyetāni puṣpāṇi naitāni manonirjātāni nāpi vṛkṣagulmalatānirjātānīti

2.13.9

यत्कौशिक अनिर्जातं न तत्पुष्पम्

yatkauśika anirjātaṃ na tatpuṣpam

2.13.10

अथ खलु शक्रस्य देवानामिन्द्रस्यैतदभूत् गम्भीरप्रज्ञो बतायमार्यः सुभूतिः

atha khalu śakrasya devānāmindrasyaitadabhūt gambhīraprajño batāyamāryaḥ subhūtiḥ

2.13.11

तां च नाम पदप्रज्ञप्तिं निर्दिशति तां च न विरोधयति तां चोत्तानीकरोति तामेव चोपदिशति

tāṃ ca nāma padaprajñaptiṃ nirdiśati tāṃ ca na virodhayati tāṃ cottānīkaroti tāmeva copadiśati

2.13.12

अथ खलु शक्रो देवानामिन्द्र आयुष्मतं सुभूतिमेतदवोचत् एवमेतदार्य सुभूते एवम् एतत्

atha khalu śakro devānāmindra āyuṣmataṃ subhūtimetadavocat evametadārya subhūte evam etat

2.13.13

एवं चात्र बोधिसत्त्वेन महासत्त्वेन शिक्षितव्यं यथा आर्यसुभूतिरुपदिशति

evaṃ cātra bodhisattvena mahāsattvena śikṣitavyaṃ yathā āryasubhūtirupadiśati

2.13.14

एवमुक्ते आयुष्मान् सुभूतिः शक्रं देवानामिन्द्रमेतदवोचत् एवमेतत्कौशिक एवम् एतत्

evamukte āyuṣmān subhūtiḥ śakraṃ devānāmindrametadavocat evametatkauśika evam etat

2.13.15

एवमत्र बोधिसत्त्वेन महासत्त्वेन शिक्षितव्यम्

evamatra bodhisattvena mahāsattvena śikṣitavyam

Aṣṭasāhasrikā