3.19.6

स्वर्गस्य हैष लोकस्य रोहो यन् निवित्

svargasya haiṣa lokasya roho yan nivit

3.19.7

स्वर्गस्य हैतल् लोकस्याक्रमणं यन् निवित् ताम् आक्रममाण इव शंसेद् उपैव यजमानं निगृह्णीत यो ऽस्य प्रियः स्याद् इति नु स्वर्गकामस्य

svargasya haital lokasyākramaṇaṃ yan nivit tām ākramamāṇa iva śaṃsed upaiva yajamānaṃ nigṛhṇīta yo 'sya priyaḥ syād iti nu svargakāmasya

3.19.8

अथाभिचरतो यः कामयेत क्षत्रेण विशं हन्याम् इति त्रिस् तर्हि निविदा सूक्तं विशंसेत् क्षत्रं वै निविद् विट् सूक्तं क्षत्रेणैव तद् विशं हन्ति

athābhicarato yaḥ kāmayeta kṣatreṇa viśaṃ hanyām iti tris tarhi nividā sūktaṃ viśaṃset kṣatraṃ vai nivid viṭ sūktaṃ kṣatreṇaiva tad viśaṃ hanti

3.19.9

यः कामयेत विशा क्षत्रं हन्याम् इति त्रिस् तर्हि सूक्तेन निविदं विशंसेत् क्षत्रं वै निविद् विट् सूक्तं विशैव तत् क्षत्रं हन्ति

yaḥ kāmayeta viśā kṣatraṃ hanyām iti tris tarhi sūktena nividaṃ viśaṃset kṣatraṃ vai nivid viṭ sūktaṃ viśaiva tat kṣatraṃ hanti

3.19.10

य उ कामयेतोभयत एनं विशः पर्यवच्छिनदानीत्य् उभयतस् तर्हि निविदं व्याह्वयीतोभयत एवैनं तद् विशः पर्यवच्छिनत्ति

ya u kāmayetobhayata enaṃ viśaḥ paryavacchinadānīty ubhayatas tarhi nividaṃ vyāhvayītobhayata evainaṃ tad viśaḥ paryavacchinatti

3.19.11

इति न्व् अभिचरत इतरथा त्व् एव स्वर्गकामस्य

iti nv abhicarata itarathā tv eva svargakāmasya

3.19.12

वयः सुपर्णा उप सेदुर् इन्द्रम् इत्य् उत्तमया परिदधाति

vayaḥ suparṇā upa sedur indram ity uttamayā paridadhāti

3.19.13

प्रियमेधा ऋषयो नाधमानाः

priyamedhā ṛṣayo nādhamānāḥ

3.19.14

अप ध्वान्तम् ऊर्णुहीति येन तमसा प्रावृतो मन्येत तन् मनसा गच्छेद् अप हैवास्मात् तल् लुप्यते

apa dhvāntam ūrṇuhīti yena tamasā prāvṛto manyeta tan manasā gacched apa haivāsmāt tal lupyate

3.19.15

पूर्धि चक्षुर् इति चक्षुषी मरीमृज्येत

pūrdhi cakṣur iti cakṣuṣī marīmṛjyeta

3.19.16

आजरसं ह चक्षुष्मान् भवति य एवं वेद

ājarasaṃ ha cakṣuṣmān bhavati ya evaṃ veda

3.19.17

मुमुग्ध्य् अस्मान् निधयेव बद्धान् इति पाशा वै निधा मुमुग्ध्य् अस्मान् पाशाद् इव बद्धान् इत्य् एव तद् आह

mumugdhy asmān nidhayeva baddhān iti pāśā vai nidhā mumugdhy asmān pāśād iva baddhān ity eva tad āha

3.20.1

इन्द्रो वै वृत्रं हनिष्यन् सर्वा देवता अब्रवीद् अनु मोपतिष्ठध्वम् उप मा ह्वयध्वम् इति तथेति तं हनिष्यन्त आद्रवन् सो ऽवेन् मां वै हनिष्यन्त आद्रवन्ति हन्तेमान् भीषया इति तान् अभि प्राश्वसीत् तस्य श्वसथाद् ईषमाणा विश्वे देवा अद्रवन् मरुतो हैनं नाजहुः प्रहर भगवो जहि वीरयस्वेत्य् एवैनम् एतां वाचं वदन्त उपातिष्ठन्त तद् एतद् ऋषिः पश्यन्न् अभ्यनूवाच वृत्रस्य त्वा श्वसथाद् ईषमाणा विश्वे देवा अजहुर् ये सखायः मरुद्भिर् इन्द्र सख्यं ते अस्त्व् अथेमा विश्वाः पृतना जयासीति सो ऽवेद् इमे वै किल मे सचिवा इमे माकामयन्त हन्तेमान् अस्मिन्न् उक्थ आभजा इति तान् एतस्मिन्न् उक्थ आभजद् अथ हैते तर्ह्य् उभे एव निष्केवल्ये उक्थे आसतुः

