4.20.12

अद्भ्यः वै एषा प्रातर् उदेति

adbhyaḥ vai eṣā prātar udeti

4.20.14

अपः सायम् प्रविशति

apaḥ sāyam praviśati

4.20.14

गोजा इत्य् एष वै गोजाः

gojā ity eṣa vai gojāḥ

4.20.15

ऋतजा इत्य् एष वै सत्यजाः

ṛtajā ity eṣa vai satyajāḥ

4.20.16

अद्रिजा इत्य् एष वा अद्रिजाः

adrijā ity eṣa vā adrijāḥ

4.20.17

ऋतम् इत्य् एष वै सत्यम्

ṛtam ity eṣa vai satyam

4.20.18

एष एतानि सर्वाण्य् एषा ह वा अस्य छन्दस्सु प्रत्यक्षतमाद् इव रूपम्

eṣa etāni sarvāṇy eṣā ha vā asya chandassu pratyakṣatamād iva rūpam

4.20.19

तस्माद् यत्र क्व च दूरोहणं रोहेद्धंसवत्यैव रोहेत्

tasmād yatra kva ca dūrohaṇaṃ roheddhaṃsavatyaiva rohet

4.20.20

तार्क्ष्ये स्वर्गकामस्य रोहेत्

tārkṣye svargakāmasya rohet

4.20.21

तार्क्ष्यो ह वा एतम् पूर्वो ऽध्वानम् ऐद् यत्रादो गायत्री सुपर्णो भूत्वा सोमम् आहरत् तद् यथा क्षेत्रज्ञम् अध्वनः पुरएतारं कुर्वीत तादृक् तद् यद् एव तार्क्ष्ये ऽयं वै तार्क्ष्यो यो ऽयम् पवत एष स्वर्गस्य लोकस्याभिवोﾱहा

tārkṣyo ha vā etam pūrvo 'dhvānam aid yatrādo gāyatrī suparṇo bhūtvā somam āharat tad yathā kṣetrajñam adhvanaḥ puraetāraṃ kurvīta tādṛk tad yad eva tārkṣye 'yaṃ vai tārkṣyo yo 'yam pavata eṣa svargasya lokasyābhivoﾱhā

4.20.22

त्यम् ऊ षु वाजिनं देवजूतम् इत्य् एष वै वाजी देवजूतः

tyam ū ṣu vājinaṃ devajūtam ity eṣa vai vājī devajūtaḥ

4.20.23

सहावानं तरुतारं रथानाम् इत्य् एष वै सहावांस् तरुतैष हीमांल्लोकान् सद्यस् तरति

sahāvānaṃ tarutāraṃ rathānām ity eṣa vai sahāvāṃs tarutaiṣa hīmāṃllokān sadyas tarati

4.20.24

अरिष्टनेमिम् पृतनाजम् आशुम् इत्य् एष वा अरिष्टनेमिः पृतनाजिद् आशुः

ariṣṭanemim pṛtanājam āśum ity eṣa vā ariṣṭanemiḥ pṛtanājid āśuḥ

4.20.25

स्वस्तय इति स्वस्तिताम् आशास्ते

svastaya iti svastitām āśāste

4.20.26

तार्क्ष्यम् इहा हुवेमेति ह्वयत्य् एवैनम् एतत्

tārkṣyam ihā huvemeti hvayaty evainam etat

4.20.27

इन्द्रस्येव रातिम् आजोहुवानाः स्वस्तय इति स्वस्तिताम् एवाशास्ते

indrasyeva rātim ājohuvānāḥ svastaya iti svastitām evāśāste

4.20.28

नावम् इवा रुहेमेति सम् एवैनम् एतद् अधिरोहति स्वर्गस्य लोकस्य समष्ट्यै सम्पत्त्यै संगत्यै

nāvam ivā ruhemeti sam evainam etad adhirohati svargasya lokasya samaṣṭyai sampattyai saṃgatyai

4.20.29

उर्वी न पृथ्वी बहुले गभीरे मा वाम् एतौ मा परेतौ रिषामेतीमे एवैतद् अनुमन्त्रयत आ च परा च मेष्यन्

urvī na pṛthvī bahule gabhīre mā vām etau mā paretau riṣāmetīme evaitad anumantrayata ā ca parā ca meṣyan

4.20.30

सद्यश् चिद् यः शवसा पञ्च कृष्टीः सूर्य इव ज्योतिषापस् ततानेति प्रत्यक्षं सूर्यम् अभिवदति

sadyaś cid yaḥ śavasā pañca kṛṣṭīḥ sūrya iva jyotiṣāpas tatāneti pratyakṣaṃ sūryam abhivadati

4.20.31

सहस्रसाः शतसा अस्य रंहिर् न स्मा वरन्ते युवतिं न शर्याम् इत्य् आशिषम् एवैतेनाशास्त आत्मने च यजमानेभ्यश् च

sahasrasāḥ śatasā asya raṃhir na smā varante yuvatiṃ na śaryām ity āśiṣam evaitenāśāsta ātmane ca yajamānebhyaś ca

Aitareyabrāhmaṇa