16.8.11

यत् प्राक् दीक्षणीयायाः तत् कृत्वा त्रि हविषम् दीक्षणीयाम् निर्वपति वैश्वानरम् द्वादश कपालम् तृतीयम् पुरस्तात् अ संवत्सर भृतः

yat prāk dīkṣaṇīyāyāḥ tat kṛtvā tri haviṣam dīkṣaṇīyām nirvapati vaiśvānaram dvādaśa kapālam tṛtīyam purastāt a saṃvatsara bhṛtaḥ

16.8.12

यत् प्राक् दीक्षा आहुतीभ्यः तत् कृत्वा आकूत्यै प्रयुजे अग्नये स्वाहा इति पञ्च आध्वरिकीः हुत्वा आकूतिम् अग्निम् इति षड् आग्निकीः विश्वे देवस्य नेतुः इति पूर्णाहुतिम् सप्तमीम्

yat prāk dīkṣā āhutībhyaḥ tat kṛtvā ākūtyai prayuje agnaye svāhā iti pañca ādhvarikīḥ hutvā ākūtim agnim iti ṣaḍ āgnikīḥ viśve devasya netuḥ iti pūrṇāhutim saptamīm

16.8.13

यम् कामयेत प्रमायुकः स्यात् इति तस्य सकृत् अनुद्रुत्य जुहुयात्

yam kāmayeta pramāyukaḥ syāt iti tasya sakṛt anudrutya juhuyāt

16.8.14

प्राणान् अस्य सम्भिनत्ति

prāṇān asya sambhinatti

16.8.15

बधिरः ह भवति इति विज्ञायते

badhiraḥ ha bhavati iti vijñāyate

16.9.1

संवत्सरम् दीक्षितः उख्यम् बिभर्ति त्रि अहम् षष् अहम् द्वादश अहम् वा

saṃvatsaram dīkṣitaḥ ukhyam bibharti tri aham ṣaṣ aham dvādaśa aham vā

16.9.2

यः अर्वाक् संवत्सरात् अरुः चित् एव सः इति एके

yaḥ arvāk saṃvatsarāt aruḥ cit eva saḥ iti eke

16.9.3

अग्नेः वै दीक्षया इति उक्तम्

agneḥ vai dīkṣayā iti uktam

16.9.4

यत् प्राक् मुष्टिकर्मणः तत् कृत्वा शण कुलायेन मुञ्ज कुलायेन वा उखाम् प्रच्छाद्य मा सु भित्थाः इति द्वाभ्याम् आहवनीये प्रवृणक्ति

yat prāk muṣṭikarmaṇaḥ tat kṛtvā śaṇa kulāyena muñja kulāyena vā ukhām pracchādya mā su bhitthāḥ iti dvābhyām āhavanīye pravṛṇakti

16.9.5

मित्र एताम् उखाम् तप इति प्रदक्षिणम् अङ्गारैः परीन्द्धे

mitra etām ukhām tapa iti pradakṣiṇam aṅgāraiḥ parīnddhe

16.9.6

द्रु अन्नः सर्पिः आसुतिः इति तस्याम् क्रुमुकम् उल्लिखितम् घृतेन अक्त्वा अवदधाति मुञ्जान् च

dru annaḥ sarpiḥ āsutiḥ iti tasyām krumukam ullikhitam ghṛtena aktvā avadadhāti muñjān ca

16.9.7

यः गत श्रीः स्यात् इति उक्तम्

yaḥ gata śrīḥ syāt iti uktam

16.9.8

प्रदाव्यात् आहरेत् यम् कामयेत प्रस्यन्दिन्याम् अस्य राष्ट्रम् जायुकम् स्यात् इति वृक्ष अग्रात् ज्वलतः ब्रह्मवर्चस कामस्य भर्जनात् अन्न कामस्य

pradāvyāt āharet yam kāmayeta prasyandinyām asya rāṣṭram jāyukam syāt iti vṛkṣa agrāt jvalataḥ brahmavarcasa kāmasya bharjanāt anna kāmasya

16.9.9

न काम्यम् अग्निम् कुर्वाणः आहवनीये प्रवृञ्ज्यात्

na kāmyam agnim kurvāṇaḥ āhavanīye pravṛñjyāt

16.9.10

जाते उख्ये अनुगमयति आहवनीयम्

jāte ukhye anugamayati āhavanīyam

16.9.11

परस्याः अधि संवतः इति वैकङ्कतीम् समिधम् आदधाति परमस्याः परावतः इति शमी मयीम्

parasyāḥ adhi saṃvataḥ iti vaikaṅkatīm samidham ādadhāti paramasyāḥ parāvataḥ iti śamī mayīm

16.9.12

एतत् वा विपरीतम्

etat vā viparītam

16.9.13

सीद त्वम् मातुः अस्याः उपस्थे इति तिसृभिः जातम् उख्यम् उपतिष्ठते

sīda tvam mātuḥ asyāḥ upasthe iti tisṛbhiḥ jātam ukhyam upatiṣṭhate

16.10.1

यत् अग्ने यानि कानि च इति पञ्चभिः औदुम्बरम् अ परशु वृक्णम् उख्ये इध्मम् अभ्यादधाति तैल्वकम् अभिचरतः

yat agne yāni kāni ca iti pañcabhiḥ audumbaram a paraśu vṛkṇam ukhye idhmam abhyādadhāti tailvakam abhicarataḥ

16.10.2

दंष्ट्राभ्याम् मलिम्लून् इति आश्वत्थीम् समिधम् आदधाति ये जनेषु मलिम्लवः इति वैकङ्कतीम् यः अस्मभ्यम् अरातीयात् इति शमी मयीम्

daṃṣṭrābhyām malimlūn iti āśvatthīm samidham ādadhāti ye janeṣu malimlavaḥ iti vaikaṅkatīm yaḥ asmabhyam arātīyāt iti śamī mayīm

Āpastambaśrautasūtra