5.13.9

उद् उ ष्य देवः सविता सवायेति सावित्रं शश्वत्तमं तदपा वह्निर् अस्थाद् इत्य् अन्तो वै स्थितम् अन्तः षष्ठम् अहः षष्ठे ऽहनि षष्ठस्याह्नो रूपम्

ud u ṣya devaḥ savitā savāyeti sāvitraṃ śaśvattamaṃ tadapā vahnir asthād ity anto vai sthitam antaḥ ṣaṣṭham ahaḥ ṣaṣṭhe 'hani ṣaṣṭhasyāhno rūpam

5.13.10

कतरा पूर्वा कतरापरायोर् इति द्यावापृथिवीयं समानोदर्कं षष्ठे ऽहनि षष्ठस्याह्नो रूपम्

katarā pūrvā katarāparāyor iti dyāvāpṛthivīyaṃ samānodarkaṃ ṣaṣṭhe 'hani ṣaṣṭhasyāhno rūpam

5.13.11

किम् उ श्रेष्ठः किं यविष्ठो न आजगन्न् उप नो वाजा अध्वरम् ऋभुक्षा इत्य् आर्भवं नाराशंसं त्रिवत् षष्ठे ऽहनि षष्ठस्याह्नो रूपम्

kim u śreṣṭhaḥ kiṃ yaviṣṭho na ājagann upa no vājā adhvaram ṛbhukṣā ity ārbhavaṃ nārāśaṃsaṃ trivat ṣaṣṭhe 'hani ṣaṣṭhasyāhno rūpam

5.13.12

इदम् इत्था रौद्रं गूर्तवचा ये यज्ञेन दक्षिणया समक्ता इति वैश्वदेवम्

idam itthā raudraṃ gūrtavacā ye yajñena dakṣiṇayā samaktā iti vaiśvadevam

5.14.1

नाभानेदिष्ठं शंसति

nābhānediṣṭhaṃ śaṃsati

5.14.2

नाभानेदिष्ठं वै मानवम् ब्रह्मचर्यं वसन्तम् भ्रातरो निरभजन् सो ऽब्रवीद् एत्य किम् मह्यम् अभाक्तेत्य् एतम् एव निष्ठावम् अववदितारम् इत्य् अब्रुवंस् तस्माद्धाप्येतर्हि पितरम् पुत्रा निष्ठावो ऽववदितेत्य् एवाचक्षते

nābhānediṣṭhaṃ vai mānavam brahmacaryaṃ vasantam bhrātaro nirabhajan so 'bravīd etya kim mahyam abhāktety etam eva niṣṭhāvam avavaditāram ity abruvaṃs tasmāddhāpyetarhi pitaram putrā niṣṭhāvo 'vavaditety evācakṣate

5.14.3

स पितरम् एत्याब्रवीत् त्वां ह वाव मह्यम् तताभाक्षुर् इति तम् पिताब्रवीन् मा पुत्रक तद् आदृथा अङ्गिरसो वा इमे स्वर्गाय लोकाय सत्रम् आसते ते षष्ठं षष्ठम् एवाहर् आगत्य मुह्यन्ति तान् एते सूक्ते षष्ठे ऽहनि शंसय तेषां यत् सहस्रं सत्रपरिवेषणं तत् ते स्वर् यन्तो दास्यन्तीति तथेति

sa pitaram etyābravīt tvāṃ ha vāva mahyam tatābhākṣur iti tam pitābravīn mā putraka tad ādṛthā aṅgiraso vā ime svargāya lokāya satram āsate te ṣaṣṭhaṃ ṣaṣṭham evāhar āgatya muhyanti tān ete sūkte ṣaṣṭhe 'hani śaṃsaya teṣāṃ yat sahasraṃ satrapariveṣaṇaṃ tat te svar yanto dāsyantīti tatheti

5.14.4

तान् उपैत् प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधस इति तम् अब्रुवन् किंकामो वदसीतीदम् एव वः षष्ठम् अहः प्रज्ञापयानीत्य् अब्रवीद् अथ यद् व एतत् सहस्रं सत्रपरिवेषणं तन् मे स्वर् यन्तो दत्तेति तथेति तान् एते सूक्ते षष्ठे ऽहनि अशंसयत् ततो वै ते प्र यज्ञम् अजानन् प्र स्वर्गं लोकम्

tān upait prati gṛbhṇīta mānavaṃ sumedhasa iti tam abruvan kiṃkāmo vadasītīdam eva vaḥ ṣaṣṭham ahaḥ prajñāpayānīty abravīd atha yad va etat sahasraṃ satrapariveṣaṇaṃ tan me svar yanto datteti tatheti tān ete sūkte ṣaṣṭhe 'hani aśaṃsayat tato vai te pra yajñam ajānan pra svargaṃ lokam

