7.15.10

प्र अस्मै अग्निम् भरत स्तृणीत बर्हिः इति होतुः अभिज्ञाय आहवनीयात् उल्मुकम् आदाय आग्नीध्रः पूर्वः प्रतिपद्यते

pra asmai agnim bharata stṛṇīta barhiḥ iti hotuḥ abhijñāya āhavanīyāt ulmukam ādāya āgnīdhraḥ pūrvaḥ pratipadyate

7.15.11

शमिता पशुम् नयति

śamitā paśum nayati

7.15.12

उरो अन्तरिक्ष इति अन्तरा चात्वाल उत्करौ उदञ्चम् पशुम् नयन्ति

uro antarikṣa iti antarā cātvāla utkarau udañcam paśum nayanti

7.15.13

नाना प्राणः यजमानस्य पशुना इति अध्वर्युः जपति

nānā prāṇaḥ yajamānasya paśunā iti adhvaryuḥ japati

7.16.1

ऊवध्य गोहम् पार्थिवम् खनतात् इति अभिज्ञाय ऊवध्य गोहम् खनति

ūvadhya goham pārthivam khanatāt iti abhijñāya ūvadhya goham khanati

7.16.2

अभिपर्यग्निकृते देशे उल्मुकम् निदधाति

abhiparyagnikṛte deśe ulmukam nidadhāti

7.16.3

स शामित्रः

sa śāmitraḥ

7.16.4

तम् दक्षिणेन प्रत्यञ्चम् पशुम् अवस्थाप्य पृथिव्याः संपृचः पाहि इति तस्य अधस्तात् बर्हिः उपास्यति उपाकरणयोः अन्यतरत्

tam dakṣiṇena pratyañcam paśum avasthāpya pṛthivyāḥ saṃpṛcaḥ pāhi iti tasya adhastāt barhiḥ upāsyati upākaraṇayoḥ anyatarat

7.16.5

तस्मिन् संज्ञपयन्ति प्रत्यक् शिरसम् उदीचीन पादम्

tasmin saṃjñapayanti pratyak śirasam udīcīna pādam

7.16.6

अ मायुम् कृण्वन्तम् संज्ञपयत इति उक्त्वा पराङ् आवर्तते अध्वर्युः

a māyum kṛṇvantam saṃjñapayata iti uktvā parāṅ āvartate adhvaryuḥ

7.16.7

स्वर् विद् असि स्वर् वित्त्वा स्वर् इहि स्वर् मह्यम् स्वर् पशुभ्यः लोक विद् असि लोकम् वित्त्वा लोकम् इहि लोकम् मह्यम् लोकम् पशुभ्यः गातु विद् असि गातुम् वित्त्वा गातुम् इहि गातुम् मह्यम् गातुम् पशुभ्यः नाथ विद् असि नाथम् वित्त्वा नाथम् इहि नाथम् मह्यम् नाथम् पशुभ्यः न वै उ एतत् म्रियसे न रिष्यसि देवाṁ इद् एषि पथिभिः सु गेभिः यत्र यन्ति सु कृतः न अपि दुष्कृतः तत्र त्वा देवः सविता दधातु आशानाम् त्वा आशा पालेभ्यः इति एषा

svar vid asi svar vittvā svar ihi svar mahyam svar paśubhyaḥ loka vid asi lokam vittvā lokam ihi lokam mahyam lokam paśubhyaḥ gātu vid asi gātum vittvā gātum ihi gātum mahyam gātum paśubhyaḥ nātha vid asi nātham vittvā nātham ihi nātham mahyam nātham paśubhyaḥ na vai u etat mriyase na riṣyasi devāṁ id eṣi pathibhiḥ su gebhiḥ yatra yanti su kṛtaḥ na api duṣkṛtaḥ tatra tvā devaḥ savitā dadhātu āśānām tvā āśā pālebhyaḥ iti eṣā

7.16.7.8

विश्वा आशा मधुना संसृजाम्य् अनमीवा आप ओषधयो भवन्तु

viśvā āśā madhunā saṃsṛjāmy anamīvā āpa oṣadhayo bhavantu

7.16.7.9

अयं यजमानो मृधो व्यस्यताम्

ayaṃ yajamāno mṛdho vyasyatām

7.16.7.9

अ गृभीताः पशवः सन्तु सर्वे इति उक्त्वा पराङ् आवर्तते यजमानः

a gṛbhītāḥ paśavaḥ santu sarve iti uktvā parāṅ āvartate yajamānaḥ

7.16.11

नाना प्राणः यजमानस्य पशुना इति अध्वर्युः जपति

nānā prāṇaḥ yajamānasya paśunā iti adhvaryuḥ japati

7.17.1

यासाम् ऊधर् चतुर् बिलम् मधोः पूर्णम् घृतस्य च ताः नः सन्तु पयस्वतीः अस्मिन् गोष्ठे वयः वृधः इह पशवः विश्व रूपाः रमन्ताम् अस्मिन् यज्ञे विश्व विदः घृताचीः अग्निम् कुलायम् अभिसंवसानाः अस्माṁ अवन्तु पयसा घृतेन इति पृषदाज्यम् अवेक्षमाणौ वाग्यतौ आसाते अध्वर्युः यजमानः च

yāsām ūdhar catur bilam madhoḥ pūrṇam ghṛtasya ca tāḥ naḥ santu payasvatīḥ asmin goṣṭhe vayaḥ vṛdhaḥ iha paśavaḥ viśva rūpāḥ ramantām asmin yajñe viśva vidaḥ ghṛtācīḥ agnim kulāyam abhisaṃvasānāḥ asmāṁ avantu payasā ghṛtena iti pṛṣadājyam avekṣamāṇau vāgyatau āsāte adhvaryuḥ yajamānaḥ ca

7.17.2

इन्द्रस्य भागः सुविते दधातनेमं यज्ञं यजमानं च सूरौ

indrasya bhāgaḥ suvite dadhātanemaṃ yajñaṃ yajamānaṃ ca sūrau

7.17.2

यः नः द्वेष्टि अनु तम् रवस्व अनागसः यजमानस्य वीराः इति च वाश्यमाने अवेक्षेते

yaḥ naḥ dveṣṭi anu tam ravasva anāgasaḥ yajamānasya vīrāḥ iti ca vāśyamāne avekṣete

7.17.4

यत् पशुः मायुम् अकृत इति संज्ञप्ते संज्ञप्त होमम् जुहोति

yat paśuḥ māyum akṛta iti saṃjñapte saṃjñapta homam juhoti

7.17.5

शमितारः उपेतन इति वपाश्रपणीभ्याम् पशुम् उपैतः अध्वर्युः यजमानः च

śamitāraḥ upetana iti vapāśrapaṇībhyām paśum upaitaḥ adhvaryuḥ yajamānaḥ ca

Āpastambaśrautasūtra