2.1.4.12

चक्षुर् उदक्रामद् अपश्यन्न् अश्नन् पिबन्न् आस्तैव

cakṣur udakrāmad apaśyann aśnan pibann āstaiva

2.1.4.13

श्रोत्रम् उदक्रामद् अशृण्वन्न् अश्नन् पिबन्न् आस्तैव

śrotram udakrāmad aśṛṇvann aśnan pibann āstaiva

2.1.4.14

मन उदक्रामन् मीलित इवाश्नन् पिबन्न् आस्तैव

mana udakrāman mīlita ivāśnan pibann āstaiva

2.1.4.15

प्राण उदक्रामत् तत् प्राण उत्क्रान्ते ऽपद्यत

prāṇa udakrāmat tat prāṇa utkrānte 'padyata

2.1.4.16

तद् अशीर्यताशारीती३ं तच् छरीरम् अभवत् तच्छरीरस्य शरीरत्वम्

tad aśīryatāśārītī3ṃ tac charīram abhavat taccharīrasya śarīratvam

2.1.4.17

शीर्यते ह वा अस्य द्विषन् पाप्मा भ्रातृव्यः परास्य द्विषन् पाप्मा भ्रातृव्यो भवति य एवं वेद

śīryate ha vā asya dviṣan pāpmā bhrātṛvyaḥ parāsya dviṣan pāpmā bhrātṛvyo bhavati ya evaṃ veda

2.1.4.18

ता अहिंसन्तैवाहम् उक्थम् अस्म्य् अहम् उक्थम् अस्मीति

tā ahiṃsantaivāham uktham asmy aham uktham asmīti

2.1.4.19

ता अब्रुवन् हन्तेदं पुनः शरीरं प्रविशाम तद् यस्मिन् नः प्रपन्न इदं शरीरम् उत्थास्यति तद् उक्थं भविष्यतीति

tā abruvan hantedaṃ punaḥ śarīraṃ praviśāma tad yasmin naḥ prapanna idaṃ śarīram utthāsyati tad ukthaṃ bhaviṣyatīti

2.1.4.20

वाक् प्राविशद् अशयद् एव

vāk prāviśad aśayad eva

2.1.4.21

चक्षुः प्राविशद् अशयद् एव

cakṣuḥ prāviśad aśayad eva

2.1.4.22

श्रोत्रं प्राविशद् अशयद् एव

śrotraṃ prāviśad aśayad eva

2.1.4.23

मनः प्राविशद् अशयद् एव

manaḥ prāviśad aśayad eva

2.1.4.24

प्राणः प्राविशत् तत् प्राणे प्रपन्न उदतिष्ठत् तद् उक्थम् अभवत्

prāṇaḥ prāviśat tat prāṇe prapanna udatiṣṭhat tad uktham abhavat

2.1.4.25

तद् एतद् उक्था३ं प्राण एव

tad etad ukthā3ṃ prāṇa eva

2.1.4.26

प्राण उक्थम् इत्य् एव विद्यात्

prāṇa uktham ity eva vidyāt

2.1.4.27

तं देवा अब्रुवंस् त्वम् उक्थम् इति त्वम् इदं सर्वम् असि तव वयं स्मस् त्वम् अस्माकम् असीति

taṃ devā abruvaṃs tvam uktham iti tvam idaṃ sarvam asi tava vayaṃ smas tvam asmākam asīti

2.1.4.28

तद् अप्य् एतद् ऋषिणोक्तम्

tad apy etad ṛṣiṇoktam

2.1.4.29

त्वम् अस्माकं तव स्मसीति

tvam asmākaṃ tava smasīti

2.1.5.1

तं देवाः प्राणयन्त स प्रणीतः प्रातायत प्रातायीती३ं तत् प्रातर् अभवत् समागाद् इती३ं तत् सायम् अभवद् अहर् एव प्राणो रात्रिर् अपानः

taṃ devāḥ prāṇayanta sa praṇītaḥ prātāyata prātāyītī3ṃ tat prātar abhavat samāgād itī3ṃ tat sāyam abhavad ahar eva prāṇo rātrir apānaḥ

2.1.5.2

वाग् अग्निश् चक्षुर् असाव् आदित्यश् चन्द्रमा मनो दिशः श्रोत्रं स एष प्रहितां संयोगो ऽध्यात्मम् इमा देवता अद उ आविर् अधिदैवतम् इत्य् एतत् तद् उक्तं भवति

vāg agniś cakṣur asāv ādityaś candramā mano diśaḥ śrotraṃ sa eṣa prahitāṃ saṃyogo 'dhyātmam imā devatā ada u āvir adhidaivatam ity etat tad uktaṃ bhavati

Aitareya-Āraṇyaka