2.14.16

सा पञ्च अवत्ता भवति

sā pañca avattā bhavati

2.14.17

यदि अपि चतुर् अवत्ती यजमानः स्यात् अथ पञ्च अवत्ता एव वपा

yadi api catur avattī yajamānaḥ syāt atha pañca avattā eva vapā

2.14.18

आज्यस्य उपस्तृणाति

ājyasya upastṛṇāti

2.14.19

हिरण्य शल्कः वपा हिरण्य शल्कः

hiraṇya śalkaḥ vapā hiraṇya śalkaḥ

2.14.20

आज्यस्य उपरिष्टात् अभिघारयति

ājyasya upariṣṭāt abhighārayati

2.14.21

तत् आहुः यत् हिरण्यम् न विद्येत कथम् स्यात् इति

tat āhuḥ yat hiraṇyam na vidyeta katham syāt iti

2.14.22

द्विस् आज्यस्य उपस्तीर्य वपाम् अवदाय द्विस् उपरिष्टात् अभिघारयति

dvis ājyasya upastīrya vapām avadāya dvis upariṣṭāt abhighārayati

2.14.23

अमृतम् वै आज्यम्

amṛtam vai ājyam

2.14.24

अमृतम् हिरण्यम्

amṛtam hiraṇyam

2.14.25

तत्र स कामः उपाप्तः यः आज्ये

tatra sa kāmaḥ upāptaḥ yaḥ ājye

2.14.26

तत्र स कामः उपाप्तः यः हिरण्ये

tatra sa kāmaḥ upāptaḥ yaḥ hiraṇye

2.14.27

तत् पञ्च सम्पद्यन्ते

tat pañca sampadyante

2.14.28

पाङ्क्तः अयम् पुरुषः पञ्चधा विहितः लोमानि त्वच् मांसम् अस्थि मज्जा

pāṅktaḥ ayam puruṣaḥ pañcadhā vihitaḥ lomāni tvac māṃsam asthi majjā

2.14.29

स यावान् एव पुरुषः तावन्तम् यजमानम् संस्कृत्य अग्नौ देव योन्याम् जुहोति

sa yāvān eva puruṣaḥ tāvantam yajamānam saṃskṛtya agnau deva yonyām juhoti

2.14.30

अग्निः वै देव योनिः

agniḥ vai deva yoniḥ

2.14.31

सः अग्नेः देव योन्याः आहुतिभ्यः सम्भूय हिरण्य शरीरः ऊर्ध्वः स्वर्गम् लोकम् एति

saḥ agneḥ deva yonyāḥ āhutibhyaḥ sambhūya hiraṇya śarīraḥ ūrdhvaḥ svargam lokam eti

2.15.1

देवेभ्यः प्रातर्यावभ्यः होतर् अनुब्रूहि इति आह अध्वर्युः

devebhyaḥ prātaryāvabhyaḥ hotar anubrūhi iti āha adhvaryuḥ

2.15.2

एते वाव देवाः प्रातर्यावाणः यत् अग्निः उषाः अश्विनौ

ete vāva devāḥ prātaryāvāṇaḥ yat agniḥ uṣāḥ aśvinau

2.15.3

ते एते सप्तभिः सप्तभिः छन्दोभिः आगच्छन्ति

te ete saptabhiḥ saptabhiḥ chandobhiḥ āgacchanti

2.15.4

आ अस्य देवाः प्रातर्यावाणः हवम् गच्छन्ति यः एवम् वेद

ā asya devāḥ prātaryāvāṇaḥ havam gacchanti yaḥ evam veda

Aitareyabrāhmaṇa