7.16.34

अगदः ऐक्ष्वाकः आस

agadaḥ aikṣvākaḥ āsa

7.17.1

तम् ऋत्विजः ऊचुः त्वम् एव नः अस्य अह्नः संस्थाम् अधिगच्छ इति

tam ṛtvijaḥ ūcuḥ tvam eva naḥ asya ahnaḥ saṃsthām adhigaccha iti

7.17.2

अथ ह एतम् शुनःशेपः अञ्जःसवम् ददर्श

atha ha etam śunaḥśepaḥ añjaḥsavam dadarśa

7.17.3

तम् एताभिः चतसृभिः अभिसुषाव यत् चित् हि त्वम् गृहे गृहे इति

tam etābhiḥ catasṛbhiḥ abhisuṣāva yat cit hi tvam gṛhe gṛhe iti

7.17.4

अथ एनम् द्रोणकलशम् अभ्यवनिनाय उच्छिष्टम् चम्वोः भर इति एतया ऋचा

atha enam droṇakalaśam abhyavanināya ucchiṣṭam camvoḥ bhara iti etayā ṛcā

7.17.5

अथ ह अस्मिन् अन्वारब्धे पूर्वाभिः चतसृभिः स स्वाहाकाराभिः जुहवांचकार

atha ha asmin anvārabdhe pūrvābhiḥ catasṛbhiḥ sa svāhākārābhiḥ juhavāṃcakāra

7.17.6

अथ एनम् अवभृथम् अभ्यवनिनाय त्वम् नः अग्ने वरुणस्य विद्वान् इति एताभ्याम्

atha enam avabhṛtham abhyavanināya tvam naḥ agne varuṇasya vidvān iti etābhyām

7.17.7

अथ एनम् अतस् ऊर्ध्वम् अग्निम् आहवनीयम् उपस्थापयांचकार शुनः चित् शेपम् निदितम् सहस्रात् इति

atha enam atas ūrdhvam agnim āhavanīyam upasthāpayāṃcakāra śunaḥ cit śepam niditam sahasrāt iti

7.17.8

अथ ह शुनःशेपः विश्वामित्रस्य अङ्कम् आससाद

atha ha śunaḥśepaḥ viśvāmitrasya aṅkam āsasāda

7.17.9

स ह उवाच अजीगर्तः सौयवसिः ऋषे पुनर् मे पुत्रम् देहि इति

sa ha uvāca ajīgartaḥ sauyavasiḥ ṛṣe punar me putram dehi iti

7.17.10

न इति ह उवाच विश्वामित्रः देवाः वै इमम् मह्यम् अरासत इति

na iti ha uvāca viśvāmitraḥ devāḥ vai imam mahyam arāsata iti

7.17.11

स ह देवरातः वैश्वामित्रः आस

sa ha devarātaḥ vaiśvāmitraḥ āsa

7.17.12

तस्य एते कापिलेय बाभ्रवाः

tasya ete kāpileya bābhravāḥ

7.17.13

स ह उवाच अजीगर्तः सौयवसिः

sa ha uvāca ajīgartaḥ sauyavasiḥ

7.17.14

स ह उवाच अजीगर्तः सौयवसिः आङ्गिरसः जन्मना असि आजीगर्तिः श्रुतः कविः ऋषे पैतामहात् तन्तोः मा अपगाः पुनर् एहि माम् इति

sa ha uvāca ajīgartaḥ sauyavasiḥ āṅgirasaḥ janmanā asi ājīgartiḥ śrutaḥ kaviḥ ṛṣe paitāmahāt tantoḥ mā apagāḥ punar ehi mām iti

7.17.15

स ह उवाच शुनःशेपः अदर्शुः त्वा शास हस्तम् न यत् शूद्रेषु अलप्सत गवाम् त्रीणि शतानि त्वम् अवृणीथाः मत् अङ्गिरः इति

sa ha uvāca śunaḥśepaḥ adarśuḥ tvā śāsa hastam na yat śūdreṣu alapsata gavām trīṇi śatāni tvam avṛṇīthāḥ mat aṅgiraḥ iti

7.17.16

स ह उवाच अजीगर्तः सौयवसिः तत् वै मा तात तपति पापम् कर्म मया कृतम् तत् अहम् निह्नवे तुभ्यम् प्रतियन्तु शताः गवाम् इति

sa ha uvāca ajīgartaḥ sauyavasiḥ tat vai mā tāta tapati pāpam karma mayā kṛtam tat aham nihnave tubhyam pratiyantu śatāḥ gavām iti

7.17.17

स ह उवाच शुनःशेपः यः सकृत् पापकम् कुर्यात् कुर्यात् एनत् ततस् अपरम् न अपागाः शौद्रात् न्यायात् असंधेयम् त्वया कृतम् इति

sa ha uvāca śunaḥśepaḥ yaḥ sakṛt pāpakam kuryāt kuryāt enat tatas aparam na apāgāḥ śaudrāt nyāyāt asaṃdheyam tvayā kṛtam iti

7.17.18

असंधेयम् इति ह विश्वामित्रः उपपपाद

asaṃdheyam iti ha viśvāmitraḥ upapapāda

7.17.19

स ह उवाच विश्वामित्रः भीमः एव सौयवसिः शासेन विशिशासिषुः अस्थात् मा एतस्य पुत्रः भूः मम एव उपेहि पुत्र ताम् इति

sa ha uvāca viśvāmitraḥ bhīmaḥ eva sauyavasiḥ śāsena viśiśāsiṣuḥ asthāt mā etasya putraḥ bhūḥ mama eva upehi putra tām iti

Aitareyabrāhmaṇa