6.32.18

ताः प्रग्राहं शंसति यथा वृषाकपिं वार्षाकपं हि वृषाकपेस् तन् न्यायम् एति तासु न न्यूङ्खयेत् नीवीव नर्देत् स हि तासां

tāḥ pragrāhaṃ śaṃsati yathā vṛṣākapiṃ vārṣākapaṃ hi vṛṣākapes tan nyāyam eti tāsu na nyūṅkhayet nīvīva nardet sa hi tāsāṃ

6.32.19

दिशां क्ﾱप्तीः शंसति दिश एव तत् कल्पयति

diśāṃ kﾱptīḥ śaṃsati diśa eva tat kalpayati

6.32.20

ताः पञ्च शंसति पञ्च वा इमा दिशश् चतस्रस् तिरश्च्य एकोर्ध्वा

tāḥ pañca śaṃsati pañca vā imā diśaś catasras tiraścya ekordhvā

6.32.21

तासु न न्यूङ्खयेन् नेवैव च निनर्देन् नेद् इमा दिशो न्यूङ्खयानीति

tāsu na nyūṅkhayen nevaiva ca ninarden ned imā diśo nyūṅkhayānīti

6.32.22

ता अर्धर्चशः शंसति प्रतिष्ठाया एव

tā ardharcaśaḥ śaṃsati pratiṣṭhāyā eva

6.32.23

जनकल्पाः शंसति प्रजा वै जनकल्पा दिश एव तत् कल्पयित्वा तासु प्रजाः प्रतिष्ठापयति

janakalpāḥ śaṃsati prajā vai janakalpā diśa eva tat kalpayitvā tāsu prajāḥ pratiṣṭhāpayati

6.32.24

तासु न न्यूङ्खयेन् नेवैव च निनर्देन् नेद् इमाः प्रजा न्यूङ्खयानीति ता अर्धर्चशः शंसति प्रतिष्ठाया एव

tāsu na nyūṅkhayen nevaiva ca ninarden ned imāḥ prajā nyūṅkhayānīti tā ardharcaśaḥ śaṃsati pratiṣṭhāyā eva

6.32.25

इन्द्रगाथाः शंसतीन्द्रगाथाभिर् वै देवा असुरान् अभिगायाथैनान् अत्यायंस् तथैवैतद् यजमाना इन्द्रगाथाभिर् एवाप्रियम् भ्रातृव्यम् अभिगायाथैनम् अतियन्ति

indragāthāḥ śaṃsatīndragāthābhir vai devā asurān abhigāyāthainān atyāyaṃs tathaivaitad yajamānā indragāthābhir evāpriyam bhrātṛvyam abhigāyāthainam atiyanti

6.32.26

ता अर्धर्चशः शंसति प्रतिष्ठाया एव

tā ardharcaśaḥ śaṃsati pratiṣṭhāyā eva

6.33.1

ऐतशप्रलापं शंसति

aitaśapralāpaṃ śaṃsati

6.33.2

ऐतशो ह वै मुनिर् अग्नेर् आयुर् ददर्श यज्ञस्यायातयामम् इति हैक आहुः सो ऽब्रवीत् पुत्रान् पुत्रका अग्नेर् आयुर् अदर्शं तद् अभिलपिष्यामि यत् किंच वदामि तन् मे मा परिगातेति स प्रत्यपद्यतैता अश्वा आप्लवन्ते प्रतीपम् प्रातिसत्वनम् इति

aitaśo ha vai munir agner āyur dadarśa yajñasyāyātayāmam iti haika āhuḥ so 'bravīt putrān putrakā agner āyur adarśaṃ tad abhilapiṣyāmi yat kiṃca vadāmi tan me mā parigāteti sa pratyapadyataitā aśvā āplavante pratīpam prātisatvanam iti

6.33.3

तस्याभ्यग्निर् ऐतशायन एत्याकाले ऽभिहाय मुखम् अप्यगृह्णाद् अदृपन् नः पितेति

tasyābhyagnir aitaśāyana etyākāle 'bhihāya mukham apyagṛhṇād adṛpan naḥ piteti

6.33.4

तं होवाचापेह्य् अलसो ऽभूर् यो मे वाचम् अवधीः शतायुं गाम् अकरिष्यं सहस्रायुम् पुरुषम् पापिष्ठां ते प्रजां करोमि यो मेत्थम् असक्था इति

taṃ hovācāpehy alaso 'bhūr yo me vācam avadhīḥ śatāyuṃ gām akariṣyaṃ sahasrāyum puruṣam pāpiṣṭhāṃ te prajāṃ karomi yo mettham asakthā iti

6.33.5

तस्माद् आहुर् अभ्यग्नय ऐतशायना और्वाणाम् पापिष्ठा इति

tasmād āhur abhyagnaya aitaśāyanā aurvāṇām pāpiṣṭhā iti

6.33.6

तं हैके भूयांसं शंसन्ति

taṃ haike bhūyāṃsaṃ śaṃsanti

6.33.7

स न निषेधेद् यावत्कामं शंसेत्य् एव ब्रूयाद् आयुर् वा ऐतशप्रलापः

sa na niṣedhed yāvatkāmaṃ śaṃsety eva brūyād āyur vā aitaśapralāpaḥ

6.33.8

आयुर् एव तद् यजमानस्य प्रतारयति य एवं वेद

āyur eva tad yajamānasya pratārayati ya evaṃ veda

6.33.9

यद् एवैतशप्रलापाः

yad evaitaśapralāpāḥ

6.33.10

छन्दसां हैष रसो यद् ऐतशप्रलापश् छन्दस्स्व् एव तद् रसं दधाति

chandasāṃ haiṣa raso yad aitaśapralāpaś chandassv eva tad rasaṃ dadhāti

6.33.11

सरसैर् हास्य छन्दोभिर् इष्टम् भवति सरसैश् छन्दोभिर् यज्ञं तनुते य एवं वेद

sarasair hāsya chandobhir iṣṭam bhavati sarasaiś chandobhir yajñaṃ tanute ya evaṃ veda

Aitareyabrāhmaṇa