indro vai vṛtraṃ haniṣyan sarvā devatā abravīd anu mopatiṣṭhadhvam upa mā hvayadhvam iti tatheti taṃ haniṣyanta ādravan so 'ven māṃ vai haniṣyanta ādravanti hantemān bhīṣayā iti tān abhi prāśvasīt tasya śvasathād īṣamāṇā viśve devā adravan maruto hainaṃ nājahuḥ prahara bhagavo jahi vīrayasvety evainam etāṃ vācaṃ vadanta upātiṣṭhanta tad etad ṛṣiḥ paśyann abhyanūvāca vṛtrasya tvā śvasathād īṣamāṇā viśve devā ajahur ye sakhāyaḥ marudbhir indra sakhyaṃ te astv athemā viśvāḥ pṛtanā jayāsīti so 'ved ime vai kila me sacivā ime mākāmayanta hantemān asminn uktha ābhajā iti tān etasminn uktha ābhajad atha haite tarhy ubhe eva niṣkevalye ukthe āsatuḥ

3.20.2

मरुत्वतीयं ग्रहं गृह्णाति मरुत्वतीयम् प्रगाथं शंसति मरुत्वतीयं सूक्तं शंसति मरुत्वतीयाम् निविदं दधाति मरुतां सा भक्तिः

marutvatīyaṃ grahaṃ gṛhṇāti marutvatīyam pragāthaṃ śaṃsati marutvatīyaṃ sūktaṃ śaṃsati marutvatīyām nividaṃ dadhāti marutāṃ sā bhaktiḥ

3.20.3

मरुत्वतीयम् उक्थं शस्त्वा मरुत्वतीयया यजति यथाभागं तद् देवताः प्रीणाति

marutvatīyam ukthaṃ śastvā marutvatīyayā yajati yathābhāgaṃ tad devatāḥ prīṇāti

3.20.4

ये त्वाहिहत्ये मघवन्न् अवर्धन् ये शाम्बरे हरिवो ये गविष्टौ ये त्वा नूनम् अनुमदन्ति विप्राः पिबेन्द्र सोमं सगणो मरुद्भिर् इति

ye tvāhihatye maghavann avardhan ye śāmbare harivo ye gaviṣṭau ye tvā nūnam anumadanti viprāḥ pibendra somaṃ sagaṇo marudbhir iti

3.20.5

यत्र यत्रैवैभिर् व्यजयत यत्र यत्र वीर्यम् अकरोत् तद् एवैतत् समनुवेद्येन्द्रेणैनान् ससोमपीथान् करोति

yatra yatraivaibhir vyajayata yatra yatra vīryam akarot tad evaitat samanuvedyendreṇainān sasomapīthān karoti

3.21.1

इन्द्रो वै वृत्रं हत्वा सर्वा विजितीर् विजित्याब्रवीत् प्रजापतिम् अहम् एतद् असानि यत् त्वम् अहम् महान् असानीति स प्रजापतिर् अब्रवीद् अथ को ऽहम् इति यद् एवैतद् अवोच इत्य् अब्रवीत् ततो वै को नाम प्रजापतिर् अभवत् को वै नाम प्रजापतिर् यन् महान् इन्द्रो ऽभवत् तन् महेन्द्रस्य महेन्द्रत्वम्

indro vai vṛtraṃ hatvā sarvā vijitīr vijityābravīt prajāpatim aham etad asāni yat tvam aham mahān asānīti sa prajāpatir abravīd atha ko 'ham iti yad evaitad avoca ity abravīt tato vai ko nāma prajāpatir abhavat ko vai nāma prajāpatir yan mahān indro 'bhavat tan mahendrasya mahendratvam

3.21.2

स महान् भूत्वा देवता अब्रवीद् उद्धारम् म उद्धरतेति यथाप्य् एतर्हीच्छति यो वै भवति यः श्रेष्ठताम् अश्नुते स महान् भवति तं देवा अब्रुवन् स्वयम् एव ब्रूष्व यत् ते भविष्यतीति स एतम् माहेन्द्रं ग्रहम् अब्रूत माध्यंदिनं सवनानां निष्केवल्यम् उक्थानां त्रिष्टुभं छन्दसाम् पृष्ठं साम्नां तम् अस्मा उद्धारम् उदहरन्

sa mahān bhūtvā devatā abravīd uddhāram ma uddharateti yathāpy etarhīcchati yo vai bhavati yaḥ śreṣṭhatām aśnute sa mahān bhavati taṃ devā abruvan svayam eva brūṣva yat te bhaviṣyatīti sa etam māhendraṃ graham abrūta mādhyaṃdinaṃ savanānāṃ niṣkevalyam ukthānāṃ triṣṭubhaṃ chandasām pṛṣṭhaṃ sāmnāṃ tam asmā uddhāram udaharan

3.21.3

उद् अस्मा उद्धारं हरन्ति य एवं वेद

ud asmā uddhāraṃ haranti ya evaṃ veda

Aitareyabrāhmaṇa