5.14.5

तद् यद् एते सूक्ते षष्ठे ऽहनि शंसति यज्ञस्य प्रज्ञात्यै स्वर्गस्य लोकस्यानुख्यात्यै

tad yad ete sūkte ṣaṣṭhe 'hani śaṃsati yajñasya prajñātyai svargasya lokasyānukhyātyai

5.14.6

तं स्वर् यन्तो ऽब्रुवन्न् एतत् ते ब्राह्मण सहस्रम् इति तद् एनं समाकुर्वाणम् पुरुषः कृष्णशवास्य् उत्तरत उपोत्थायाब्रवीन् मम वा इदम् मम वै वास्तुहम् इति सो ऽब्रवीन् मह्यं वा इदम् अदुर् इति तम् अब्रवीत् तद् वै नौ तवैव पितरि प्रश्न इति स पितरम् ऐत् तम् पिताब्रवीन् ननु ते पुत्रकादूर् इत्य् अदुर् एव म इत्य् अब्रवीत् तत् तु मे पुरुषः कृष्णशवास्य् उत्तरत उपोदतिष्ठन् मम वा इदम् मम वै वास्तुहम् इत्य् आदितेति तम् पिताब्रवीत् तस्यैव पुत्रक तत् तत् तु स तुभ्यं दास्यतीति स पुनर् एत्याब्रवीत् तव ह वाव किल भगव इदम् इति मे पिताहेति सो ऽब्रवीत् तद् अहं तुभ्यम् एव ददामि य एव सत्यम् अवादीर् इति

taṃ svar yanto 'bruvann etat te brāhmaṇa sahasram iti tad enaṃ samākurvāṇam puruṣaḥ kṛṣṇaśavāsy uttarata upotthāyābravīn mama vā idam mama vai vāstuham iti so 'bravīn mahyaṃ vā idam adur iti tam abravīt tad vai nau tavaiva pitari praśna iti sa pitaram ait tam pitābravīn nanu te putrakādūr ity adur eva ma ity abravīt tat tu me puruṣaḥ kṛṣṇaśavāsy uttarata upodatiṣṭhan mama vā idam mama vai vāstuham ity āditeti tam pitābravīt tasyaiva putraka tat tat tu sa tubhyaṃ dāsyatīti sa punar etyābravīt tava ha vāva kila bhagava idam iti me pitāheti so 'bravīt tad ahaṃ tubhyam eva dadāmi ya eva satyam avādīr iti

5.14.7

तस्माद् एवं विदुषा सत्यम् एव वदितव्यम्

tasmād evaṃ viduṣā satyam eva vaditavyam

5.14.8

स एष सहस्रसनिर् मन्त्रो यन् नाभानेदिष्ठः

sa eṣa sahasrasanir mantro yan nābhānediṣṭhaḥ

5.14.9

उपैनं सहस्रं नमति प्र षष्ठेनाह्ना स्वर्गं लोकं जानाति य एवं वेद

upainaṃ sahasraṃ namati pra ṣaṣṭhenāhnā svargaṃ lokaṃ jānāti ya evaṃ veda

5.15.1

तान्य् एतानि सहचराण्य् इत्य् आचक्षते नाभानेदिष्ठं वालखिल्या वृषाकपिम् एवयामरुतं तानि सहैव शंसेत्

tāny etāni sahacarāṇy ity ācakṣate nābhānediṣṭhaṃ vālakhilyā vṛṣākapim evayāmarutaṃ tāni sahaiva śaṃset

5.15.2

यद् एषाम् अन्तरियात् तद् यजमानस्यान्तरियात्

yad eṣām antariyāt tad yajamānasyāntariyāt

5.15.3

यदि नाभानेदिष्ठं रेतो ऽस्यान्तरियाद् यदि वालखिल्याः प्राणान् अस्यान्तरियाद् यदि वृषाकपिम् आत्मानम् अस्यान्तरियाद् यद्य् एवयामरुतम् प्रतिष्ठाया एनं च्यावयेद् दैव्यै च मानुष्यै च

yadi nābhānediṣṭhaṃ reto 'syāntariyād yadi vālakhilyāḥ prāṇān asyāntariyād yadi vṛṣākapim ātmānam asyāntariyād yady evayāmarutam pratiṣṭhāyā enaṃ cyāvayed daivyai ca mānuṣyai ca

5.15.3

नाभानेदिष्ठेन एव रेतः असिञ्चत्

nābhānediṣṭhena eva retaḥ asiñcat

5.15.5

तत् वालखिल्याभिः व्यकरोत्

tat vālakhilyābhiḥ vyakarot

5.15.6

सुकीर्तिना काक्षीवतेन योनिम् व्यहापयत्

sukīrtinā kākṣīvatena yonim vyahāpayat

5.15.7

तस्मात् ज्यायान् सन् गर्भः कनीयांसम् सन्तम् योनिम् न हिनस्ति

tasmāt jyāyān san garbhaḥ kanīyāṃsam santam yonim na hinasti

Aitareyabrāhmaṇa