16.12.11

अध्यवसाय समिधा अग्निम् दुवस्यत इति घृत अनुषिक्ताम् अवसिते समिधम् आदधाति उत्तरया त्रिष्टुभा राजन्यस्य जगत्या वैश्यस्य

adhyavasāya samidhā agnim duvasyata iti ghṛta anuṣiktām avasite samidham ādadhāti uttarayā triṣṭubhā rājanyasya jagatyā vaiśyasya

16.12.12

इन्धन व्रतन अध्यवसान संनिपाते घृत अनुषिक्ताम् पूर्वाम् आदधाति

indhana vratana adhyavasāna saṃnipāte ghṛta anuṣiktām pūrvām ādadhāti

16.12.13

यदि उखाम् भस्म अभिनिषीदेत् उख्यम् आदाय उदक अन्तम् गत्वा इमम् सु योनिम् सुवृतम् हिरण्मयम् सहस्र भृष्टिम् महिष अवरोह उत्सम् जुषस्व मधुमन्तम् ऊर्व समुद्रियम् सदनम् आविशस्व इमम् स्तनम् मधुमन्तम् धय अपाम् प्रप्यातम् अग्ने सरिरस्य मध्ये उत्सम् जुषस्व मधुमन्तम् ऊर्व समुद्रियम् सदनम् आविशस्व इति एताभ्याम् उखायाः अग्निम् उद्धृत्य अ निरूहन् शिक्यात् उखाम् आपः देवीः प्रति गृह्णीत भस्म एतत् इति तिसृभिः अप्सु भस्म प्रवेशयति

yadi ukhām bhasma abhiniṣīdet ukhyam ādāya udaka antam gatvā imam su yonim suvṛtam hiraṇmayam sahasra bhṛṣṭim mahiṣa avaroha utsam juṣasva madhumantam ūrva samudriyam sadanam āviśasva imam stanam madhumantam dhaya apām prapyātam agne sarirasya madhye utsam juṣasva madhumantam ūrva samudriyam sadanam āviśasva iti etābhyām ukhāyāḥ agnim uddhṛtya a nirūhan śikyāt ukhām āpaḥ devīḥ prati gṛhṇīta bhasma etat iti tisṛbhiḥ apsu bhasma praveśayati

16.12.14

भस्मनः अपादाय प्रपीड्य प्रसद्य भस्मना इति द्वाभ्याम् उखायाम् प्रत्यवधाय पुनर् ऊर्जा सह रय्या इति पुनर् उदैति

bhasmanaḥ apādāya prapīḍya prasadya bhasmanā iti dvābhyām ukhāyām pratyavadhāya punar ūrjā saha rayyā iti punar udaiti

16.12.15

पुनर् त्वा आदित्याः रुद्राः वसवः समिन्धताम् इति पुनर् उख्यम् उपसमिन्द्धे

punar tvā ādityāḥ rudrāḥ vasavaḥ samindhatām iti punar ukhyam upasaminddhe

16.13.1

बोध स बोधि इति बोधवतीभ्याम् उपतिष्ठते

bodha sa bodhi iti bodhavatībhyām upatiṣṭhate

16.13.2

नित्यम् अप्सु भस्म प्रवेशनम् दीक्षितस्य कृतासु इष्टकासु

nityam apsu bhasma praveśanam dīkṣitasya kṛtāsu iṣṭakāsu

16.13.3

अ कृतासु संसर्ग अर्थम् भवति

a kṛtāsu saṃsarga artham bhavati

16.13.4

पुरीषे पशु कामः कुर्वीत

purīṣe paśu kāmaḥ kurvīta

16.13.5

अप्सु यायावरः प्रवपेत्

apsu yāyāvaraḥ pravapet

16.13.6

दीक्षितस्य इष्टकाः करोति मास प्रभृतिषु दीक्षा कल्पेषु पुरस्तात् अ दीक्षितस्य इतरेषु उपरिष्टात् प्राजापत्यात् पशोः

dīkṣitasya iṣṭakāḥ karoti māsa prabhṛtiṣu dīkṣā kalpeṣu purastāt a dīkṣitasya itareṣu upariṣṭāt prājāpatyāt paśoḥ

