6.25.6

ऐन्द्रावरुणे प्रतिष्ठाकामस्य रोहेद् एतद्देवता वा एषा होत्रैतत्प्रतिष्ठा यद् ऐन्द्रावरुणा तद् एनत् स्वायाम् एव प्रतिष्ठायाम् अन्ततः प्रतिष्ठापयति

aindrāvaruṇe pratiṣṭhākāmasya rohed etaddevatā vā eṣā hotraitatpratiṣṭhā yad aindrāvaruṇā tad enat svāyām eva pratiṣṭhāyām antataḥ pratiṣṭhāpayati

6.25.7

यद् एवैन्द्रावरुणैषा ह वा अत्र निविन् निविदा वै कामा आप्यन्ते स यद्य् ऐन्द्रावरुणे रोहेत् सौपर्णे रोहेत् तद् उपाप्त ऐन्द्रावरुणे काम उपाप्तः सौपर्णे

yad evaindrāvaruṇaiṣā ha vā atra nivin nividā vai kāmā āpyante sa yady aindrāvaruṇe rohet sauparṇe rohet tad upāpta aindrāvaruṇe kāma upāptaḥ sauparṇe

6.26.1

तद् आहुः संशंसेत् षष्ठे ऽहान् न सम्शंसैत् इति

tad āhuḥ saṃśaṃset ṣaṣṭhe 'hān na samśaṃsait iti

6.26.2

संशंसेद् इत्य् आहुः

saṃśaṃsed ity āhuḥ

6.26.3

कथम् अन्येष्व् अहःसु संशंसति कथम् अत्र न संशंसेद् इति

katham anyeṣv ahaḥsu saṃśaṃsati katham atra na saṃśaṃsed iti

6.26.4

अथो खल्व् आहुर् नैव संशंसेत्

atho khalv āhur naiva saṃśaṃset

6.26.5

स्वर्गो वै लोकः षष्ठम् अहर् असमायी वै स्वर्गो लोकः कश्चिद् वै स्वर्गे लोके समेतीति स यत् संशंसेत् समानं तत् कुर्याद् अथ यन् न संशंसतीṁ तत् स्वर्गस्य लोकस्य रूपं तस्मान् न संशंसेद् यद् एव न संशंसतीṁ

svargo vai lokaḥ ṣaṣṭham ahar asamāyī vai svargo lokaḥ kaścid vai svarge loke sametīti sa yat saṃśaṃset samānaṃ tat kuryād atha yan na saṃśaṃsatīṁ tat svargasya lokasya rūpaṃ tasmān na saṃśaṃsed yad eva na saṃśaṃsatīṁ

6.26.6

आत्मा वै स्तोत्रियः प्राणा वालखिल्याः स यत् संशंसेद् एताभ्यां देवताभ्यां यजमानस्य प्राणान् वीयाद् य एनं तत्र ब्रूयाद् एताभ्यां देवताभ्यां यजमानस्य प्राणान् व्यगात् प्राण एनं हास्यतीति शश्वत् तथा स्यात् तस्मान् न संशंसेत्

ātmā vai stotriyaḥ prāṇā vālakhilyāḥ sa yat saṃśaṃsed etābhyāṃ devatābhyāṃ yajamānasya prāṇān vīyād ya enaṃ tatra brūyād etābhyāṃ devatābhyāṃ yajamānasya prāṇān vyagāt prāṇa enaṃ hāsyatīti śaśvat tathā syāt tasmān na saṃśaṃset

6.26.7

स यद् ईक्षेताशंसिषं वालखिल्या हन्त पुरस्ताद् दूरोहणस्य संशंसानीति नो एव तस्याशाम् इयात्

sa yad īkṣetāśaṃsiṣaṃ vālakhilyā hanta purastād dūrohaṇasya saṃśaṃsānīti no eva tasyāśām iyāt

6.26.8

तं यदि दर्प एव विन्देद् उपरिष्टाद् दूरोहणस्यापि बहूनि शतानि शंसेद् यस्यो तत् कामाय तथा कुर्याद् अत्रैव तद् उपाप्तम्

taṃ yadi darpa eva vinded upariṣṭād dūrohaṇasyāpi bahūni śatāni śaṃsed yasyo tat kāmāya tathā kuryād atraiva tad upāptam

6.26.9

ऐन्द्र्यो वालखिल्यास् तासां द्वादशाक्षराणि पदानि तत्र स काम उपाप्तो य ऐन्द्रे जागते ऽथेदम् ऐन्द्रावरुणं सूक्तम् ऐन्द्रावरुणी परिधानीया तस्मान् न संशंसेत्

aindryo vālakhilyās tāsāṃ dvādaśākṣarāṇi padāni tatra sa kāma upāpto ya aindre jāgate 'thedam aindrāvaruṇaṃ sūktam aindrāvaruṇī paridhānīyā tasmān na saṃśaṃset

6.26.10

तद् आहुर् यथा वाव स्तोत्रम् एवं शस्त्रं विहृता वालखिल्याः शस्यन्ते विहृतां स्तोत्राम् अविहृताम् इति

tad āhur yathā vāva stotram evaṃ śastraṃ vihṛtā vālakhilyāḥ śasyante vihṛtāṃ stotrām avihṛtām iti

6.26.11

विहृतम् इति ब्रूयाद् अष्टाक्षरेण द्वादशाक्षरम् इति

vihṛtam iti brūyād aṣṭākṣareṇa dvādaśākṣaram iti

6.26.12

तद् आहुर् यथा वाव शस्त्रम् एवं याज्या तिस्रो देवताः शस्यन्ते ऽग्निरिन्द्रो वरुण इत्य् अथैन्द्रावरुण्या यजति कथम् अग्निर् अनन्तरित इति

tad āhur yathā vāva śastram evaṃ yājyā tisro devatāḥ śasyante 'gnirindro varuṇa ity athaindrāvaruṇyā yajati katham agnir anantarita iti

6.26.13

यो वा अग्निः स वरुणस् तद् अप्य् एतद् ऋषिणोक्तं त्वम् अग्ने वरुणो जायसे यद् इति तद् यद् एवैन्द्रावरुण्या यजति तेनाग्निर् अनन्तरितो ऽनन्तरितः

yo vā agniḥ sa varuṇas tad apy etad ṛṣiṇoktaṃ tvam agne varuṇo jāyase yad iti tad yad evaindrāvaruṇyā yajati tenāgnir anantarito 'nantaritaḥ

6.27.1

शिल्पानि शंसन्ति

śilpāni śaṃsanti

6.27.2

देवशिल्पान्य् एतेषाम् वै शिल्पानाम् अनुकृतीह शिल्पम् अधिगम्यते हस्ती कंसो वासो हिरण्यम् अश्वतरीरथः शिल्पम्

devaśilpāny eteṣām vai śilpānām anukṛtīha śilpam adhigamyate hastī kaṃso vāso hiraṇyam aśvatarīrathaḥ śilpam

6.27.3

शिल्पं हास्मिन्न् अधिगम्यते य एवं वेद

śilpaṃ hāsminn adhigamyate ya evaṃ veda

6.27.4

यद् एव शिल्पानीन्

yad eva śilpānīn

6.27.5

आत्मसंस्कृतिर् वाव शिल्पानि छन्दोमयं वा एतैर् यजमान आत्मानं संस्कुरुते

ātmasaṃskṛtir vāva śilpāni chandomayaṃ vā etair yajamāna ātmānaṃ saṃskurute

Aitareyabrāhmaṇa