16.11.8

उत्तरेद्युस् उपतिष्ठते

uttaredyus upatiṣṭhate

16.11.9

एवम् सदा आ क्रयात्

evam sadā ā krayāt

16.11.10

यत् अहर् सोमम् क्रीणीयात् तत् अहर् उभयम् समस्येत्

yat ahar somam krīṇīyāt tat ahar ubhayam samasyet

16.11.11

प्र च क्रामेत् उप च तिष्ठेत

pra ca krāmet upa ca tiṣṭheta

16.11.12

मुष्टि करण प्रभृति कर्म प्रतिपद्यते

muṣṭi karaṇa prabhṛti karma pratipadyate

16.11.13

यदि उख्ये भ्रियमाणे अयम् देवः प्रजाः अभिमन्येत् आग्नेयीभिः भिषग्वतीभिः तिसृभिः तिस्रः समिधः आदध्यात्

yadi ukhye bhriyamāṇe ayam devaḥ prajāḥ abhimanyet āgneyībhiḥ bhiṣagvatībhiḥ tisṛbhiḥ tisraḥ samidhaḥ ādadhyāt

16.11.14

भिषज् नः अग्ने आवह स्व रूपम् कृष्ण वर्तने असि होता नः ईड्यः त्वम् नः अग्ने भिषज् भव देवेषु हव्य वाहनः देवेभ्यः हव्यवाट् असि भिषजः त्वा हवामहे भिषजः समिधीमहि भिषज् देवेषु नः भव इति

bhiṣaj naḥ agne āvaha sva rūpam kṛṣṇa vartane asi hotā naḥ īḍyaḥ tvam naḥ agne bhiṣaj bhava deveṣu havya vāhanaḥ devebhyaḥ havyavāṭ asi bhiṣajaḥ tvā havāmahe bhiṣajaḥ samidhīmahi bhiṣaj deveṣu naḥ bhava iti

16.11.15

यदि कामयेत वर्षेत् इति याः सौरीः रश्मिवतीः ताभिः तिसृभिः तिस्रः समिधः आदध्यात्

yadi kāmayeta varṣet iti yāḥ saurīḥ raśmivatīḥ tābhiḥ tisṛbhiḥ tisraḥ samidhaḥ ādadhyāt

16.11.16

सूर्यः अपः वि गाहते रश्मिभिः वाज सातमः बोध स्तोत्रे वयः वृधः परि यः रश्मिना दिवः अन्तान् ममे पृथिव्याः उभे आ पप्रौ रोदसी महि त्वा वहिष्ठेभिः विहरन् यासि तन्तुम् अवव्ययन् असितम् देव वस्वः दविध्वतः रश्मयः सूर्यस्य चर्म इव अवाधुः तमः अप्सु अन्तर् इति

sūryaḥ apaḥ vi gāhate raśmibhiḥ vāja sātamaḥ bodha stotre vayaḥ vṛdhaḥ pari yaḥ raśminā divaḥ antān mame pṛthivyāḥ ubhe ā paprau rodasī mahi tvā vahiṣṭhebhiḥ viharan yāsi tantum avavyayan asitam deva vasvaḥ davidhvataḥ raśmayaḥ sūryasya carma iva avādhuḥ tamaḥ apsu antar iti

16.11.17

यदि कामयेत न वर्षेत् इति याः सौरीः भ्राजस्वतीः ताभिः तिसृभिः तिस्रः समिधः आदध्यात्

yadi kāmayeta na varṣet iti yāḥ saurīḥ bhrājasvatīḥ tābhiḥ tisṛbhiḥ tisraḥ samidhaḥ ādadhyāt

16.12.1

अदृश्रम् अस्य केतवः वि रश्मयः जनाṁ अनु भ्राजन्तः अग्नयः यथा तरणिः विश्व दर्शतः इति एषा

adṛśram asya ketavaḥ vi raśmayaḥ janāṁ anu bhrājantaḥ agnayaḥ yathā taraṇiḥ viśva darśataḥ iti eṣā

16.12.2

दिवः रुक्मः उरु चक्षाः उदेति दूरेअर्थः तरणिः भ्राजमानः

divaḥ rukmaḥ uru cakṣāḥ udeti dūrearthaḥ taraṇiḥ bhrājamānaḥ

16.12.3

नूनम् जनाः सूर्येण प्रसूताः आयन् अर्थानि कृणवन् अपांसि इति

nūnam janāḥ sūryeṇa prasūtāḥ āyan arthāni kṛṇavan apāṃsi iti

16.12.4

यदि उख्ये भ्रियमाणे यजमानस्य नश्येत् अग्ने अभ्यावर्तिन् अग्ने अङ्गिरः पुनर् ऊर्जा सह रय्या इति एताभिः चतसृभिः उपतिष्ठेत

yadi ukhye bhriyamāṇe yajamānasya naśyet agne abhyāvartin agne aṅgiraḥ punar ūrjā saha rayyā iti etābhiḥ catasṛbhiḥ upatiṣṭheta

16.12.5

विन्दति एव इति विज्ञायते

vindati eva iti vijñāyate

16.12.6

यत् अहर् प्रयायात् उद् उ त्वा विश्वे देवाः इति उख्यम् उद्यम्य सीद त्वम् मातुः अस्याः उपस्थे इति चतसृभिः द्वि ईषे शकटे प्रौगे उख्यम् आसादयति

yat ahar prayāyāt ud u tvā viśve devāḥ iti ukhyam udyamya sīda tvam mātuḥ asyāḥ upasthe iti catasṛbhiḥ dvi īṣe śakaṭe prauge ukhyam āsādayati

16.12.7

तिसृभिः आसादयति

tisṛbhiḥ āsādayati

16.12.8

हंसवत्या उपतिष्ठते इति एके

haṃsavatyā upatiṣṭhate iti eke

16.12.9

समोप्य इतरौ अग्नी अन्वारोप्य प्र इद् अग्ने ज्योतिष्मान् याहि इति प्रयाति

samopya itarau agnī anvāropya pra id agne jyotiṣmān yāhi iti prayāti

16.12.10

अक्रन्दत् अग्निः इति अक्ष शब्दम् अनुमन्त्रयते

akrandat agniḥ iti akṣa śabdam anumantrayate

Āpastambaśrautasūtra