2.12.17

घृतश्चुतः हि भवन्ति

ghṛtaścutaḥ hi bhavanti

2.12.18

ऋषिः श्रेष्ठः सम् इध्यसे यज्ञस्य प्राविता भव इति यज्ञ समृद्धिम् आशास्ते

ṛṣiḥ śreṣṭhaḥ sam idhyase yajñasya prāvitā bhava iti yajña samṛddhim āśāste

2.12.19

मेदसः च हि एव हि घृतस्य च भवन्ति

medasaḥ ca hi eva hi ghṛtasya ca bhavanti

2.12.20

हव्य जुष्टिम् एव आशास्ते

havya juṣṭim eva āśāste

2.12.16

ओजिष्ठं ते मध्यतो मेद उद्भृतम् प्र ते वयं ददामहे श्चोतन्ति ते वसो स्तोका अधि त्वचि प्रति तान् देवशो विहीति

ojiṣṭhaṃ te madhyato meda udbhṛtam pra te vayaṃ dadāmahe ścotanti te vaso stokā adhi tvaci prati tān devaśo vihīti

2.12.16

अभि एव एनान् तत् वषट्करोति यथा सोमस्य अग्ने वीहि इति

abhi eva enān tat vaṣaṭkaroti yathā somasya agne vīhi iti

2.12.23

तत् यत् स्तोकाः श्चोतन्ति सर्व देवत्याः वै स्तोकाः तस्मात् इयम् स्तोकशस् वृष्टिः विभक्ता उपाचरति

tat yat stokāḥ ścotanti sarva devatyāḥ vai stokāḥ tasmāt iyam stokaśas vṛṣṭiḥ vibhaktā upācarati

2.13.1

तत् आहुः का स्वाहाकृतीनाम् पुरोनुवाक्याः कः प्रैषः का याज्या इति

tat āhuḥ kā svāhākṛtīnām puronuvākyāḥ kaḥ praiṣaḥ kā yājyā iti

2.13.2

याः एव एताः अन्वाह एताः पुरोनुवाक्याः

yāḥ eva etāḥ anvāha etāḥ puronuvākyāḥ

2.13.3

यः प्रैषः स प्रैषः

yaḥ praiṣaḥ sa praiṣaḥ

2.13.4

या याज्या सा याज्या

yā yājyā sā yājyā

2.13.5

तत् आहुः काः देवताः स्वाहाकृतयः इति

tat āhuḥ kāḥ devatāḥ svāhākṛtayaḥ iti

2.13.6

विश्वे देवाः इति ब्रूयात्

viśve devāḥ iti brūyāt

2.13.7

तस्मात् स्वाहाकृतम् हविः अदन्तु देवाः इति यजन्ति इति

tasmāt svāhākṛtam haviḥ adantu devāḥ iti yajanti iti

2.13.8

देवाः वै यज्ञेन श्रमेण तपसा आहुतिभिः स्वर्गम् लोकम् अजयन्

devāḥ vai yajñena śrameṇa tapasā āhutibhiḥ svargam lokam ajayan

2.13.9

तेषाम् वपायाम् एव हुतायाम् स्वर्गः लोकः प्राख्यायत

teṣām vapāyām eva hutāyām svargaḥ lokaḥ prākhyāyata

2.13.10

ते वपाम् एव हुत्वा अन् आदृत्य इतराणि कर्माणि ऊर्ध्वाः स्वर्गम् लोकम् आयन्

te vapām eva hutvā an ādṛtya itarāṇi karmāṇi ūrdhvāḥ svargam lokam āyan

2.13.11

ततस् वै मनुष्याः च ऋषयः च देवानाम् यज्ञ वास्तु अभ्यायन्

tatas vai manuṣyāḥ ca ṛṣayaḥ ca devānām yajña vāstu abhyāyan

2.13.12

यज्ञस्य किंचिद् एषिष्यामः प्रज्ञात्यै इति

yajñasya kiṃcid eṣiṣyāmaḥ prajñātyai iti

2.13.13

ते अभितस् परिचरन्ते आ इद् पशुम् एव निरान्त्रम् शयानम्

te abhitas paricarante ā id paśum eva nirāntram śayānam

Aitareyabrāhmaṇa