16.13.7

मृद् मयीः इष्टकाः करोति पाद मात्र्यः अरत्नि मात्र्यः ऊरु अस्थि मात्र्यः अणूक मात्र्यः ऋजु लेखाः दक्षिण आवृतः सव्य आवृतः त्रि आलिखिताः च

mṛd mayīḥ iṣṭakāḥ karoti pāda mātryaḥ aratni mātryaḥ ūru asthi mātryaḥ aṇūka mātryaḥ ṛju lekhāḥ dakṣiṇa āvṛtaḥ savya āvṛtaḥ tri ālikhitāḥ ca

16.13.8

निर्मन्थ्येन लोहिनीः पचन्ति

nirmanthyena lohinīḥ pacanti

16.13.9

अ भिन्नाः भवन्ति

a bhinnāḥ bhavanti

16.13.10

खण्डाम् कृष्णाम् लक्ष्मणाम् च न उपदध्यात्

khaṇḍām kṛṣṇām lakṣmaṇām ca na upadadhyāt

16.13.11

पुष्करपर्णम् रुक्मः हिरण्मयः पुरुषः स्रुचौ सप्त स्वयम् आतृण्णाः शर्कराः हिरण्येष्टकाः पञ्च घृतेष्टकाः दूर्वा स्तम्बः कूर्मः उलूखलम् मुसलम् शूर्पम् अश्मानः पशु शिरांसि सर्प शिरः च अ मृद् मयीः इष्टकाः

puṣkaraparṇam rukmaḥ hiraṇmayaḥ puruṣaḥ srucau sapta svayam ātṛṇṇāḥ śarkarāḥ hiraṇyeṣṭakāḥ pañca ghṛteṣṭakāḥ dūrvā stambaḥ kūrmaḥ ulūkhalam musalam śūrpam aśmānaḥ paśu śirāṃsi sarpa śiraḥ ca a mṛd mayīḥ iṣṭakāḥ

16.13.12

जानु दघ्नम् साहस्रम् चिन्वीत प्रथमम् चिन्वानः नाभि दघ्नम् द्विषाहस्रम् द्वितीयम् आस्य दघ्नम् त्रिषाहस्रम् तृतीयम् उत्तरम् उत्तरम् ज्यायांसम्

jānu daghnam sāhasram cinvīta prathamam cinvānaḥ nābhi daghnam dviṣāhasram dvitīyam āsya daghnam triṣāhasram tṛtīyam uttaram uttaram jyāyāṃsam

16.13.13

महान्तम् बृहन्तम् अपरिमितम् स्वर्ग कामः चिन्वीत इति वाजसनेयकम्

mahāntam bṛhantam aparimitam svarga kāmaḥ cinvīta iti vājasaneyakam

16.14.1

अपवृत्ते दीक्षा परिमाणे अपेत वीत इति गार्हपत्य चितेः आयतनम् व्यायाम मात्रम् चतुरस्रम् परिमण्डलम् वा उद्धत्य हरिण्या पलाश शाखया शमी शाखया वा संमृज्य प्राचीम् उदीचीम् वा शाखाम् उदसित्वा शम् नः देवीः अभिष्टये इति अद्भिः अवोक्ष्य अग्नेः भस्म असि इति सिकताः निवपति संज्ञानम् इति ऊषान्

apavṛtte dīkṣā parimāṇe apeta vīta iti gārhapatya citeḥ āyatanam vyāyāma mātram caturasram parimaṇḍalam vā uddhatya hariṇyā palāśa śākhayā śamī śākhayā vā saṃmṛjya prācīm udīcīm vā śākhām udasitvā śam naḥ devīḥ abhiṣṭaye iti adbhiḥ avokṣya agneḥ bhasma asi iti sikatāḥ nivapati saṃjñānam iti ūṣān

16.14.2

तान् निवपन् यत् अदः चन्द्रमसि कृष्णम् तत् इह अस्तु इति मनसा ध्यायति

tān nivapan yat adaḥ candramasi kṛṣṇam tat iha astu iti manasā dhyāyati

Āpastambaśrautasūtra